<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178</id><updated>2011-09-07T05:40:24.264-07:00</updated><title type='text'>à voir</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>70</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3330960340905078831</id><published>2011-03-08T05:32:00.000-08:00</published><updated>2011-03-08T05:53:28.774-08:00</updated><title type='text'>Elle reste d'actualité</title><content type='html'>La journée des femmes reste d'actualité tant que l'égalité des droits et des chances reste un objectif non réalisé.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oui, les choses bougent. Mais à quelle vitesse? Oui, des progrès tangibles se mesurent chez nous. Mais qu'en est-il pour des pays plus lointains? Oui, les femmes ont réussi à bien des égards à échapper aux jougs patriarchaux difficiles d'antan. Mais qu'en est-il des violences abjectes qu'elles continuent à subir? Au Luxembourg, au sein de nos foyers  ... Dans les provinces orientales du Congo belge sous des formes les plus cruelles et aux yeux du monde ... Idem pour des régions entières du Proche-Orient ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depuis 100 ans, les femmes au Luxembourg ont le droit de participation politique. Pourtant, 100 ans plus tard, l'exercice de ce droit reste plutôt "passif". Seulement 12 députés sur 60 sont de sexe féminin. Au sein des conseils d'administration de nos entreprises privées, même ce taux misérable serait à considérer comme un progrès génial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il reste donc du pain sur la planche. N'en déplaise à certains "vaillants défenseurs" de la cause masculine. (Le tout serait de savoir qu'elle cause ils défendent effectivement.)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je salue l'assermentation, à 3 heures cet après-midi, d'une 13e députée. Je félicite Diane Adehm (CSV) et je lui présente mes meilleurs voeux. Son expérience riche de femmne, d'épouse, de mère, de fonctionnaire et de conseillère municipale constitue un atout précieux. Ses apports ne pourront qu'enrichir les débats de la Chambre des Députés.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je ne crois pas dans une guerre des sexes., Je suis convaincu que la promotion de l'égalité des droits et des chances nous fera gagner à nous tous.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C'est vrai pour la dimension du genre. C'est vrai au niveau de toutes nos différences. Elles suscitent des tensions, mais elles contribuent à colorer notre quotidien - aux couleurs vives et souriantes de tout arc-en-ciel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxembourg, le 8 mars 2011.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3330960340905078831?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3330960340905078831/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2011/03/elle-reste-dactualite.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3330960340905078831'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3330960340905078831'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2011/03/elle-reste-dactualite.html' title='Elle reste d&apos;actualité'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6150438431109845272</id><published>2011-01-28T05:12:00.000-08:00</published><updated>2011-01-28T06:17:04.879-08:00</updated><title type='text'>Les conseils communaux aux couleurs non-luxembourgeoises</title><content type='html'>Hier, à la Chambre des Députés, nous avons modifié la loi électorale en matière communale. Désormais, des Non-Luxembourgeois pourront accéder aux fonctions de bourgmestre et d'échevin. Si les membres du collège des bourgmestre et échevins devront être en mesure de s'exprimer en luxembourgeois, si la langue véhiciulaire des délibérations communales reste le luxembourgeois, les conseillers communaux auront la faculté de s'exprimer également en allemnand ou en français.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'aucuns s'en émeuvent. Pour d'autres concitoyens, l'innovation n'a rien de révolutionnaire et ne constitue qu'une adaptation politique tardive aux réalités de la situation de fait au Luxembourg.  Dans la vie économique et financière, aux plans culturel et social, notre pays, depuis de longues années, est au moins trilingue. Sans parler du recours au portugais dans des secteurs spécifiques de la vie économique et sans mentionner l'emprise grandissante de l'anglais - langue de communication favorite en Europe et sur le plan international tout court.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Notre pays - comme d'ailleurs les grandes villes européennes - "gère" l'implantation de citoyens originaires de pays, d'ethnies, de races, de traditions culturelles et religieuses multiples et diverses. Demandez à nos responsables communaux le nombre de nationalités représentées au sein de leurs fiefs! Les réponses vous étonneront: 30, 40, 60, 80 ... - sans parler ni de la capitale, ni des villes du Sud.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Des situations de fait qui, du moins au Luxembourg, nous conviennent au niveau de l'essor économique et du régime de notre sécurité sociale. Des situations qui, par ailleurs, suscitent des réactions polus ambivalentes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le vote de la loi d'hier exprime deux options politiques importantes:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1) Notre identité socio-culturelle au Luxembourg sera (restera?) plurielle. Nous devrons mieux investir au niveau de la cohabitation, mieux la cultiver comme une chance de maturation et d'évolution. Est-ce tellement nouveau? Ou aurions-nous parfois intérêt à mieux examiner l'histoire de nos ancêtres? Le petit village qui m'accueille depuis presque 10 ans a su intégrer depuis 1945 des familles venues de Pologne, d'Allemagne, des Pays-Bas, d'Italie, du Portugal ... Les "étrangers" se sont "adaptés" - c'est vrai. Mais en même temps, ils ont contribué à un esprit d'ouverture, de respect, de dialogue, de co-responsabilité ... Et je me rappelle que l'Harmonie Municipale d'Esch-sur-Alzette dont j'ai eu l'honneur d'être le président pendant un moment a été fondée grâce à l'initiative commune d'ouvriers luxembourgeois et italiens. Ils partageaient la "citoyenneté" commune - Luxembourgeois ou Italiens: ils étaient "Eschois" - et une même passion pour la musique.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2) Tout droit est intrinsèquement lié à des obligations, des devoirs, des respoonsabilités. D'un côté, il y a lieu de s'interpeller sur la  qualité d'un régime démocratique qui refuserait la participation politique à un nombre grandissant de citoyens dont l'apport économique en revanche est indispensable. D'autre part, l'implication politique constitue un facteur précieux de mobilisation citoyenne et de responsabilisation politiuque. Un pays qui choisirait de se passer de telles ressources s'appauvrirait de façon insensée.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La loi ne fait que définir un cadre. Il nous appartient de l'utiliser, d'y investir, de le colorer, de le dynamiser. La loi ouvre le chemin. A nous de l'explorer, de nous y aventurer, d'en expoiter les richesses.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Simple? Non!&lt;br /&gt;Riche? Oui - mais en fonction de notre courage et de nos ambitions!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxembourg, le 28. janvier 2011.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6150438431109845272?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6150438431109845272/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2011/01/les-conseils-communaux-aux-couleurs-non.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6150438431109845272'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6150438431109845272'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2011/01/les-conseils-communaux-aux-couleurs-non.html' title='Les conseils communaux aux couleurs non-luxembourgeoises'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8007312555965598132</id><published>2010-12-10T09:01:00.000-08:00</published><updated>2010-12-10T09:21:22.242-08:00</updated><title type='text'>Dag vun de Mënschrechter</title><content type='html'>Mir feieren haut um 10. Dezember den Dag vun de Mënscherechter. Vläit fänke mer haut den Owend eng Käerz un, déi mer an d'Fënster stellen. E klengt Liicht an der Däischtert - an dach e wichtege Message.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Virun e puer Wochen war ech beruflech am Congo (République Démocratique du Congo). An der Haaptstad Kinshasa liewen 10 Millioune Leit - dorënner Zengdausende vu Kanner op der Strooss, schwéierst handicapéiert Leit ouni all staatlech Hëllef, ongezielte Mënschen am Misère ... Felicitatioun fir déi Lëtzebuerger Organisatiounen, déi generéis hëllefen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng Deputéiert aus dem Osten vun deem riesege Land huet mir aus hirer Heemecht erzielt. Do si kriminell Hutu-Banden aktiv, déi aus dem Rwanda verdriwwe gouffen. Si iwwerfalen d'Dierfer, si morden, stiechen Haiser un, huele keng Rücksicht op Kanner ... Si verschleefe Fraen, déi hinne Sklavendéngschter leeschte mussen, déi all Dag bis zu 20 Mol vergewaltegt ginn. Déi Fraen, déi sech wiren, gi lieweg begruewen. Déi Fraen, déi matmaachen, ginn vun hiren eegene Familjen verstouss; hir Kanner gi net an d'Gemeinschaft ophgeholl.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dat geschitt am Joer 2010. Wie wëllt, kann Témoignagen um Internet noliesen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De 25. November war den internationalen Dag vum Engagement géint Gewalt u Fraen. Haut ass den Dag vun de Mënscherechter.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eis Käerz an der Fënster ass net vill. Vläit dréit se awer mat derzou bäi, dass d'Affer net vergiess ginn. Fir de Rescht sinn eng Hellewull Organisatiounen op eis Ënnerstëtzung ugewisen. Eis finanziell Hëllef. Awer sécher och eis oppe Wierder, eise Credo fir eng Welt ouni Brutalitéit. Eng Welt, an deer d'Rechter vum Eenzelnen eppes zielen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Musse mir bis an Afrika goen? Bestëmmt net. Och heiheem ginn et der zevill, deenen hiirt Kräischen kee gesäit a keen héiert. Et bleiwt villes ze maachen, a mir ginn dobäi all gebraucht.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuertg, den 10. Dezember 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8007312555965598132?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8007312555965598132/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/12/dag-vun-de-menschrechter.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8007312555965598132'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8007312555965598132'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/12/dag-vun-de-menschrechter.html' title='Dag vun de Mënschrechter'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7990144826567239838</id><published>2010-08-11T12:37:00.000-07:00</published><updated>2010-08-11T13:04:42.393-07:00</updated><title type='text'>Mutter Courage</title><content type='html'>Sie heisst Anni, und das Leben hat sie nie verwöhnt. Aber sie hat ihr Herz dort, wo es hingehört. Sie weiss, was richtig ist und falsch. Und sie respektiert diesen einfachen Lebenskodex: offen, ehrlich, mit Wärme.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anni hat das, was vielen weit aus "vornehmeren" und sich selbst als tüchtig ansehenden Mitmenschen abgeht: Zivilcourage. Sie steht ein, für das, woran sie glaubt, was wahr und richtig ist. Sie tut dies mit Festigkeit, gradlinig und konsequent. Obschon sie für die Ihren durchs Feuer geht, werden dabei auch die Ihren nicht geschont.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wenn Anni sagt, was Sache ist, dann findet sie Gehör - selbst bei Politikern und Journalisten. Und das will was heissen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anni ist - formal gesehen - ein "Sozialfall". Doch ehrlich kennen Sie Sozialfälle ohne Schulden? Dieses Wunder schafft Anni. Dabei hat sie Humor. Beweis: ihre Mailanschrift. Mehr darf ich allerdings dazu nicht verraten. Anni ist vor allem ein Sonnenstrahl. Solche Menschen haben wir alle bitter nötig.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seit 40 Jahren liebt Anni den Mann ihres Lebens, ihren "Heng". Seit Jahren ist Heng angewiesen auf die liebevolle und aufopfernde Pflege seiner Anni. Am letzten Freitag nun ist Heng gestorben. Ich glaube Anni würde alles geben, ihn weiterversorgen zu dürfen. Dies noch unezählte Jahre! Wir haben versucht sie, zu trösten. Das einzige Argument, das (vielleicht) griff, war die Überlegung, wie Heng es denn ohne Anni hätte schaffen können. Dass es bei allem Unglück doch ein Segen ist, dass der seit Jahren schwerkranke Gatte als Erster gehen durfte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich bedanke mich bei allen, die Anni in diesen bitteren Tagen trösten, stützen, aufrichten, bei sich aufnehmen, ihr Respekt zollen und sie anerkennen. Dazu gehören Tochter und Brüder, alte Freundinnen unter den Elisabetherinnen und den Sozialarbeiterinnen. Dazu zählen auch ein toller Arzt, den ich an Hengs Totenbett schätzen gelernt habe (Dr. Marco Klop) sowie sein Pflegeteam in der Zithaklinik.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich hoffe, dass dazu auch Annis Nachbarn zählen werden. Bösartiger Tratsch erstickt das, was wir wohl alle schätzen und brauchen: gute Nachbarschaft.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Liebe Mutter Courage: Kopf hoch! Und nicht vergessen: Anni braucht jetzt endlich auch mal Anni! Also: sich selber nicht vergessen und sich den Luxus leisten, sich selbst gut zu sein.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 11. August 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7990144826567239838?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7990144826567239838/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/08/mutter-courage.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7990144826567239838'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7990144826567239838'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/08/mutter-courage.html' title='Mutter Courage'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7070039227339756865</id><published>2010-08-10T13:22:00.000-07:00</published><updated>2010-08-10T13:50:07.054-07:00</updated><title type='text'>Beirut mit trüber Prognose?</title><content type='html'>Ich bin mit tollen Vorurteilen hingeflogen. Weil Simone seit 40 Jahren schwärmt von diesem gelobten Land. Doch inzwischen gab es den Bürgerkrieg. Und es drohen weiterhin Terror und Gewalt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Doch bleiben wir vorerst am Boden. Auf der Fahrt ins Stadtzentrum werde ich von einem offiziell zugelassenen Taxifahrer nach Strich und Faden ausgenommen. Ich verliess mich auf ein nicht existierendes Taxometer und auf gängige Umgangsnormen mit Reisenden. Wer im "gelobten Land" die Preise nicht vorher aushandelt, ist selber Schuld.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Den ersten Abend verbringen wir in einem Restaurant mit internationalem Flair im Stadtzentrum. Ich staune über zweierlei: die Preise (sie sind Ölscheich artig) sowie die allgegenwärtige Ploizei mit ungezählten Absperrungen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Vive la clim!" Es kühlt auch nachts nicht ab, und es ist vor allem feucht hitzig. Der portugiesische Kollege und ich schwitzen die Hemden draussen rasch durch. Liegt sicher auch - bei uns beiden - an überflüssigen Pfunden um die Hüften.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chancengleichheit für Frauen und Männer, so das Thema von zwei Seminaren für Abgeordnete aus unterschiedlichen arabischen Staaten. Einmal mehr bewundere ich die Zivilcourage von Frauen, die es wagen, patriarchalische Strukturen zu hinterfragen,  allgemein hingenommene Gewalt gegen Frauen zu denunzieren,  politische Reformen zu fordern. Die wenigen männlichen Teilnehmer, Abgeordnete und Senatoren, verteidigen bestehende Systeme und zögern nicht, dabei islamische Glaubensdogmen zu bemühen. Obschon das libanesische Parlament Mitorganisator ist, glänzen die Kollegen/innen aus Beirut durch arrogante Abwesenheit.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ein Land, das  Reiches zu bieten hat, sich aber verschliesst.  Jugendliche, die Ausländer offen anfeinden.  Rabiate Autofahrer, die Verkehrsregeln grunsätzlich missachten.  Vernachlässigte Kulturorte. Dazu drohende Terroranschläge seitens fanatischer Untergrundkämpfer, die demokratischen Ansätze ersticken.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In diesem Land Libanon bin ich tollen Menschen begegnet, Frauen und Männern, vor allem aber Frauen. Unter ihnen eine Frau, die unschuldig zum Tod verurteilt wurde, im Gefängnis gefoltert und vergewaltigt wurde.  Sie - diese tollen Menschen - stehen für Offenheit, Wärme, Authentizität. Sie sind das farbige Licht in einer trüben Geamtatmosphäre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich wünsche, dass sie es schaffen, viele für sich zu gewinnen. Ich meine, einmal mehr wird es dabei von mutigen Frauen abhängen - Frauen mit und ohne Schleier, Frauen, die mutig reden und fest zupacken.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 10. August 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7070039227339756865?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7070039227339756865/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/08/beirut-mit-truber-prognose.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7070039227339756865'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7070039227339756865'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/08/beirut-mit-truber-prognose.html' title='Beirut mit trüber Prognose?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3493777199261163855</id><published>2010-07-25T10:31:00.000-07:00</published><updated>2010-07-25T10:58:22.172-07:00</updated><title type='text'>Bravo, Andy Schleck!</title><content type='html'>Mit ihm freut sich Luxemburg. Und mit ihm identifizieren sich - ein Stück weit wenigstens - wohl viele von uns. Das hat mit Emotionen zu tun. Wir finden es schön, dass die Schleck Brüder nicht nur das eigene Prestige und das eigene Einkommen im Auge haben (dass sie dies auch tun, kann wirklich niemand ihnen verdenken). Sie "fahren für Luxemburg¨, um Frank Schleck zu zitieren. Und da sind wir mit gemeint und dürfen uns auch mit freuen. "Mir sinn houfreg!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kleine Länder haben nicht gar so viele grosse Helden zum Vorzeigen. Menschen, die mit ihren Leistungen über unsere engen Grenzen hinweg Aufsehen erregen. Stars, die man auch in den Titelnews der internationalen Medien findet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Brauchen wir Menschen wie Andy Schleck? Was bringen sie ausser tollen Emotionen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Im Freundeskreis haben wir heute überlegt, welche unzähligen Mühen und Plagen hinter der Performance von Andy Schleck stehen. Harte Plackerei, beständig an die Grenzen gehen, den inneren Schweinehund überwinden, auf ungezählte Annehmlichkeiten verzichten, immer im Kreuzfeuer der Kritik stehen, schwierige Entscheidungen, wenig Privatsphäre...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Toll, wenn Menschen aus unserer Mitte in sehr unterschiedlichen Bereichen in jeweils der ersten Liga mitmischen. Dies gilt nicht nur im Radsport. Über andere Luxemburger Sportler/innen, die international auf hohem Niveau mithalten, wird seltener berichtet. Topakteure haben wir zudem nicht nur im Sortbereich. Luxemburger/innen zeichnen sich weltweit aus in der Wirtschaft, in der Kultur, in der Medizin, in der Forschung -  ja, auch in der Politik. Auch unser "Jean-Claude National" hat es in sich!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sie alle brauchen Intelligenz, Fleiss, Engagement, Teamgeist und im hohen Mass Selbstdisziplin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Damit wären wir dann zuletzt auch wieder bei uns selbst - den "kleinen Helden des Alltags". Die Schlecks und sonstigen Stars dürfen nicht zur Droge werden, die uns von uns ablenkt. Uns, den täglich geforderten Müttern und Vätern, Lehrern und Richtern, Handwerkern und Beamten, Bauern und Journalisten...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich wünsche uns, dass der Glanz unserer Helden etwas Licht und Mut in unsere bescheidenen Hütten bringt. Dann erst hat der tolle zweite Platz bei der Tour uns allen wirklich etwas gebracht.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 25, Juli 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3493777199261163855?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3493777199261163855/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/bravo-andy-schleck.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3493777199261163855'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3493777199261163855'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/bravo-andy-schleck.html' title='Bravo, Andy Schleck!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1134943525070492189</id><published>2010-07-19T07:22:00.000-07:00</published><updated>2010-07-19T07:35:16.050-07:00</updated><title type='text'>Angelsberg - au bout du monde?</title><content type='html'>La route intercommunale Mersch-Larochette-Echternach est fermée sur le trançon Berschbach-Angelsberg pour 15 jours. Du même coup, pour deux semaines, la localité d'Angelsberg n'est pas desservie par le transport public.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Etonnant! Oui, les vacances scolaires ont commencé. Mais qu'en est-il des salariés, des seniors, des étudiants travaillant pendant leurs vacances, des enfants en route pour la piscine de Mersch? Et j'en passe - bref, qu'en est-il de tous ceux qui par conviction et surtout par nécessité recourent au transport en commun?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Avec mes collègues députés du Canton de Mersch, avec la bourgmestre surtout de la Commnune de Fischbach, je considère que cette situation est inacceptable. Quels sont les motifs qui - en pleine période touristique - justifient la fermeture d'un axe routier important? Quelles autorités ont initié et pris cette décision? D'après quels critères quel service public peut exclure les citoyens d'Angelsberg du transport en commun public? Les titres de voyage publics - telle la carte Jumbo - sont-ils valables pour le service offert par le "Bummelbus"?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je suis convaincu que notre Ministre Claude Wiseler, responsable politique de l'organisation du transport, nous donnera des réponses rapides et qu'il considérera les doléances des habitants d'Angelsberg. Localité charmante, non pas au bout du monde, mais au coeur du Luxembourg!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 19 juillet 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1134943525070492189?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1134943525070492189/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/angelsberg-au-bout-du-monde.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1134943525070492189'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1134943525070492189'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/angelsberg-au-bout-du-monde.html' title='Angelsberg - au bout du monde?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-249580289195360601</id><published>2010-07-14T05:09:00.001-07:00</published><updated>2010-07-14T05:31:54.772-07:00</updated><title type='text'>Den Här...</title><content type='html'>... dat ass den Titel vun engem Theaterstéck vum Josy Braun, dat am Cader vum Stengeforter Theaterfestival gëschter Première hat.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass en "aalt" Wiirk vum Meeschter, wat gëschter nei - an iwwregens ganz brilliant - an der "Aler Schmelz" opgefouert gouff.  D'Stéck war fir den Auteur d'Geleeënheet, eng real Geschicht aus sengem Heemechtsduerf ze thematiséieren an opzeschaffen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et geet ëm Mëssbrauch an der Kiirch. E méi wéi aktuellen Thema an dëse Wochen a Méint. Den Auteur Josy Braun setzt sech ausenaner mat dem Firwat.  Mat grousser Sensibilitéit artikuléiert hien déi vill "gutt" Grënn, déi mer wuel all virbréngen, fir Mëssbrauch a Gewalt ze tabuiséieren, ze verschleieren, ënner den Teppich ze kiren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Den Auteur geet zu Geriicht mat enger Kiirch, déi Affer an Täter kleng hält. Dat wat hien iwwer d'Kiirch seet, rëskéiert ze passen fir aner Institutiounenen, déi net de Courage hunn, sech mat hirer Wourecht ausenaner ze setzen, déi d'Dignitéit an d'Rechter vum Eenzelnen net respektéieren, an deenen de Pouvoir mëssbraucht gëtt, fir Leit kleng ze halen. De Géigendeel vun enger "Résurectioun"!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et war fir den engagéierte Kiirchemann, als deen ech ugesi ginn, kee "bequeemen" Owend. Mä awer eng Stonn vu Wourecht. Bestëmmt huet dat och gezielt fir den Auteur Josy Braun. Seng oppe Kritik war dacks genug den trauregen Anlass, hien just och an der Kiirch ze denigréieren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Als Coordinateur vun der Hotline vun der Kiirch wëll ech him mäi grousse Respekt soen fir déi couragéiert Sprooch, déi hie viru laange Joren fond huet. Et ass näischt "verstëpst" un Ärem Wiirk, Här Braun, leider!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E grousst Kompliment der Régie an allen Acteuren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Stéck gëtt nach opgefouert den 20., 21., 22., 27., 28. an 30. Juli, den 2. an de 4. August an der "Aler Schmelz".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ca vaut le détour!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg, de 14. Juli 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-249580289195360601?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/249580289195360601/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/den-har.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/249580289195360601'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/249580289195360601'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/den-har.html' title='Den Här...'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-977849530183641287</id><published>2010-07-05T12:26:00.000-07:00</published><updated>2010-07-05T12:56:32.040-07:00</updated><title type='text'>D'Jonge musse wannen!</title><content type='html'>Jo, sou ass et: d'Jonge musse wannen. Eis Jongen - aus Brasilien, Argentinien, Italien, Däitschland... Gar la box, wa si net wannen - an der Aachtels-, Véirels- oder souguer an der Halleffinale! Da musse si sech schummen, si ginn ausgelaacht, dem Trainer an dem Präsident hir Käpp gi gefuerdert. Grujheleg dat Geschäft, oder?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A souguer mir Lëtzebuerger hu Jongen, déi lo wanne mussen. Net am Football, mä am Tour de France! A wa si sech net nach toppen? Net op de Champs Elysées ganz uewe stinn?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Dabei sein ist alles!" Zielt déi Devise nach? Kënne mer eis freeën iwwer Sportler, déi gutt ofschneiden, ouni de Maillot jaune ze droen, déi am Déngscht sinn vun enger Equipe, déi net fuddelen, déi keng Supermänner sinn? Mussen eis Jongen wiirklech &lt;span style="font-style: italic;"&gt;wannen&lt;/span&gt;?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et kënnt ee lang philosophéieren?&lt;br /&gt;-  Wann ee wanne &lt;span style="font-style: italic;"&gt;muss&lt;/span&gt;, wéi ee Präis gëtt da bezuelt? De Präis vun der Gesondheet, vun der Gruedheet, vun der Fairness?&lt;br /&gt;-  Si mer bei de Meedercher grad sou exigent wéi bei de Jongen? Deerfen Meedercher éischter verléieren, ouni sech mussen ze schummen?&lt;br /&gt;-  Firwat mussen anerer fir eis wannen? Ass dat, fir dass mir selwer da beim Wannen "dispenséiert" sinn? Loosse mir anerer - eis Jongen - fir eis wudderen, kämpfen a sech duerchsetzen?&lt;br /&gt;-  Wéi ass et mam Mëttelmooss? Wien huet all deenen Equippen felicitéiert, déi et am Spill mat der Weltélite bis an eng Aachtelfinale gepackt hunn? An iwwerhaapt, do wou mir selwer struewelen, a wat fir enger Liga spille mir dann? Ass net d'Mëttelmooss déi Liga, déi fir déi meescht vun eis gutt passt?&lt;br /&gt;-  An d'"Looser"? Déi, déi verléieren, déi, déi Pech hunn, déi, déi just d'Lat geroden? Dacks gi si zu "Winner": si halen de Kapp héich, si kennen hir Qualitéiten, si ware fair, si gi feerdeg mat Enttäuschungen, si spille weider...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer wëllen, da sinn bei de Matcher net nëmmen d'Winner impressionnant. Et ass der Méi weert, sech och op déi aner anzeloossen: de Peloton, déi, déi verléieren, déi, déi mussen opginn. Eppes ass kloer: och si kënne villes gewannen. A mir mat hinnen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech wëllen hinnen all d'Daimercher drécken - den Halleffinalisten a Südafrika, de Jongen aus dem TdF, a besonnesch dem Frank an dem Andy. Fir dass si aus hirem groussen Exploit eppes Räiches gewannen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 5. Juli 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-977849530183641287?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/977849530183641287/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/djonge-musse-wannen.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/977849530183641287'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/977849530183641287'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/07/djonge-musse-wannen.html' title='D&apos;Jonge musse wannen!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4628929118374177925</id><published>2010-06-22T07:07:00.000-07:00</published><updated>2010-06-22T07:31:48.583-07:00</updated><title type='text'>Fête nationale</title><content type='html'>Au coeur de la ville, en ce jour du 22 juin, la fête se met en place. Le soleil est au rendez-vous. Dans la couliusse audio, le mondial est en retrait. Les points de vente sont installés. Les kiosques attendent les groupes de musique. Au palais, en face de mon bureau, des cortèges officiels se mettent en route. Nos collaborateurs du groupe parlementaire sont rentrés plus tôt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je me réjouis de cette ambiance festive qui annonce une rencontre amicale aux couleurs vives. Nous fêtons ce que nous avons à partager - nous qui vivons et oeuvrons sur ce petit lopin au coeur de l'Europe, qui continuons à bénéficier de conditions bien favorables, qui sommes originaires de nations, ethnies et cultures très différentes. Nous n'avons pas l'habitude des grands discours patriotiques. Et pourtant, 116 bourgmestres - aujourd'hui et demain - trouveront des mots por rappeler nos racines, évoquer nos ambitions, souligner nos idéaux communs. Merci, Mesdames et Messieurs!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que cette journée soit un moment de reconnaissance pour celles et ceux qui servent la communauté avec engagement et dévouement. Je pense tout particulièrement à ceux qui s'investissent à titre volontaire et bénévole, dont les services - dans tous les sens du mot - sont "gratuits".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que cette fête soit ouverte aux "étrangers" qui, pour une raison ou une autre, viennent prendre place à notre table. Qu'ils se sachent les bienvenus parmi nous! Qu'ils aient la chance de s'intégrer et de participer. Nous - les Luxos - nous en serons les premiers bénéficiaires.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que ce soit aussi la fête des "malheureux", la journée de nos concitoyens en souffrance. Ils sont nombreux autor de nous, trop nombreux. Qu'ils puissent occuper leur place au coeur de la cité. C'est le premier réconfort à proposer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alors, bonne fête! Et merci à toutes celles et tous ceux qui travaillent pour que nous puissions fêter joyeusement.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxembourg, le 22 juin 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4628929118374177925?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4628929118374177925/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/fete-nationale.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4628929118374177925'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4628929118374177925'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/fete-nationale.html' title='Fête nationale'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6187542446721155601</id><published>2010-06-20T10:33:00.000-07:00</published><updated>2010-06-20T11:20:07.096-07:00</updated><title type='text'>"Werden Sie nicht zum Henker!"</title><content type='html'>Mit dieser Aufforderung wurden Abgeordnete in der letzten Woche gleich hundertfach eingedeckt. Die Absender wandten sich an uns mit derselben Botschaft in unterschiedlichen Sprachen. Sie möchten, dass wir gegen die Gesetzesvorlage zum Thema Schwangerschaftsabbruch stimmen. "Beschützer" sind Politiker, die Abtreibungen in jeder Form verbieten. Als "Henker" werden alle anderen abgestempelt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ein Gesetz über den Schwangerschaftsabbruch gibt es in Luxemburg seit 1978. Mit seiner jetzigen Gesetzesvorlage, die dem Koalitionsabkommen zwischen der CSV und der LSAP entspricht, schlägt Justizminister François Biltgen hauptsächlich zwei Veränderungen vor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1) Es bleibt bei einer Indikationslösung, doch wird diese ausgeweitet. Das bedeutet, dass auch weiterhin in Luxemburg niemand - auch nicht die werdende Mutter - willkürlich über das keimende menschliche Leben verfügen darf. Wer sich für den Schwangerschaftsabbruch entscheidet, muss wichtige Gründe geltend machen. Diese können medizinischer, psychischer und künftig auch sozialer Natur sein. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2) Die letzte Entscheidung liegt allein bei der Mutter. Allerdings führt die Gesetzesvorlage für die Mutter ein obligatorisches "Beratungs"-Gespräch ein. "Berater" sind dem Gesetz entsprechend geschulte Fachleute, die andere bei ener wichtigen Entscheidungsfindung respektvoll begleiten. Sie laufen nicht vor, sie werten nicht, sie treffen keine Entscheidungen für andere, sie machen keine Vorhaltungen und sind keine Besserwisser. Sie helfen anderen, autonom, frei und verantwortungsbewusst abzuwägen und selbst zu entscheiden. Die einzig massgebliche Instanz dabei ist das persönliche Gewissen des/r Einzelnen. Beratung wird gewissermassen zum "Rendez-Vous" mit sich selbst.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es ist für mich erstaunlich, dass nun das Beratungsgebot für viele zum Stein des Anstosses wird.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die einen werfen Minister Biltgen vor, er wolle Frauen "entmündigen". Seit Jahren weiss ich aus meiner Berufserfahrung heraus, wie bei Schwangerschaftsproblemen betroffene Frauen häufig massiv unter Druck gesetzt werden, einem Schwangerschaftsabbrch zuzustimmen: von Partnern, Eltern, Ärzten und Sozialarbeitern. Selbst wenn ich davon ausgehe, dass diese "Nächsten" es in aller Regel "gut" meinen und nur das "Beste" wollen, werden genau hier viele Frauen für nicht vollgenommen, werden sie entmündigt und gegängelt. Die Frage, wie später Frauen mit nicht gewählten Abtreibungen seelisch fertig werden, darf in der Debatte nicht unterschlagen werden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die fleissigen Mail-Schreiber der letzten Woche tun die Beratung als "Feigenblatt" ab. Für sie werden mit dem neuen Gesetz gewissermassen Tötungsfreischeine ausgestellt. Ich stimme gerne zu, dass das Leben - besonders das&lt;em&gt; menschliche &lt;/em&gt;Leben - nicht zum "Spiel" werden darf. Doch darf auch die gesellschaftliche und politische Debatte darüber nicht zum bösen Wortspiel ausarten. Das Leben hat &lt;em&gt;viele&lt;/em&gt; Facetten, Elemente, Aspekte, die es zu fördern und zu schützen gilt. Die &lt;em&gt;Lebensnot&lt;/em&gt; ungezählter Menschen kennt Schatten, von denen viele Wohlmeinende nichts ahnen. Das Beratungsgebot legt die Lebensentscheidungen in die Verantwortung der zuerst Betroffenen. Sie legt hierfür einen Rahmen fest: die Auseinandersetzung mit sich selbst, mit seinen Fragen, Sorgen, Ängsten, Ansprüchen, Werten und Idealen. (Ich freue mich im übrigen, Mitglied einer Glaubensgemeinschaft zu sein, die die persönliche Gewissensentscheidung sehr ernst nimmt.)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wenn es um Leben und Tod geht, tun wir uns miteinander nicht leicht. Dies ehrt uns. Wir denken, fühlen, werten und entscheiden unterschiedlich. Dies erfordert in der offenen Gesellschaft politische Kompromisse. Diese können wir nur erarbeiten im Geist des Respekts und der Gelassenheit.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich wünsche uns diese Haltung - nicht zuletzt im Interesse der Frauen, deren Schwangerschaft sie mit schmerzlichen Fragen belastet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 20. Juni 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;  &lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6187542446721155601?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6187542446721155601/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/werden-sie-nicht-zum-henker.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6187542446721155601'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6187542446721155601'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/werden-sie-nicht-zum-henker.html' title='&quot;Werden Sie nicht zum Henker!&quot;'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-2723319676239533148</id><published>2010-06-17T05:25:00.000-07:00</published><updated>2010-06-17T05:26:09.007-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-2723319676239533148?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/2723319676239533148/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/blog-post.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2723319676239533148'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2723319676239533148'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/blog-post.html' title=''/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-120824901889295800</id><published>2010-06-13T09:09:00.000-07:00</published><updated>2010-06-13T09:45:59.092-07:00</updated><title type='text'>Pédophilie - Approche d'une femme généreuse</title><content type='html'>Vendredi, à Paris, j'ai eu le privilège de connaître une femme généreuse et courageuse. Latifa Bennari a subi, pendant de trop longues années, le calvaire de l'enfant violé par un proche de sa famille. Cette expérience traumatisante l'a motivée à s'engager pour la cause des victimes de transgressions sexuelles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Au cours des dernières années, elle a fini par réorienter ses initiatives afin de contribuer à un travail innovateur de prévention de la pédophilie. Elle s'est intéressée de près aux auteurs et aux auteurs potentiels. Ceux (et celles) qu'on n'arrive pas à "guérir" de leur attirance sexeuelle, peut-on mieux les encadrer, les assister, pour prévenir le passage à l'acte ou pour empêcher des rechutes?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je pense que chacun de nous peut s'imaginer l'envergure de la tâche - une réelle mission de Sisyphe, comme diraient nos amis allemands. Il faut du cran pour aller à l'encontre des écoles orthodoxes. Il faut en finir avec l'attitude de la condamnation sans pitié et de la diabolisation inconditionnelle. Il faut de la persévérance pour être disponible 24 heures sur 24 - dans un bénévolat allant bien au-delà des critères usuels. Et quel travail sur soi-même pour cette ancienne victime! Depuis très longtemps, cette femme au coeur très grand et à 'intelligence fine a quitté le personnage de la victime pour acquérir un trésor solide d'amour de soi, de respect et de générosité. Et elle impressionne par des compétences riches qu'on ne peut acquérir que dans l'implication permanente sur le terrain tout comme dans la confrontation courageuse avec des équipes multiprofessionnelles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pour celles et ceux qui aimeraient en savoir plus, je leur recommande chaudement le bouquin qu'elle a sorti en 2002:&lt;br /&gt;Latifa BENNARI&lt;em&gt;&lt;strong&gt;,&lt;/strong&gt; La fin d'un silence. Pédophilie: une&lt;/em&gt; &lt;em&gt;approche différente&lt;/em&gt; , AD2 Editions, 2002.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et au Luxembourg, qu'en est-il? J'ai à coeur de saluer et de souligner des initiatives développées au Centre Pénitentiaire de Luxembourg par quelques thérapeutes et les membres de l'équipe de l'aumônerie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La lutte contre la pédophilie requiert entre autres une meilleure prise en charge des auteurs effectifs et potentiels. Il y va d'options à la fois politiques, judiciaires, thérapeutiques et sociales. J'ai invité Latifa Bennari à revenir au Luxembourg pour nous aider à mettre en route un projet durable d'assistance et de soutien.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il y va du respect pour des concitoyens qui méritent d'être considérés dans une approche d'empathie. Il y va surtout des droits fondamentaux d'enfants aspirant au bonheur affectif.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 13 juin 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-120824901889295800?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/120824901889295800/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/pedophilie-approche-dune-femme.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/120824901889295800'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/120824901889295800'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/06/pedophilie-approche-dune-femme.html' title='Pédophilie - Approche d&apos;une femme généreuse'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3071762670223049288</id><published>2010-05-23T23:30:00.001-07:00</published><updated>2010-05-23T23:50:24.966-07:00</updated><title type='text'>Von allen guten Geistern verlassen?</title><content type='html'>Gestern haben wir Pfingsten gefeiert, das Fest des Heiligen Geistes. Wenn wir dabei alle ansprechen wollen, meinen wir den Tag des guten Geistes in unserer Mitte. Der Geist der Wahrheit, der Geist der Solidarität, des Geist des Mutes, der Geist der Toleranz und des gegenseitigen Respekts, der Geist des Dialogs und der Kooperation.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Diesen guten Geist haben oder hätten wir bitter nötig. Es kriselt an allen Ecken und Kanten. Die Finazen sind weltweit aus dem Lot. Wirtschaftlich sind wir arg betroffen. Selbst auf unserer "Insel der (bislang) Glückseligen" drohen Arbeitslosenraten von über 8 %.  Viele Menschen lernen, den Riemen enger zu schnallen - auch wenn im Porte-Monnaie der öffentlich Besoldeten die Krise noch nicht angekommen ist. Es kriselt in den Kirchen, deren Dienerinnen und Diener sich schlimmer Übergriffe schuldig gemacht haben. Insgesamt stellt sich die Frage nach gemeinsamen verbindlichen Werten und Idealen, an denen unsere Gemeinschaften sich ausrichten könnten. Ja, verdient unser eher Neben- als Miteinander überhaupt den Begriff Gemeinschaft?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In unserer Mitte begegnen wir Bankern, die nicht nur den eigenen Profit sehen. Wir erleben Unternehmer, denen das Wohl ihrer Mitarbeiter nahe geht. Wir sehen Ärzte, die sich weitaus mehr engagieren, als man dies erwarten könnte. Es gibt Lehrerinnen und Erzieher, die sich und ihre Schüler begeistern. Wir hören von Politkern, die Zivilcourage zeigen, von Gewerkschaftlern, die soziale Verantwortung übernehmen. Engagierte Beamte, ehrliche Journalisten, begeisterte Eltern, liebende Ehepartner, um Gerechtigkeit bemühte Richte und Anwälte: sie alle stehen für den guten Geist unter uns.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Und wir wissen, dieser gute Geist ist ansteckend. Demnach dürfen wir die Hohe Zeit von Pfingsten gelassen feiern und geniessen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, Pfingstmontag, 24. Mai 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3071762670223049288?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3071762670223049288/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/05/von-allen-guten-geistern-verlassen.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3071762670223049288'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3071762670223049288'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/05/von-allen-guten-geistern-verlassen.html' title='Von allen guten Geistern verlassen?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6790831160341944815</id><published>2010-03-19T10:31:00.000-07:00</published><updated>2010-03-19T16:26:18.087-07:00</updated><title type='text'>Transgender Luxemburg</title><content type='html'>"Was ist dein Geschlecht?" Auf den ersten Blick eine sehr geschlossene Frage, auf die es - zumindest auf die Schnelle - nur zwei bündige Antworten geben kann: Frau oder Mann.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beim Symposium heute von Transgender Luxemburg im Sitz von Cid-femmes war das Frage- und Antwortespiel zu diesem Thema etwas komplexer und weniger "linear". Dies mit dem Anliegen, transidenten Menschen gerecht zu werden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;Experten unterscheiden beim "Geschlecht" unterschiedliche Sichtweisen:&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;das biologische Geschlecht, das bei der Geburt anhand der primären Geschlechtsorgane (Penis, Scheide) festgestellt wird; bereits hier müsste man weiter ausholen, um vollständig zu sein: Chromosome, embryonale Entwicklung der Gonaden (Hoden und Eierstöcke), Hormone...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;das soziale Geschlecht (Gender), d.h. die geschlechtliche Zuweisung von aussen und die daran gekoppelte soziale uznd kulturelle Prägung; wir gestalten unser Mann- und Frausein in Rollen und Funktionen, in Normen und Werten, die weniger unserer "Natur" entsprechen, als vielmehr gesellschaftlich und kulturell tradiert werden (Bsp. Frauen erziehen und pflegen, Männer übernehmen körperlich harte Arbeit)&lt;/li&gt;&lt;li&gt;das psychische Geschlecht; gemeint ist das tief empfundene innere Gefühl der Zugehörigkeit zu einem Geschlecht - unabhängig davon, ob dieses nun biologisch "passt" und uns von aussen zugewiesen ist oder nicht; bei transidenten Menschen passt die Geschlechtsidentität nicht zum biologischen und also auch zu dem seit der Geburt zugewiesen Geschlecht&lt;/li&gt;&lt;li&gt;das sexuelle Begehren; die Rede geht auch von der sexuellen Orientierung eines Menschen; welchen Partner begehre ich als Mann: Frauen, Männer, Kinder, weitaus jüngere oder weitaus ältere Partner&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;p&gt;Schön, wenn alles normal passt! Eine biologische Frau, die als solche fühlt und von aussen anerkannt wird und die sich in etwa gleichaltrige Männer verliebt. Oder - entsprechend - der heterosexuelle Mann.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Dies ist die "Norm", d.h. das ungeschriebene und uns von klein auf übertragene Gesetz der breiten Mehrheit. Wer dieser Norm entspricht, wird in seinem familialen und sozialen Umfeld bestätigt, nimmt keine etwaigen Probleme wahr, verwechselt häufig die Norm (was gesellschaftlich als Massstab gilt) mit der Natur (was biologisch vorgeben ist). Das bedeutet rasch, dass jede/r, die/der anders "tickt", als "verrückt" oder "unmoralisch"gilt. Sie/er vergeht sich mehr oder weniger schändlich - an den unantastbaren Gesetzen der Natur und des Lebens oder gar an der von den Göttern (von Gott) eingesetzten Wahrheit. Unmoralisch, sündhaft und strafbar! Oder?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;"Schön", wenn alles passt!, so habe ich eben geschrieben. Ich möchte korrigieren: "Angenehm und bequem", wenn alles passt! Das Adjektiv "schön" ist bereits wertend und geht somit an der häufig leidvollen gelebten Wirklichkeit ungezählter Menschen vorbei: Frauen und Männer mit einer "anormalen" sexuellen Orientierung (unter ihnen Lesben und Schwule), Frauen und Männer, die sich mit dem ihnen zugewiesenen Geschlecht nicht identifizieren (Transidentität).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Die Tagung heute setzte sich anhand unterschiedlicher Fragestellungen mit dem Thema "Transgender" auseinander. Das Symposium war geprägt durch die hohe Fachlichkeit der Referenten und das persönliche Engagement betroffener Teilnehmer/innen. Den Organisatoren gebührt Anerkennung und Lob.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Die Transgenderthematik gibt ethische, religiöse und politische Fragen auf. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Wie schaffen es transidente Menschen, ein positives Selbstbild zu entwickeln, wenn das familiale, soziale und berufliche Umfeld abwertend reagiert, sie aussondert, sie als Kranke oder gar Kriminelle abstempelt? Wer von uns - den nicht Betroffenen - dabei "mitspielt", handelt im hohen Mass unverantwortlich und unmoralisch. Es spricht Bände, wenn Organisatoren des Symposiums es sich aus privatem und beruflichem Selbstschutz nicht leisten können, unter ihrem effektiven Familiennamen aufzutreten.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mir persönlich fällt es schwer, an einen Gott zu glauben, der Menschen aburteilen und bestrafen wollte, die in ihrer sexuellen Orientierung oder Identität den gängigen Normen nicht gerecht werden. Gott erwartet, dass wir unser Leben im Geist der Liebe, der Wahrheit, der Güte und der Geschwisterlichkeit gestalten. Das schliesst transidente oder homosexuelle Mitmenschen keineswegs aus. Sündig wird, wer hasst, demütigt, aussondert, abwertet, Gewalt antut, lügt, sich Übergriffe leistet, den Willen anderer bricht... Dies schliesst normale Heteros keineswegs aus.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mit ihren Gesetzen und übrigen Massnahmen sondern Staaten gewollt und ungewollt transidente Bürger aus. Betroffene qualifizieren solches als mit den Menschenrechten unvereinbare öffentliche Gewalt. Hier sind Politiker mit Zivilcourage gefordert. Wer sich für die Rechte kleiner und in der Öffentlichkeit auf Unverständnis stossende Minderheiten einsetzt, darf in aller Regel kaum mit breiter Zustimmung rechnen. Und doch misst sich die Güte unserer Freiheit, unserer Toleranz und unserer Demokratie an dem Engagement für die gleichen Rechte aller Bürgerinnen und Bürger , dies über die Grenzen und Barrieren unserer jeweiligen Unterschiedlichkeit hinaus.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Wer mehr wissen möchte: &lt;a href="mailto:tgluxembourg@gmail.com"&gt;tgluxembourg@gmail.com&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Luxemburg, 19. März 2010.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mill Majerus&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6790831160341944815?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6790831160341944815/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/transgender-luxemburg.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6790831160341944815'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6790831160341944815'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/transgender-luxemburg.html' title='Transgender Luxemburg'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4996786707721457895</id><published>2010-03-14T11:29:00.000-07:00</published><updated>2010-03-14T12:01:55.799-07:00</updated><title type='text'>Merci, Här Generalvikar!</title><content type='html'>De Generalvikar Mathias Schiltz huet virun e puer Deeg den Thema vum sexuelle Mëssbrauch am Kader vun der Kiirch ugeschwat. An zwar op der Antenne vum RTL an e Samschteg och am Wort Interview.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg ass keng Insel. An dat selwecht gëlt fir d'Lëtzebuerger Kiirch. Den Här Schiltz huet gesot, dass hien an sengen iwwer 40 Déngschtjoren mat ongeféier 10 Täter aus kiirchleche Kreesser konfrontéiert war. Hien huet matgedeelt, dass d'Kiirch eng multidisziplinär Equipe asetzt, déi den Affer, déi dat wënschen, hir Déngschter ubitt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Wourecht gëtt net besser doduerch, dass een se ignoréiert, dass een se verstoppt, dass een se leegent. Sou "Taktiken" gi just zu Laaschten vun den Affer, déi eng zweete Kéier abuséiert ginn. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De sexuelle Mëssbrauch hannerléist dacks séilesch Blessuren, déi nëmme schwéier heelen. Eng betraffe Fra huet gesot: "Souguer wann den Täter bestrooft gëtt, da kritt hien e puer Joer. Ech fir mäin Deel hu liewenslänglech!" An aller Reegel probéiert den Täter alles, fir dem Affer de Mond ze verbidden. Hie schmeechelt, hien erpresst, hien dreet. Et ass dat d''Gesetz vun der Omerta, mat deer den Täter dem Affer souguer d'Schold u sengem Verbriechen zouschoustert.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wann d'Kiirch Geeschtlech oder Laienmataarbechter, déi sech u Kanner vergräiffen, schoune géiff, wa si schaffe géiff, fir sou Skandaker an den eegene Reien ze vertuschen, da géiff si sech op de Niveau vun enger mafiöser Band setzen. Sou eng Kiirch géiff hiirt Gesiicht verléieren, géiff all Crédibilitéit verspillen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass net méi wéi richteg, dass d'Kiirch kompetent Hëllef ubitt respektiv vermëttelt. Et ass néideg, dass d'Kiirch sech bei deenen entschëllegt, déi als Kanner oder Jonker gepéngegt gouffen. Et ass och ubruecht, dass d'Kiirch alles mécht, wat se kann, fir sexuell Gewalt in hire Reihen ze verhënneren. D'Fro vum obligatoreschen Zölibat vun de Paschtéier steet zur Debatt. Dorunner gekoppelt ass awer och d'Einsamkeet an d'Iwwerfuerderung vu ville Geeschtlechen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sexuell Gewalt gëtt et net nëmmen an der Kiirch. Dat ass awer fir d'Kiirch keng Entschëllegung. Et beweist, dass mir Mënschen Grenzen hunn, dass mer dacks genug eisen héijen Ambitiounen net gerecht ginn. Dat gëlt fir all Fraen a Männer, déi mat Mënschen am Alldag schaffen. Et gëlt besonnesch fir all déi, deene Kanner a Jonker uvertraut ginn. Et invitéiert eis, fir bescheiden ze sinn. Et verlaangt, dass mer eis fir eis beruflech a bénévole Engagementer e feste Kader ginn. Sou ee Kader ass zum Beispill en Team, an deem mer transparent a kollegial zesumme schaffen, wou mer een deen anere stäipen, wou mer mat grousser Gentillesse och een deem aneren hëllefen, fir net ze falen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 14. Mäerz 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4996786707721457895?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4996786707721457895/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/merci-har-generalvikar.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4996786707721457895'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4996786707721457895'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/merci-har-generalvikar.html' title='Merci, Här Generalvikar!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-134398087576581135</id><published>2010-03-03T14:05:00.000-08:00</published><updated>2010-03-03T14:59:16.879-08:00</updated><title type='text'>Je suis coupable en Eglise!</title><content type='html'>J'ai honte. Mon Eglise, à travers de trop nombreux de ses serviteurs ordonnés, a péché de façon abjecte et humainement impardonnable. Par les actes de prêtres, chargés de proclamer la Bonne Nouvelle d'Amour et de Liberté, mon Eglise a violé des enfants sans défense. Elle les a blessés, meurtris, étouffés, dans leur corps, dans leur âme, dans leur joie de vivre, dans leur foi et dans leur espérance. Elle les a cruellement marqués, les a stigmatisés, fragilisés, hypothéqués -souvent pour le restant de leurs jours.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trop de serviteurs d'église! Trop d'enfants! Trop de sévices! Trop d'horreurs! On ne peut plus - mine de rien - passer à l'ordre du jour.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Peut-on encore avoir confiance?&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Confiance dans nos prêtres qui sont envoyés dans nos communautés avec une mission de bons pasteurs?&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Confiance dans nos évêques chargés de présenter aux victimes les excuses de mon Eglise?&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Dans ce "Peuple de Dieu" qui, sans aucune fierté, reste tacite face aux horreurs?&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Dans ces fidèles qui, parfois, prient leur Dieu pour échapper à d'autres scandales?&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;p&gt;Peut-on avoir confiance tant que des membres de mon Eglise se comportent comme si les victimes étaient coupables - ne fût ce que pour le fait de "révéler" les sévices subis, les horreurs endurées et les bourreaux responsables?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Peut-on avoir confiance tant que des parents membres de mon Eglise - et ce depuis trop de décennies - ferment les yeux, se bouchent les oreilles, ignorent les transgressions, les taisent, les nient, les bagatellisent?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Oui, j'ai honte. Dans un domaine où mon Eglise (mieux mon &lt;strong&gt;&lt;em&gt;é&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;glise), avec une dureté de coeur sans pareil, a jugé et condamné les moindres fautes, a brisé, frappé, écrasé. Et face aux crimes commis, elle a pris l'option de passer l'éponge miséricordieuse. Quelle miséricorde? Au nom de qui? Et au bénéfice de qui?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mon église a été - et risque de rester - un gang mafieux. Cette église - mon église - a trompé. Elle pervertit le message d'amour qui justifie sa fondation. Elle abuse de celles et de ceux dont elle est appelée à garantir le salut. Elle humilie les fidèles qui la rejoignent le coeur pur. Elle ridiculise ses serviteurs honorables qui, avec elle, s'exposent à la suspicion et à la mise en cause.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Que puis-je faire de cette église, mon église, dont je ne puis qu'être co-responsable? Comment gérer cette honte qui me pèse? Les excuses ne suffisent point - nosseigneurs les évêques et chers coéquipiers des communautés d'église! Ce serait trop simple. Ce serait lié au risque de prolonger l'abus.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Dans mon église, nous ne serons crédibles que si&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;nous secourons les victimes dans leurs souffrances...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous dénonçons ouvertement les transgressions au sein de nos communautés...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous veillons à un meilleur recrutement de nos serviteurs ordonnés...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous encadrons nos prêtres de façon plus appropriée...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous les autorisons à s'engager dans des relations affectives authentiques et véridiques...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous abandonnons une fois pour toutes toute attitude de supériorité hautaine...&lt;/li&gt;&lt;li&gt;nous redécouvrons l'esprit du message que Jésus nous confie... &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;p&gt;Jésus et sa bonne nouvelle méritent mieux que les agissements de mon église. En tant qu'église il nous appartient maintenant de réagir au plus vite en faisant preuve d'humilité, de courage et de force. Sinon, il vaudrait mieux que mon église démissionne, qu'elle déclare sa faillite et se taise à jamais.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Je suis co-responsable de mon église et je me sens sans trop de moyens. Que répondre quand sonneront les cloches dimanche prochain?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Schoos, le 3 mars 2010.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mill Majerus&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-134398087576581135?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/134398087576581135/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/je-suis-coupable-en-eglise.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/134398087576581135'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/134398087576581135'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/je-suis-coupable-en-eglise.html' title='Je suis coupable en Eglise!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1983850045388071853</id><published>2010-03-03T00:25:00.000-08:00</published><updated>2010-03-03T14:05:00.237-08:00</updated><title type='text'>Dilly, Knigge und Co</title><content type='html'>Benimm ist wieder "in", und das hat - Gott Lob - vieles für sich. Ich gehöre zur Generation der 68er. Wir waren redlich bemüht, auf das mühselige und als reaktionär artifiziell empfundene Erbe der tradierten Höflichkeit zu "verzichten". Es gelang uns - wenn nicht bei uns selbst (was bis einmal unter der Haut sitzt!), dann zumindest bei unseren Kindern und Enkeln.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Manches ist uns nun leid (Pendel schlagen gelegentlich rasch zurück!): überlautes Gedröhne aus den Musikboxen Jugendlicher, Zigarettenkippen und ausgespuckte Kaugummis auf den Bürgersteigen, alltägliche sprachliche Entgleisungen (selbstverständlich auch live im Radio), arglose Arroganz, nicht einmal mehr wahrgenommene Respektlosigkeit gegenüber Senioren... Vorsicht: wir Ältere meinen Unhöflichkeit vor allem bei Kindern und Jugendlichen zu beobachten. Es lohnt, die Perspektive zu wechseln und sich unser soziales Miteinander aus dem Blickwinkel Jüngerer anzuschauen. Wir merken rasch: wir 68er haben doch "gelernt".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Für Benimm, Anstand und Höflichkeit gibt es unterschiedliche Motive.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das einleuchtendste ist gewiss der Respekt voreinander und die Rücksicht auf Schwächere: Hochschwangere, Kinder, Behinderte, Kranke, Hochbetagte, Pflegebedürftige... Einen Sitzplatz im überfüllten Bus überlassen bleibt eine "Wohl-Tat", fördert sozale Integration und Partizipation. Ein weniger klassisches Beispiel: ausländischen Autofahrern "ungerechtfertigte Vorteile" gewähren (ohne wütend zu hupen und ohne jedes herablassende Kopfschütteln!). Dort wo wir "Ausländer" sind - in Paris, Brüssel oder Frankfurt - wissen wir solche Gesten zu schätzen. Oder?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ein weiteres Motiv ist gewiss unsere Mitverantwortung für das Wohl der Gemeinschaft: das Umfeld sauber halten (leere Zigarettenpackung in den Abfalleimer!), für freundliche Umgangsformen sorgen (unter Nachbarn, auf der Strasse...). Beispiele? Ein defensiver Fahrstil; Menschen anschauen, die mit einem reden; seine Impulsivität im Griff haben.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vergessen wir nicht, dass ein gemeinsamer Fundus von verbindlichen Umgangsregeln Zugehörigkeitsgefühle auslöst und sozialen Zusammenhalt fördert.  Ich erlebe dies ganz stark in meiner Wohngemeinde Fischbach. Ich denke, dass wir - nicht nur in Luxemburg - diese Erfahrung vernachlässigt haben. Dabei ist sie wesentlicher Bestandteil jeder guten Nachbarschaft.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Benimm ist keine natürliche Gabe, die aus sich heraus zum Tragen käme. Er zeigt sich dort, wo er bewusst tradiert und gepflegt wird. Dazu gehören offene Worte und vor allem das vorgelebte Beispiel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich wehre mich allerdings entschieden gegen die neu herausgeputzten Regeln der "Etkette" und die sich selbst weihenden Benimmgurus à la Knigge. Umgangsregeln haben nichts gemein mit aufgesetztem Manierismus und gekünsteltem Snobismus. Höflichkeit ist nur freundlich und echt, wo sie spontan bleibt, aus der Seele kommt, den Humor nicht vergisst.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alles übrige: "Nee Merci!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 3. März 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1983850045388071853?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1983850045388071853/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/dilly-knigge-und-co.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1983850045388071853'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1983850045388071853'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/03/dilly-knigge-und-co.html' title='Dilly, Knigge und Co'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3265383631847563970</id><published>2010-02-15T04:46:00.000-08:00</published><updated>2010-02-15T05:49:09.125-08:00</updated><title type='text'>Unerkennung vum Bénévolat</title><content type='html'>Dat ass eng Fuerderung, déi een zu Lëtzebuerg an de leschte Méint ëmmer méi dacks héiert. Am Sportberäich, mä och bei de Pompjeeën an am Rettungswiesen insgesamt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill vun de Lëtzebuerger Federatiounsfonctionnairen (si selwer si meeschtens keng Bénévole) behaapten op Kongresser a viru Journalisten, et géiff bei eis ëmmer manner "Bénévolat". Ce qu'il faudrait démontrer! Laut wësseneschaftlech ënnermauerten Enquêten ass ëmmerhin ee Birger/eng Biirgerin vu 4 bénévole engagéiert, investéiert all Woch am Duerchschnëtt ëm 4 Stonnen gratis am Déngscht vun der Allgemengheet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dass mer Probleemer hunn, dat läit op der Hand. Dat ass fir eis all am däitlechsten an och am probleemateschsten an eisem Rettungswiesen (Feierbekämpfung, Ambulanzdéngscht, 1. Hëllef, Sécherheet doheem an op der Strooss, Katastrophenalarm...). An deenen allermeeschten Gemenge vum Land läit dësen ëmmer méi opwändegen a komplexen Service quasi total an den Hänn vu Bénévolen. Hire "Streik" wär eng Katastroph mat schlëmmste Konsequenzen fir d'Sécherheet an d'Liewewn vun de Biirger.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mat 60 Joer ginn d'Leit aus dem Rettungswiesen am Beräich vu ville méiglechen Asätz an d' "Pensioun" geschéckt. Hir "aktiv" Kolleegen (ënner 60) awer ginn an der Woch ausserhalb vun hirer Uertschaft schaffen. Am Kanton Miersch z.Bsp. sinn iwwer 60% vun der Interventiounen den Dag iwwer - an engem Zäitraum wou knaps 25% vun de Bénévolen zur Verfügung stinn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Doriwwer raus ass den Asaz vun all Eenzelnen am Laf vun de Joren gewalteg an d'Luucht gaang. Dat gëlt besonnesch fir déi Fraen a Männer, déi Cheffunktiounen iwwerhuelen oder op der Ambulanz fueren. Et gëtt queesch duerch eist Land Leit, déi sech 20 a méi Stonnen all Woch aktiv als Bénévole engagéieren. Engagéiere &lt;em&gt;mussen&lt;/em&gt;, well et soss net méi geet!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dee Probleem ass méi wéi eescht. Et geet dobäi net ëm den Hobby vun e puer "Verrécktener". Den Enjeu ass e wichtegen Volet vun der Sécherheet an eisem Land. Hei ass eng séier Léisung néideg. Et ass e gesellschaftleche Probleem, an d'Politik - am wäiteste Sënn vum Wuert - ass gefuerdert.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng vun de Léisungen, déi am Rettungswiesen an och an de Sportfederatiounen gefuerdert gëtt, ass eng "besser Unerkennung" vum Bénévolat. Wat heescht "unerkennen"? Et ass virun allem kloer, wat déi Responsabel dorënner &lt;em&gt;net&lt;/em&gt; verstinn. "Keng Sondesrieden vu Politiker!", sou soen se bei de Pompjeeën. Keng Foire du Bénévolat!. "Veraarsche kënne mir eis selwer¨", sou huet de Präsident vun der FLF dës Initiative aus de leschte Joren kommentéiert. (Am iwwregen weess ech net, ob hie jee selwer bei enger derbäi war!).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Heescht "unerkennen", dass Bénévoler aus verschiddene Beräicher just nach matmaachen, wa se eng "Indemnitéit" dofir kréien. Eng Aart "kleng" Pai? Sou wéi d'Studenten, déi bei Vakanzservicer als Monitrice oder Moniteur matmaachen? Ech ginn d'Gefill net lass, dass verschidde Responsabel - si nenne sech "Sage" - genee dat mengen. Wa kee Geld, dann awer: Steiererliichterungen (Vive déi Arem, déi souwéisou keng oder wéineg Steiere bezuelen), Détachement duerch de Patron (vill Entreprisen weerten dann op bénévole Pompjeeën gär "verzichten "), Congé spécial (am Endeffekt dat selwecht wéi en Détachement), méi Pensiounsrechter...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wat wëlle mer fir de Bénévolat? Fer d'éischt mol: Watass Bénévolat? Bénévole ass e Mënsch, deen e Stéck Aarbecht am Interessi vun der Allgemengheet leescht an deen dofir net bezuelt gëtt: keng Pai, keng Indemnitéit, keen Détachement, keng steierlech Virdeeler, keng Pensiounsrechter... Dat gesot, sinn nech d'accord, dass de Bénévole iwwer säin Engagement (d'Zäit, déi hie schenkt) keng Käschten kann operluegt kréien: Formatioun, Supervisioun, Assurance, Transport, Equipementer asw. Iwwregens: a ville Beräicher mussen a wëlle bénévole Mataarbechter och dat mat grousser Selbstverständlechkeet maachen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Fro ass a ville Beräicher eigentlech net déi vun enger finanzieller Entschiedegung vun de Bénévole. Mä de Bénévolat gëtt do iwwer all zoumutbar Grenzen eraus strapazéiert. Et ginn Engagementer erwaart, déi an der Rumm vum Bénévolat net méi ze leeschte sinn. Dat gëlt fir d'Zäitdauer, fir d'Kompetenz, déi erfuerdert ass oder och fir de Risiko, deen een ageet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dat, wat net am Bénévolat deerf gefuerdert ginn a wat eng Gesellschaft fir hiirt Liewe brauch, muss vu Permanentën geleescht ginn - vu Leit, déi dofir no feste Critèren agestallt a bezuelt ginn. Dobäi ass et selbstverständlech, dass Salariéën a Bénévoler niewt- a matenee schaffen. An et ass duerchaus net sou, dass déi eng ëmmer méi "professionnell" wären, wéi déi aner. Ob dat méiglech ass? Jo, vill Secteuren beweisen dat zanter Joren. Z.Bsp. den SOS-Détresse, de Kanner-Jugend-Telefon, d'Stierwbegleedung bei OMEGA 90, eis Scouts- a Guideverbänn, de "Contact Humain" an Alters- a Pfleegeheimer...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Iwwregens kann dee selwechte Mataarbechter duerchaus mat deenen 2 Statuten engagéiert sinn. Duerch säi Bénévolat a seng vill Formatioun huet hie sech qualifzéiert, fir stonneweis als Responsabel, Formateur oder "Supervisor" bezuelt ze ginn. Net mat enger "klenger" Pai, mä richteg, wéi all aneren Employé och, mat deene selwechten Rechter a Pflichten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa schons Détachementer oder Congé spécial, dann och fir präzis Missiounen: déi eege Formation (soss ginn dofir all "fräi" Weekender drop), fir selwer Formatiounen ze halen, fir d'Federatioun no baussen ze vertrieden, fir bestëmmt opwändeg Chargen z'erleedegen (z.B. Materialverwaltung).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Fro vun der "Unerkennung" ass legitim. Et muss och séier eng gutt Léisung font ginn. Dobäi muss een awer gutt oppassen, dass een, fir de Bénévolat z'erhalen, net a Wiirlechkeet déi Bénévole demotivéiert (den FLF-Präsident géiff dat Wuert "veraarschen" gebrauchen). Ech denken dobäi z.Bsp. un déi Leit, déi bei eis als Bénévole a mat ganz héiger Kompetenz Stierwbegleedung leeschten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech hu well vill geschriwwen, awer keng feerdeg Léisung font. All déi weis Leit (les "sages" de tous bords) sinn invitéiert, fir weider matzedenken, mat ze proposéieren, mat ëmzesetzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vläit zum Schluss dach awer e Wuert aus der "Sondesried":&lt;br /&gt;Merci all deenen, déi iwwerall doruechter matupaken, ouni vill doriwwer ze schwezzen!&lt;br /&gt;Ouni si leeft keng!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg, de 15. Februar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3265383631847563970?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3265383631847563970/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/unerkennung-vum-benevolat.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3265383631847563970'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3265383631847563970'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/unerkennung-vum-benevolat.html' title='Unerkennung vum Bénévolat'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-9097211491059377316</id><published>2010-02-14T13:54:00.000-08:00</published><updated>2010-02-14T15:02:27.551-08:00</updated><title type='text'>Vive la St Valentin!</title><content type='html'>La fête des amoureux avec le brin de folie d'un dimanche de Carnaval! Vive la St Valentin! Mais vivent surtout les amoureux de ce monde, amoureux des deux sexes et de toutes les générations!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nous avons fêté - dans un bon restaurant, autour d'une bouteille de vin délicieux, avec des cadeaux touchants, en partageant des mots doux et des gestes tendres. Nous avons - je l'espère pour nous - célébré nos rêves communs, nos projets, nos passions, nos espoirs, nos émotions et nos histoires d'amour.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Si tel n'était pas le cas, nous aurions noyé l'amour, nous aurions étouffé son feu dans une consommation sans esprit ni chaleur ni folie. Et ce ne serait pas la faute de celles et ceux qui arrivent à "commercialiser"  nos fêtes. Il nous appartient de "gérer" leur offre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En amoureux talentueux nous savons bien qu'en amour, en amitié, en famille, en joie, en espérance, le bonheur ne s'"achète" pas.  Les riches en amour cultivent l'art de l'affectivité, de la patience, de la jouissance, du respect, de la sensualité. On y arrive sans argent, sans fortune et sans titre. En amour, nous restons - à tout âge - à un pied d'égalité. Vive la St Valentin!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et puis autre chose! Un jour par an ne suffit pas pour fêter l'amour. L'amour c'est une fleur qui a besoin au quotidien de notre présence, de notre élan, de notre passion. La St Valentin ne réussit qu'à condition de la célébrer 365 jours par an.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 14 février 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-9097211491059377316?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/9097211491059377316/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/vive-la-st-valentin.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/9097211491059377316'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/9097211491059377316'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/vive-la-st-valentin.html' title='Vive la St Valentin!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4374032024001731266</id><published>2010-02-06T09:26:00.000-08:00</published><updated>2010-02-06T09:47:01.262-08:00</updated><title type='text'>Eis Kanner op Haiti (2)</title><content type='html'>Den Inselstaat Haiti ass rëm raus aus der Aktualitéit. Mä de Misère op der Plaz, deen ass bliwwen. An dat ganzt Ausmooss gëtt réischt lo faassbar. Et ass dramatesch, well eemol méi déi Äermst am schlëmmsten dru sinn. An dat alles an engem Land, wat souwéisou schlecht opgestalt ass.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Unicef a vill aner humanitär Organisatiounen beméien sech, fir eis ze sensibiliséieren. Mat hiren Hëllefsactiounen  bleiwe si ugewisen op d'Ënnerstëtzung vun de Staaten , mä och op d'Generositéit vun all eenzelnem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dacks héiert een den Awand, dat Geld, wat ee spende géiff, kéim net un. Just och op Haiti gëtt e vill Korruptioun.  Kleng a grouss Organisatiounen, déi op der Plaz schaffen, kennen déi Probleemer a maachen hiirt Bescht, fir dass d'Gelder op deer richteger Plaz ukommen. Et rentéiert sech, fir sech virdrun genee z'informéieren. Eis Lëtzebuerger ONGën  bidden eis op deem Plang vill Garantieën. Dacks reesen déi bénévole a professionnell Administrateuren vun deenen Organisatiounen an d'Länner, déi si ënnerstëtzen, fir mat derfir ze suergen, dass alles säi gudde Wee geet. Dat ass och eng wichteg Aarbecht vum zoustännege Ministère de la Coopération.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir hunn hei zu Lëtzebuerg mat deene Familjen gebaangt, déi am gaang waren, fir Kanner vun Haiti z'adoptéieren. Mir hunn eis all mat gefreet, wéi eis kleng nei Biirger gesond bei eis ukomm waren. Ech hunn deemools op dëser Plaz gefrot, dass mer déi vill aner Kanner op Haiti net géiffe vergiessen. An enger globaler Welt, an deer d'Mënschen iwwer all hir Differenzen weg ëmmer méi no zesumme wuessen, sinn och si "eis" Kanner.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech hu mech gefreet, wéi ech haut an der Presse gelies hunn, dass d'Adoptivfamiljen hir Frënn a Bekannten invitéieren, ob déi üblech Cadeauën ze verzichten an amplaz en Don ze maachen fir d'Kanner op Haiti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chapeau! De Ball läit bei jidderengem vun eis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 6. Februar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4374032024001731266?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4374032024001731266/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/eis-kanner-op-haiti-2.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4374032024001731266'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4374032024001731266'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/02/eis-kanner-op-haiti-2.html' title='Eis Kanner op Haiti (2)'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6778204866750960156</id><published>2010-01-31T12:45:00.000-08:00</published><updated>2010-01-31T13:26:18.351-08:00</updated><title type='text'>Eis national Identitéit!</title><content type='html'>Dat war ë.a. en Thema an der Chamber viru 14 Deeg, wéi mer iwwer de Festungsmusée debattéiert hunn. Bei deer Geleeënheet huet den ADR-Deputéierten Fernand Kartheiser eng Ried gehal, déi mech erschreckt huet. Ech ginn dervun aus, dass de Kolleeg Kartheiser dobäi net polemiséiert huet, mä dat gesot huet, wat hien a seng Partei bei deem Thema fir richteg halen. Jidderee kann déi Ried am Chamberbericht noliesen. Et ass der Méi wäert.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech wëll selwer hei op dëser Plaz e puer Gedanken zum Thema vun eiser nationaler Identitéit lassginn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et gëtt eng Rei Wuerzelen, op déi mir net verzichte wëllen a kënnen. Si leien an eiser Geschicht: d'Geschicht vun eisem Land, d'Geschicht vun de Familjen, aus deene mir stamen, d'Geschicht vun den Dierfer an de Géigenden, an deene mir opgewuess sinn. Beim Thema Identitéit sammele mir dobäi vill faarweg Puzzle-Stécker, op déi mer houfreg sinn: de Stellewäert vun eiser Lëtzebuerger Sprooch, den Zivilcourage vun e sëlleche Lëtzebuerger am 2. Weltkrig, d'Aarbecht vun de Baueren a Wënzer, d'Traditioun vum Handwiirk, den haarden Asaz an de Grouwen a niewt den Héichiewen... Jidderee vun eis kann dës Lëscht ergänzen aus der eegener Sensibilitéit eraus: eise Kachkéis, eis Konscht a Litteratur, eis vill flott Stad- an Duerfveräiner, eis iwwer 100.00 Bénévole uechter d'Land, eise Charly Gaul, d'Famille Grand-Ducale, eis reliéis Gebräich a.v.a.m.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wat mer méi opzielen, wat eppes méi kloer gëtt: eis Identitéit huet schons reng historesch e sëllechen ënnerschiddlech Facetten, Traditiounen, Wäerter, Dialekter, Gebräich an Iwwerzeegungen. A genee dat ass de Räichtum vun deem, wat mer sinn, wat mer liewen, wat mer hoffen a gleewen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An deer Identitéit leien net nëmmen schéi Säiten. Eis Geschicht kennt och Säiten vu Verrot, vu Feigheet, vu Bequeemlechkeet, vu Klenghäerzegkeet... Mir waren an dësem Land meeschtens keng grouss Helden. Dacks ware mir an der Roll vun den "Affer", déi ënnerdréckt gouffen, déi gekuscht hunn, déi d'Fauscht an der Täsch gemaach hunn. Och dat si mir. Gëschter a sécher a munneche Beräicher och haut.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer iwwer eis Identitéit am 3. Joerdausend nodenken, déi Situatioun an deer mir hei zu Lëtzebuerg haut liewen, da kommen ganz nei Voletën derbäi. Sou sinn d'Halschecht vun de Kanner, déi hei gebuer ginn, keng Lëtzebuerger. Mä och si si Lëtzebuerg, sinn Deel vun eiser Identitéit. Mir sinn (nach) eng wichteg Bankplaz. Mir sinn e klengen Deel vun enger ëmmer méi grousser europäescher Unioun (an deer mir net nëmme Frënn hunn). Eisen Alldag gëtt ëmmer méi staark gepräegt duerch elektronesch Medien. Eis Wirtschaft gëtt staark vu bausse gesteiert... All dat mécht eis haut. Dat a villes méi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eis Identitéit entwéckelt sech, an et ass sécher richteg, dass mir d'Wuert Identitéit am Pluriel gebrauchen. Mir hunn hei zu Lëtzebuerg, mir déi mer hei wunnen, schaffen, hoffen a gleewen, vill ënnerschiddlech Identitéiten. A genee dat ass och eng Gemeinsamkeet, déi mer deelen. E räicht Potential. D'Viraussetzung ass, dass mer matenaner dialogéieren, austauschen, zesumme schaffen, zesumme wuessen. All Fundamentalismus, all Nationalismus, all Rigiditéit a Vermengtheet zerstéiert déi Chancen, déi mer hei zu Lëtzebuerg hunn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer eis Pluralitéit - déi mer nach ëmmer haten - gesinn, se begréissen, se respektéieren, se nozzen, se investéieren, da baue mer e staarkt Lëtzebuerg am Häerz vum europäeschen Haus. Et rentéiert sech. Fir eis a fir eis Kanner.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech freeë mech, dass am Cader vum Festungsmusée eng Plaz entsteet, wou iwwer eis Identitéit-en geschafft a nogeduecht gëtt. Ech freeë mech, dass beim Inhalt dovun d'Wëssenschaft (eis Uni) a net d'Politik dat lescht Wuert huet. Domatten bleiwe mer dann dat, wat mer am iwwregen all staark schätzen: fräi an demokratesch.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 31. Januar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6778204866750960156?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6778204866750960156/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/eis-national-identiteit.html#comment-form' title='2 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6778204866750960156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6778204866750960156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/eis-national-identiteit.html' title='Eis national Identitéit!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3799719894428568019</id><published>2010-01-19T13:12:00.000-08:00</published><updated>2010-01-19T13:54:16.996-08:00</updated><title type='text'>Eis Kanner op Haiti</title><content type='html'>Haiti nom Äerdbiewen: Zéngdausende vun Doudegen a Vermëssten. Zéngdausende vu Verletzten. Keen zielt déi Leit - ënner hinnen Aler, Kanner a Behënnerter - ouni Daach iwwer dem Kapp. Aarmer, déi dat Wéinegt, wat se haten, lo och nach verluer hunn. Eng schrecklech Katastroph direkt am Ufank vum neie Joerzéngt!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dat beréiert eis hei zu Lëtzebuerg,  déi meescht vun eis awer wuel méi am Kapp wéi am Häerz oder am Bauch. Haiti ass wäit weg. Déi allerwéinegst vun eis ware schons do. Mir hunn do keng Famill, Frënn, Bekannten oder Aarbechtskolleegen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zanter e puer Deeg awer steet eng nei Gegeebenheet am Fokus vun der Aktualitéit bei eis heiheem. Familje vu Lëtzebuerg baangen ëm Kanner vun Haiti, fir déi d'Adoptiounsprozeduren scho bal ofgeschloss sinn. Kanner, op déi si zanter laange Joren hoffen. Kanner, déi si op Haiti kenne geléiert a schons u sech gedréckt hunn.. Kanner, déi si si am Kapp, am Häerz an am Bauch schons adoptéiert hunn - och wann d'Pabeieren nach net all ënnerschriwwe sinn. Lëtzebuerger Familjen hir Kanner, &lt;span style="font-style: italic;"&gt;eis&lt;/span&gt; Kanner op Haiti?!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pabeierkrom deerf jo eigentlech keng Roll spillen, wann et ëm d'Liewen vu Buzze geet. Kanner, fir déi hir Adoptivelteren zu Lëtzebuerg alles bereet sinn ze maachen. Wat leeft schif? Bürokratismus a senger schlëmmster Form?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Iwwer Joerzéngten gouffen iwwer all Grenzen eraus Adoptiounen ënner méi wéi koppegen an mënschenonwiirdege Conditioune gemaach. Jo, deelweis gouffe Kanner an den aarme Länner "verkaf" a vu Familjen aus räiche Länner "akaaft". Dobäi gouff dacks genug wéineg nom Interessi vun de betraffene Kanner gekuckt. Hir Rechter, Prérogativen an Ambitiounen hu kaum eng Roll gespillt. Idem fir hir natiirlech Elteren.&lt;br /&gt;.&lt;br /&gt;Bei der Adoptioun hu mir haut um internationale Plang e verbindleche Rechtscader. Dee gouff geschaf iwwer d'UNO-Conventioun vun de Kannerrechter an d'Conventioun vun den Haag iwwer d'Adoptioun. All Parteien verpflichten sech zesummen, fir d'Kand a seng Rechter an de Mëttelpunkt ze stellen. Jidder Form vu Kannerhandel &amp;amp; Co gëtt domatten ënnerbonnen. Dat ass e ganz wichtegen Acquis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dësen Acquis steet a fällt mat  Formen, déi all involvéiert Parteien respektéiere mussen. Deerf een oder, souguer, soll een a Noutsituatiounen doroppen verzichten? Wa jo, mat fir enge méigleche Konsequenzen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Haut an der Chamber huet déi zoustänneg Familjeministesch sech engagéiert, fir am Cader vun de Gesetzer an den internationalen Ofkommes alles ze maachen, fir &lt;span style="font-style: italic;"&gt;eis&lt;/span&gt; Kanner op Haiti méiglechst séier an onbürokratesch op Lëtzebuerg ze kréien. Si kann dobäi mat der Hëllef vun eisen hollänneschen a belsche Frënn rechnen. An deem Débat hat ech dat ongutt Gefill, dass verschidden Deptéiert sech net ze schued sinn, fir an dësem sensiblen Dossier hir politesch Zëppchen ze kachen. Grujheleg!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et bleiwt allerdengs eng aner Fro. &lt;span style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;Wie&lt;/span&gt; sinn &lt;span style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;eis&lt;/span&gt; Kanner op Haiti? Sinn dat just déi puer, déi vu Lëtzebuerger Familjen adoptéiert ginn? Ech hoffen, eis Frëndschaft, eis Solidaritéit an eis Generositéit sinn e bësse méi grouss, méi staark, méi räich. Zéngdausende vu Kanner op Haiti waarden drop, dass mir am räichen Deel vun der Welt si e Stéck wäit "adoptéieren". Si sinn ugewisen op eis alleguer: mir als Eenzelpersounen, mir als Familjen, mir an eise Gemeinschaften, eise Paren, eise Veräiner...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et wär schéin, wa mir hei zu Lëtzebuerg vill Kanner op Haiti als &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;eis&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Kanner géiffe gesinn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 19. Januar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3799719894428568019?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3799719894428568019/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/eis-kanner-op-haiti.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3799719894428568019'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3799719894428568019'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/eis-kanner-op-haiti.html' title='Eis Kanner op Haiti'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-36733273737801094</id><published>2010-01-10T09:59:00.000-08:00</published><updated>2010-01-10T10:30:33.309-08:00</updated><title type='text'>Merci de FB-Frënn!</title><content type='html'>Merci alle Frënn fir hir gutt Wënsch um Facebook.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beim Wënschen dëst Joer hunn ech mäin übleche Sproch gesot: "E frout Joer an eng gutt Gesondheet!" Eng léif Kolleegin huet mer dunn traureg geäntfert: "Mäi Mann krut gëscht gesot, dass hie Kriibs huet!" Ech hu mäi Sproch dunn eidel fond. Un der Krankheet vu mengem Frënd  änneren all gutt Wënsch näischt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wann déi schéin Traditioun vum Wënschen iwwer d'gesellschaftlech Formalitéit erausgeet, wat kënne mir eis wënschen? Wéi eng Gléckwënsch maache Sënn?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Gléck ass sécher näischt Magesches, wat eng gutt Fee engem einfach sou an de Schouss leet. Un eisem Gléck musse mer matschaffen. Beim Thema Gesondheet, muss ech mer mer mäi Gléck - e Stéck wäit - mat verdéngen. Also misst ech mäi Gesondheetswonsch ergänzen:&lt;br /&gt;Dass mer Mooss halen!&lt;br /&gt;Dass mer op eis opppassen!&lt;br /&gt;Dass mer eis Rou gënnen!&lt;br /&gt;Dass mer eise Kierper net vergiessen!&lt;br /&gt;A wann ech dat eescht mengen, da muss ech bei mir ufänken. Gutt Wënsch hunn also och eppes ze dinn mat gudde Virsätz. Deer Virsätz, déi iwwer den 2. Januar eraus zielen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uechter e Joer si vill Leit mat vill Misère konfrontéiert. Wat heescht da Gléck?&lt;br /&gt;Frënn hunn, déi ee net vergiessen.&lt;br /&gt;Op d'Hëllef vu kompetenter Säit ziele kënnen.&lt;br /&gt;Seng Kräfte mobiliséieren a net opginn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Och hei si mir gefuerdert beim Gléck, wat mer wënschen. Net nëmmen, wa mer selwer Suergen hunn. Anerer weerten eis brauchen: eise Respekt, eis Zäit, eist Nolauschteren, eisen Trouscht, eis Hëllef. Et sinn eis "Näechst": an der Famill, op der Aarbecht, an der Noperschaft. Schéin, wa mir op déi ziele kënnen, déi eis Gléck wënschen! Schéin, wa mir zu deene gehéieren, déi et mat hire Gléckwënschen eescht mengen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Am Evangelium vun haut steet e Saz, dee mech beréiert huet: "Den Himmel geet op!" Wa mir Mënschen spiren an erliewen, dass den Himmel opgeet, da sprenge mir eis Grenzen, da gi mir op fir nei Horizonter. Da gleewe mir, dass mir d'Welt e Stéck wäit verbessere kënnen. Am Sënn vu méi Gerechtegkeet a Bridderlechkeet. Da bleiwt zwar e sëlleche Misère, Leed a Nout. Mä mir Mënschen zerbriechen manner un de Laaschten, déi mer droe mussen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mäi Frënd Jérôme huet fir dee Wonsch vum oppenen Himmel ganz warem a faarweg Biller font: "Ech wënschen, dass d'Stären op dengem Wee liichten an dass de Reebou iwwer dengem Liewe steet!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Besser kann ech et net soen. Dofir, léif Frënn:&lt;br /&gt;"Dass d'Stären op ärem Wee liichten an de Reebou iwwer ärem Liewe steet!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 10. Januar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-36733273737801094?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/36733273737801094/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/merci-de-fb-frenn.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/36733273737801094'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/36733273737801094'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/merci-de-fb-frenn.html' title='Merci de FB-Frënn!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3227174673724665757</id><published>2010-01-07T08:39:00.000-08:00</published><updated>2010-01-07T09:34:36.986-08:00</updated><title type='text'>Das Buch im Mittelpunkt!</title><content type='html'>ATD-Quart Monde ist eine Vereinigung, die sich auch in Luxemburg einsetzt für die soziale und kulturelle Partizipation gesellschaftlich benachteiligter Familien. "Bibliothèque de la rue" heisst eine ihrer Initiativen. Dabei sind ehrenamtliche Mitarbeiter (F/M) in verschiedenen Stadtteilen mit Bücherkörben unterwegs. Sie bieten vor allem Kindern bunt illustrierte Bücher zu spannenden Themen an. Zum Ausleihen. Gelegentlich aber auch als Geschenk.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bücher fördern wesentliche Kompetenzen: lesen oder zuhören, aufnehmen, denken, verarbeiten und verstehen, lernen, sich Meinungen bilden, selber reden und schreiben, mit anderen kommunizieren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer dies nur mangelhaft oder gar überhaupt nicht schafft, verpasst wesentliche Chancen. Dies auf vielfältigen Ebenen: mental und kognitiv, psychisch und affektiv, sozial und beruflich, kulturell und spirituell.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Für den positiven Umgang mit dem Buch gibt es kaum Altersgrenzen. Altersgerechte Werke bieten Kindern von klein auf reiche Impulse. Beim Anschauen, Blättern, Erzählen, Bemalen und Gestalten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die Schule spielt selbstverständlich eine wichtige Rolle bei der Freundschaft unserer Kinder mit dem Buch. Besonders zu erwähnen sind die zum Teil gut ausgestatteten Schulbibliotheken mit ihren vielen attraktiven Angeboten. Doch die Schule kommt nicht aus ohne ihre Bildungspartner im Elternhaus, in den "Maisons Relais" oder in den Vereinen. Gerne möchte ich auch auf unsere öffentlichen Bibliotheken und den "Bicherbus" verweisen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die Ergebnisse rezenter Studien in unserer Grundschule bezeugen unsern Kindern insgesamt gute Noten im Bereich ihrer Lesekompetenz. Wir sollten uns darüber freuen, aber uns keineswegs auf diesen Lorbeeren "ausruhen". Kinder aus sozial benachteiligten Milieus oder mit Migrationshintergrund schneiden weniger toll ab. Eine relativ hohe Anzahl von 10-12jährigen Schülern zählt zu den Quasi-Analphabeten. Gute Ergebnisse bleiben gebunden an ein frohes und glassenes Schulklima. Sie hängen also mit ab von der Motivation und dem Elan der jeweiligen Lehrer (F/M). Sie sind gekoppelt an die Bereitschaft und die Kompetenz der Pädagogen, sich auf ihre Schüler einzuzlassen und deren Interessen zu berücksichtigen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schön, dass den Forschungsergebnissen zufolge unsere Mehrsprachigkeit kein Hindernis darstellt. Sie kann also als Vorteil und Chance für unser Luxemburger Bildungssystem eingesetzt werden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das Buch und das Lesen standen heute gleich dreimal im Mittelpunkt der parlementarischen Arbeit in Luxemburg (Kulturkommission, Erziehungskommission, Besuch im Merscher "Lieshaus"). Dies ist politisch wenig "spektakulär", ist keine Schlagzeile wert, steht aber mit für nachhaltige Bildungspolitik. Es ist sicher richtig, wenn auch in unserem Parlament - gelegentlich zumindest - das Buch im Fokus steht.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beim Thema Buch und Lesen sind nicht nur Pädagogen und Experten gefordert. Wir alle sollten uns mit sensibilisieren lassen: Mütter und Väter, Opas und Omas, Tanten und Onkel, Freunde und Kollegen, Vereinsverantwortliche und Jugendleiter... Halten wir's mit ATD-Quart Monde. Seien auch wir unterwegs mit einem bunten Bücherkorb. Zum Ausleihen. Und sicher auch zum Verschenken. An guten Anlässen hierfür wird es auch 2010 gewiss nicht fehlen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg, 7. Januar 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3227174673724665757?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3227174673724665757/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/das-buch-im-mittelpunkt.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3227174673724665757'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3227174673724665757'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2010/01/das-buch-im-mittelpunkt.html' title='Das Buch im Mittelpunkt!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8416908613044631789</id><published>2009-12-26T07:49:00.000-08:00</published><updated>2009-12-26T08:37:58.419-08:00</updated><title type='text'>Dieu à notre hauteur!</title><content type='html'>A Noël, les chrétiens accueillent un Dieu qui se fait homme/femme, qui adopte leur condition humaine, qui partage leurs joies et leurs malheurs, qui se met à leur hauteur. Le message n'est pas anodin, face aux "divinités" de tous temps et de tous lieux qui asservissent les humains, qui les violentent, les trahissent, les humilient et les brisent.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Noël consacre une alliance qui remonte à l'aube de l'histoire humaine, un pacte d'amitié, de partenariat, de coopération. L'enjeu en est de taille: un monde nouveau, une terre de salut, un temps de paix, un régime de justice et de fraternité, un règne de joie et de vie. Ce rêve, sans doute, est ancré au plus profond de tout humain, de son cerveau, de son coeur, de ses intestins. Le Dieu de Noël vient pour nous encourager à ne pas abandonner cette ambition, mais à y investir le meilleur de nous-mêmes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Noël est la fête du Dieu qui pardonne aux humains leurs ruptures d'alliance. La première partie de la bible - l'Ancien Testament - illustre les failles humaines, les trahisons à la parole donnée, la faiblesse face aux illusions et aux séductions de tout genre. De nombreux récits bibliques tracent une image réaliste des limites des humains que nous sommes depuis toujours. D'ailleurs les églises chrétiennes et leurs "fidèles" n'y échappent pas. Faut-il renvoyer aux "news" de tous les jours? Le Dieu de Noël voit ces limites et il nous envoie son fils pour renouveler l'alliance. Quelle bonne nouvelle!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De Dieu de Noël est un Dieu à notre hauteur, est un Dieu à la hauteur surtout des plus malheureux, des plus démunis, des plus défavorisés, des plus "pécheurs". Et en cela, depuis 2.000 ans, Dieu ne manque point de brusquer les conformes, les orthodoxes, les bien-pensants, les militants fidèles, les ouvriers de la première heure... C'est Dieu qui prend place au fond de la salle, à côté des prostitué/e/s, des drogué/e/s, des délinquants, des "collaborateurs", des handicapé/e/s, des étrangers, des mal famé/e/s... Ce Dieu de Noël continue à interpeller, à intriguer, à scandaliser, à énerver ceux qui croient le posséder, le récupérer, l'immobiliser, qui pensent pouvoir le façonner à leur image.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Noël, pour celles et ceux qui vraiment accueillent le Dieu chrétien, le Dieu révélé par les évangiles, n'est pas une fête "tranquille", ne constitue point un moment de "répit" serein. Au contraire, Noël réveille des torpeurs, balaie les indifférences, fait bondir et marcher de l'avant. Noël appuie nos bonnes volontés et motive nos élans généreux. Noël rappelle que dans cette aventure, nous sommes portés par un Dieu d'amour, un Dieu qui ne cesse de se mettre à notre hauteur.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que nous souhaiter pour Noël? Toute foi n'est qu'espérance. Je nous souhaite une aventure d'espérance et la joie d'en savourer des fruits riches!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 26 décembre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8416908613044631789?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8416908613044631789/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/dieu-notre-hauteur.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8416908613044631789'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8416908613044631789'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/dieu-notre-hauteur.html' title='Dieu à notre hauteur!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7694163168215288818</id><published>2009-12-22T08:51:00.000-08:00</published><updated>2009-12-22T09:54:38.728-08:00</updated><title type='text'>Weihnachtswünsche</title><content type='html'>In diesen Tagen und Wochen tauschen wir ungezählte gute Wünsche aus. Ich möchte mich dem bunten Reigen der Wunschzauberer und Wunschfeeen anschliessen. Ich wünsche uns allen einige Gaben, über die wir kostenlos verfügen, deren Einsatz wenig fordert, aber echte Wunder zu bewirken vermag.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;W wie Wahrheit&lt;br /&gt;Lasst uns untereinander wahre Worte finden, Worte der Aufrichtigkeit und des gegenseitigebn Respekts. Lasst uns verzichten auf verlogene Schmeicheleien und hinterhältiges Getratsche. Ich wünsche uns auch, dass wir uns privat und kollektiv mit unserer effektiven Lage auseinander zu setzen vermögen, dass wir nicht vor den Problemen davon laufen, dass wir die Wahrheiten unseres Lebens annehmen und gestalten. Das Gute wie auch das Böse, das uns sicherlich widerfahren wird.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E wie Energie&lt;br /&gt;Wir brauchen Mut und Kraft, um uns unseren vielfältigen Aufgaben zu stellen. Kraft vermögen wir zu gewinnen und aufzutanken: im fürsorglichen Umgang mit unserem Körper, in der Pflege unserer Ressourcen, in Liebe und Freundschaft, im Hoffen und Glauben.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I wie Innovationsgeist&lt;br /&gt;Lasst uns aufhören, über die Krisis zu jammern und uns durch deren negative Folgen hypnotisieren zu lassen. Wenn wir es schaffen, in der Krisis "anzukommen", sie uns zueigen zu machen, haben wir echte Chancen, dabei zu gewinnen, Verluste in Vorzüge umzumünzen, Mentalitäten auszuwechseln, Strategien zu überdenken, neue Kurse einzuschlagen. Kreativität ist gefragt - wirtschaftlich und finanziell, aber vorerst auch mental und kulturell. Der Einsatz lohnt!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;H wie Herzlichkeit&lt;br /&gt;Unsere Welt ist für ungezählte Mitmenschen fremd und kalt. Besonders in der Weihnachtszeit klagen viele über Einsamkeit und Ausschluss. Freundlichkeit wirkt Wunder - die kleinen Wunder des Alltags. Auf der Strasse, in der Bahn, beim Shoppen... Freundlichkeit ist übrigens ansteckend. Versuchen wir's mit einem kleinen Lächeln!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;N wie nachbarlich&lt;br /&gt;Ein toller Kontrapunkt zur häufig verdammten Globalisierung! Pflegen wir die Kontakte zu unseren Nächsten: grüssen, plauschen, Hilfe anbieten, Hilfe annehmen, Toleranz zeigen... Nicht vergessen: die meisten unserer Nächsten sind "anders" (fremd): Alte, Junge, Frauen, Männer, Portugiesen, Verheiratete, Lesben, religiös Bekennende, Gewerkschaftler... Schieben wir die Vorurteile und die daran gekoppelten Ängste mal zur Seite und lassen wir's darauf ankommen! Nachbarschaft schenkt Heimat, Zugehörigkeit und Partizipation.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A wie Achtung&lt;br /&gt;Achtung, Respekt, Offenheit, Toleranz, Dialog, Zusammenarbeit... Es sind die Bausteine einer Gemeinschaft, die menschenfreundliche Züge trägt und in der alle - über ihre Differenzen hinweg - zu einer farbenfrohen Einheit zusammen wachsen. Luxemburg, das Europäische Haus sowie die Welt können hoffen, wenn wir ungezählte kleine Gemeinschaften mit diesen Vorzeichen aktiv gestalten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C wie Carpe Diem&lt;br /&gt;Die hohe Kunst des Geniessens beruht auf der Eigenart, die bescheidenen Glücksfälle des Alltags zu erkennen uns sie auszukosten. Viel Spass dabei!&lt;br /&gt;NB: Es bringt wenig, endlos auf das "grosse Glück" zu harren und die vielen kleinen Freudengeschenke zu übersewhen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;H wie Humor&lt;br /&gt;Wer über sich selbst zu lachen vermag, bleibt froh und gelassen. Sie/er können sich einbringen, ohne dabei stur und überheblich zu werden. Humor ist ein tolles Mittel gegen die Fundis jeder Couleur.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;T wie Team&lt;br /&gt;Unsere Familien, unsere beruflichen und sozialen Engagements sind gekoppelt an unsere Kompetenz, uns mit anderen fair und konstruktiv auseinander zu setzen, Verantwortung solidarisch aufzuteilen, Erfolge gemeinsam zu feiern, Niederlagen kollektiv aufzuarbeiten. Teamgeist ist keine "Gabe". Er ist eine uns immer neu fordernde "Aufgabe".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E wie Elan&lt;br /&gt;Pflegen wir unsere Kreativität und tun wir dies auf allen Ebenen: physisch, kognitiv, psychisch, sozial, kulturell und spirituell. Pflegen wir das Geschenk unseres Lebens! Das hat wenig mit dem "Glück" zu tun, das wir uns in diesen Wochen wünschen. Dies beweisen nicht zuletzt viele unserer "glücklosen" Freunde: Kranke, Behinderte, Pflegebedürftige und Sterbende. Ich lade uns ein, den Kontakt mit den "Glücklosen" zu pflegen. Von und bei ihnen können wir lernen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;N wie Nothelfer&lt;br /&gt;Beim Thema Helfen sind wir in aller Regel Gebende und Nehmende. Toll, wenn Nothelfer spontan bleiben, ohne Kleinlichkeit teilen und ohne zu "(be-)rechnen". Die meisten von uns erleben an den Weihnachstagen einen verschwenderischen Überfluss. Dabei leiden in dieser unserer Welt 6 Milliarden Menschen Hunger. Freuen wir uns an unseren reich gedeckten Tischen. Bleiben wir solidarisch mit den Ärmsten unserer Welt. Auch sie sind unsere Nächsten, unsere Brüder und Schwestern.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In diesem Sinne wünsche ich uns allen fröhliche Weihnachten über die kommenden 365 Tage.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg, 22. Dezember 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7694163168215288818?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7694163168215288818/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/weihnachtswunsche.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7694163168215288818'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7694163168215288818'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/weihnachtswunsche.html' title='Weihnachtswünsche'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8435599707459611780</id><published>2009-12-17T14:46:00.000-08:00</published><updated>2009-12-17T15:57:58.249-08:00</updated><title type='text'>Wer wir sind...</title><content type='html'>"Sind", "Wer", "Wir".&lt;br /&gt;Mit diesen Worten kann man sprachlich und gedanklich  "spielen":&lt;br /&gt;Wir sind wer! Aber wer sind wir?&lt;br /&gt;Das passende Thema dazu ist in diesen Tagen brennend aktuell.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Am 1. Dezember gibt sich die Europäische Union einen neuen Grundvertrag. Unser geschätzter Premierminister wird trotz (wenn nicht sogar wegen) seiner unbestrittenen Vorzüge nicht zum ersten Ratzsvorsitzenden der Union auserkoren. Der Rapporteur des Gesetzes über den Staatshaushalt 2010, Lucien Thiel, macht klar, dass Luxemburg seine Position als einsame Insel der finanziell Glückseligen verliert. In diesen Tagen erinnern wir uns an die Rundstedtoffensive Ende 44/Anfang 45 und an ihre schlimmen Folgen für unser Ösling. Am 16. Dezember verabschiedet die Abgeordnetenkammer ein Gesetz, das den öffentlichen Dienst für EU-Bürger öffnet....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bei diesen teils sehr unterschiedlichen Aktualitätsthemen klingt jedes Mal die Frage unserer Identität mit an. (Fast hätte ich spontan geschrieben: unserer &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Luxemburger&lt;/span&gt; Identität; sollte es gar richtiger heissen: unserer Identität in Luxemburg?).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bereits nach dem in dieser Frage so bedeutsamen 2. Weltkrieg gab es keinen Konsens darüber, wer letzlich als "guter Luxemburger", wer trotz erbrachter Opfer eher als Bürger zweiter Klasse oder gar als suspekter Landsmann einzustufen war.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kurze Zwischenbemerkung:&lt;br /&gt;Als Sohn eines Zwangsrekrutierten und Resistenzlers stelle ich mir die Frage, inwiefern es nicht ungehörig ist, über unsere Luxemburger Identität in der deutschen Sprache zu reflektieren. Mein alter Deutschlehrer Fernand Hoffmann reagiert sarkastisch auf den Spruch "Ich si stolz Lëtzebuerger ze sinn" mit dem Gegenslogan "Ech sinn houfreg kee Preis ze sinn".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Also, wenn schon nach dem Krieg, der unser Identitätsgefühl nachhaltig prägte, das Thema eher heikel war, so birgt die Frage im Kontext der offenen und pluralen Gesellschaft unserer Zeit kaum weniger Zündstoff.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wir sind wer! Zumindest erheben wir mal diesen Anspruch. Und - Gott sei Lob - haben wir die Schleck Brüder, die dies mit dem Roten Löwen sogar in Sarkoland belegen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wir sind wer, aber wer sind wir im neuen Luxemburg? Luxemburg: bescheidenes Mitglied (wenn auch Mitbegründer) im wachsenden Europäischen Haus, Mehrheit von Nichtluxemburgern auf dem einheimischen Arbeitsmarkt, zunehmende Abhängigkeit unserer Betriebe von ausländischen Grossunternehmen (da gab es doch mal "unsere" ARBED!)...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer sind wir und wer können wir sein? Wer sind die, die als Nichtluxemburger neben und mit uns wohnen, lernen, arbeiten, Freizeit gestalten, soziale Verantwortungen übernehmen, lieben, hoffen und glauben? Sind wir Gemeinschaft geworden? Sind wir zu einem neuen, farbigeren und reicheren Wir zusammen gewachsen? Oder bemühen wir uns zumindest miteinander redlich darum?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer sind unsere Kinder und Enkel, die uns, unser Land und unsere Kultur, in ihrem Wappen tragen, die aber weit entfernt unter "Fremden" wohnen, arbeiten, studieren, sich engagieren, Ideale vertreten und umsetzen? Sind sie auch noch wir? Oder nutzen sie das Erbe, das wir ihnen anvertrauten, um in ihrer neuen Heimat neue Identitäten mit zu gestalten?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Woran machen wir Identität fest? Sprache, Wohnrecht, Arbeitsplatz, Abstammung, Freundschaft, Solidarität, Kultur, Werte, Normen, Rituale, Feste... Identität ist kein statisches Gut, das sich horten und abschirmen liesse. Es ist eine Saat, die neue Früchte schenkt, wenn wir sie teilen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg heute hat viele Gesichter, viele Hände, viele Beine, viele Herzen... Die Menschen in unserem Land entwickeln viele Identitäten. Wenn wir diesen breiten Fluss als reiches Potential zu fassen verstehen, dann hat Luxemburg eine vielseitige und sehr farbenfrohe Identität, die uns einen neuen "ersten Platz"  in Europa zusichert. Nicht den Sitz des Geldes, aber den Brennpunkt der Kreativität und Innovation.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dieser Platz beschert uns Spannungen und Konflikte, aber auch tolle Ressourcen. Diese Saat verspricht eine reiche Ernte, wenn wir es schaffen "viel zusammen zu streiten, aber doch ohne miteinander Streit zu bekommen." (Um unseren geliebten JCJ zu zitieren!)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das plurale Luxemburg ist weniger "neu" und "kurios" als wir Heutige dies auf den ersten Blick vermuten.  Es lohnt sich, die Geschichte unserer "Ecke" unter diesem Aspekt zu analysieren. Ich begrüsse es, dass unsere Luxemburger Universität sich künftig verstärkt dem Thema unserer sich wandelnden Identitäten annimmt. Desgleichen freue ich mich darüber, dass in unserem Festungsmuseum eine eigene Abteilung zur Identitätenfrage entsteht. Dies verspricht spannende Auseinandersetzungen zu einem uns bewegenden Thema: Wer sind und wer werden wir miteinander in unserem gemeinsamen Luxemburg?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 18. Dezember 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8435599707459611780?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8435599707459611780/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/wer-wir-sind.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8435599707459611780'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8435599707459611780'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/wer-wir-sind.html' title='Wer wir sind...'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5799606817718086122</id><published>2009-12-14T15:10:00.000-08:00</published><updated>2009-12-14T16:03:09.090-08:00</updated><title type='text'>Den Dout vun engem jonken Offizéier</title><content type='html'>Ufanks November dëst Joer stierwt en Offizéier am Kosovo. E brillanten an ambitiéisen jonke Mann! Hien hëlt sech d'Liewen e puer Deeg no dem Ufank vu senger Missioun als Chef vun der Lëtzebuerger Unitéit op der Plaz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Den Dout vun deem jonken Zaldot beweegt vill Leit heiheem an iwwer eis Grenze raus. An dat ass och sou richteg a gutt. Op mannst sou laang, wéi mir dobäi deem Doudegen a senger Famill dee néidege Respekt weisen. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Klamer op:&lt;br /&gt;Verschidden  Presseorganer, fir de  "Privat" net beim Numm ze nennen, hunn op deem Plang absolut keng Hemmungen. Mä dorunner si fer d'éischt mol déi Schold, déi dee Knascht kafen, sech um dreckege Beschass "opg..len" a mengen, si hätten dann d'Wourecht gepacht. Si solle just hoffen, dass si ni selwer mat an der Schosslinn sinn. Dat Wuert "schéissen" ass an deem Kontext iwregens wuertwiirtlech ze huelen.&lt;br /&gt;Klamer zou!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'"Selbsttötung" vun engem Offizéier während enger militärescher Missioun beweegt vill Leit a geheit e ganze Koup Froen op.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dat fängt un mat dem Wuert, dat dës Dot beschreiwt. Selbstmord? Dat kléngt iirgendwéi kriminell a passt net bei d'Verzweiflung vum Mënsch, deen Hand u sech leet. Freitot? Wéi fräi sinn dann déi Leit, déi sech d'Liewen huelen? Ass et net éischter sou, dass si keen Auswee, keng Alternativ méi gesinn? Dass si sech selwer an enger Sakgaass spiren, aus deer si net rauskommen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir si sécher all erliichtert, dass bis well kee vun eisen Zaldot an enger Auslandsmissioun bei engem militäreschen Asaz ëm d'Liewe koum.  Kann ee lo d'Conclusioun zéien, deem jonken Offizéier säin Dout hätt näischt mat senger Missioun am Kosovo ze dinn? D'Responsabel vun der Lëtzebuerger Arméi weerten sech et - hoffentlech - net grad sou einfach maachen. Sinn eis Meedercher a Jongen militäresch a psychesch fit, wann eist Land si fir laang Méint an d'Ausland schéckt? Si si richteg encadréiert op der Plaz? Froen, déi selbstverständlech och mir Politiker eis stelle mussen, wa mir iwwer Militärasätz am Ausland decidéieren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All "Selbsttötung" (Suizid) geheit den Affer - dat Wuert passt sécher besser wéi de Begrëff Täter - hir Familjen, Frënn, Bekannten an Aarbechtskolleegen mat aus der Bunn.  Si als éischt verstinn net, wéi et dozou konnt kommen. Si sinn iwwerrascht, hunn alles erwaart, mä net dat elo. Dacks kommen méi oder manner oppe Scholdgefiller derbäi: Hunn ech (ongewollt an onbewosst) mat derzou bäigedroen, fir deen aneren "feerdeg" ze maachen? Wéi konnt ech säi Misère iwwersinn? Firwat huet hie sech mir net konnten uvertrauen? Dacks genug ginn et wéineg sécher Äntferten op all déi Froen. D'Fro vum Firwat bleiwt. Si péngegt an deet wéi. Oft e Liewe laang. Wéi ëmmer, wann den Dout onverhofft kënnt, ass sou villes op der Lee, wat net méi kann "erleedegt" ginn: Wierder, déi een nach hätte wëlle soen, Gesten, fir déi et well ze spéit ass. Trauer muss geleescht ginn - en Invest, dee vill kascht an dacks iwwer e battere Wee féiert.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dës Gedanken, fir engem jonken Offizéier, fir senger Fra, sengen Elteren, senger Famill a senge Frënn mäi grousse Respekt ze soen. E Respekt, deen och all aner Fraen a Männer, Jonker an Aler verdéngen, déi aus grousser Verweiflung raus sech d'Liewen huelen. Et sinn all Joer vill ze vill.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dee Respekt ass awer nëmme sou wäit authentesch, wéi mer eis an eiser Gemeinschaft mateneen engagéieren, fir dass mer d'Leed, de Misère, d'Einsamkeet an d'Verzweiflung vum Eenzelnen besser an de Grëff kréien!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 15. Dezember 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5799606817718086122?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5799606817718086122/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/den-dout-vun-engem-jonken-offizeier.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5799606817718086122'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5799606817718086122'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/den-dout-vun-engem-jonken-offizeier.html' title='Den Dout vun engem jonken Offizéier'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5885113376504146816</id><published>2009-12-07T14:18:00.000-08:00</published><updated>2009-12-07T15:18:43.692-08:00</updated><title type='text'>Kennedy à Kigali</title><content type='html'>Le 5 décembre, nous avons fêté la journée mondiale du bénévolat. Dans le contexte de l'engagement volontaire, on cite souvent l'ancien président des Etats-Unis d'Amérique, John F. Kennedy: "Ne demande pas seulement, ce que ton pays peut faire pour toi. Réflécihs à ce que tu peux donner à ton pays!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il y a quelques semaines, en tant que député et président de notre commission parlementaire de l'égalité des chances, j'ai eu le privilège de voyager à Kigali et d'y participer, en tant qu' "expert ", à un séminaire au parlement rwandais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La manifestation a été clôturée le vendredi soir, plus tôt qu'initialement prévu, pour que les "honorables" - députés et sénateurs - puissent contribuer aux "travaux communautaires" du samedi matin.  Le 21 novembre, de bonne heure, nous - experts étrangers - avons été invités à rejoindre les citoyens d'une grande commune de la capitale - Kigali - dans les pentes abruptes de deux collines pour participer à une plantation d'arbres. "Pour éviter l'érosion des sols!", telle l'explication du bourgmestre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10.000 plants ont été distribués, et au moins 3.000 citoyens ont participé à l'action: des femmes et des hommes, des enfants et des vieillards, les employés d'entreprises implantées dans le quartier tout comme des personnes sans travail, des "rescapés" du génocide tout comme des anciens auteurs, des hutu et des tutsi... Parmi eux - en-dehors de toute présence médiatique - deux vice-présidents du parlement et bien d'autres notabilités.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Après le travail, les responsables ont communiqué à la communauté les actualités politiques aux échelons municipal et national.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Au Luxembourg, en matière de volontariat, avons-nous des leçons à recevoir? En rédigeant ce message, je sors d'une répétition de notre chorale paroissiale. Rien que des bénévoles, y compris l'organiste et le "chef". Ce matin, dans le cadre de la permanence du groupe parlementaire auquel j'appartiens, j'ai rencontré Lynn. Elle est au chômage, mais investit chaque semaine au moins une vingtaine d'heures dans son engagement bénévole auprès des services de secours de sa région. Au Luxembourg, un citoyen sur 4 travaille à titre volontaire et preste en moyenne 4 heures par semaine. Cet engagement peut être évalué à l'équivalent d'au moins 8.000 postes à plein-temps.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'exemple rwandais m'a néanmoins impressionné: la participation collective, une fois par mois, au service direct de la communauté. Quelle belle façon de vivre et de partager sa citoyenneté! Et ceci dans un pays qui, en 1994, a subi un drame déchirant.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nous aussi, en ce moment, nous vivons des moments de crise: des crises écononomiques et financières. Nous devons nous demander si ces crises ne sont pas alimentées - en partie du moins - par d'autres ruptues qui elles touchent aux valeurs sociales et citoyennes de nos communautés.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dans beaucoup de communes, une fois par an (sic!), les responsables locaux invitent leurs concitoyens à participer à des "travaux communautaires" (nettoyage le long des routes). L'appel ne suscite guère l'enthousiasme. "On retrouve chaque an les mêmes indestructibles qui refusent de désister leur bourgmestre!" Dommage!?! Le Rwanda fait mieux.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le bénévolat associatif, si cher aux Luxembourgeois, le bénévolat d'orientation personnelle, le bénévolat d'épanouissement individuel: ils ont leur place. A condition toutefois que nous ne perdions de vue notre citoyenneté de base, notre disponibilité d'entraide, notre cohésion communautaire, notre volonté ferme d'adhérer ensemble à un code commun de droits et d'obligations.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kennedy et Kigali - espérons-le - au Luxembourg!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 7 décembre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5885113376504146816?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5885113376504146816/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/kennedy-kigali.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5885113376504146816'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5885113376504146816'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/kennedy-kigali.html' title='Kennedy à Kigali'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3853290218252260960</id><published>2009-12-02T13:20:00.000-08:00</published><updated>2009-12-02T14:03:50.729-08:00</updated><title type='text'>Agathe Uwilingiyimana</title><content type='html'>Agathe Uwilingiyimana a été tuée début 1994 par des milices fanatisées à Kigali devant les représentants de l'ONU. Et pourtant cette femme courageuse et intelligente était le Premier Ministre de son pays. Hutu modérée, elle s'opposait pacifiquement à une marée effrayante de haine, de terreur et de mise à mort sans pitié. Elle pratiquait les vertues de la citoyenneté et de l'engagement généreux au prix du sacrifice de sa vie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Agathe Uwilingiyimana est une des 800.000 victimes du génocide rwandais. Des hommes, des femmes, des jeunes, des gosses, des bébés ont été exterminés en subissant des tortures cruelles et presque inamaginables. Tout cela s'est passé à quelques heures de vol d'ici il n'y a que 25 ans. Dans le monde dit libre et civilisé, nous en étions témoins et nous ne sommes guère intervenus. Moi-même, j'avais 44 ans, étais père de 6 enfants et assumais un poste à responsabilité dans un ministère luxembourgeois. J'ai eu honte quand je visitais, il y a quelques jours, le Mémorial du génocide à Kigali.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le pays des mille colines, au coeur de l'Afrique, indépendant depuis 1965, fait face depuis l'épreuve du génocide, à un défi extraordinaire: la réconciliation d'un peuple qui était divisé en des classes - en parlait de "races" - différentes, les hutu et les tutsi; la réconciliation des auteurs de crimes abjects, orchestrés par des meneurs irresponsables, et les "rescapés" devant les yeux desquels on massacrait conjoints, parents, enfants. Très souvent, sur leurs colines, ils sont obligés, au jour le jour, de retisser des liens de cohabitation et de voisinage. Et ils réalisent, tout en vivant des émotions des plus denses, qu'en tant que communauté rwandaise ils n'ont pas le choix.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A mes nouveaux amis rwandais je souhaite l'esprit de leur ancien premier ministre, Agathe Uwilingiyimana. Je leur souhaite le courage et la générosité d'innombrables autres Rwandais, femmes et hommes, tutsi et hutu, de toutes religions et croyances, qui, dans les semaines du génocide, ont pratiqué les vertues humaines et citoyennes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le Mémorial de Kigali réserve une salle particulière aux autres génocides de l'histoire récente. Il n'y a pas de quoi être fier. La liberté, la démocratie, le respect, la fratermité constituent des biens fragiles qui requièrent en permanence notre vigilance, notre engagement et notre civisme. En ce sens, Agathe Uwilingiyimana peut nous inspirer, nous qui vivons loin du Rwanda!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 2 décembre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3853290218252260960?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3853290218252260960/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/agathe-uwilingiyimana.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3853290218252260960'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3853290218252260960'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/12/agathe-uwilingiyimana.html' title='Agathe Uwilingiyimana'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5005072203509590977</id><published>2009-11-01T04:39:00.000-08:00</published><updated>2009-11-01T13:43:26.399-08:00</updated><title type='text'>Allerheiligen</title><content type='html'>Der 1. November ist das Fest aller Heiligen. Heilige sind in unserer Zeit aus der Mode gekommen. Viele Zeitgenossen sehen in ihnen abgehobene Sonderlinge, weltfremde Narren oder heldenhafte Übermenschen. Alles nicht auf unserer Wellenlänge!?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es lohnt, sich mit dem Leben "heiliger" Frauen und Männer auseinander zu setzen. Hinter frommen Legenden entdecken wir Menschen, die durchaus Ecken und Kanten hatten, die zweifelten und fehlten, die strauchelten und fielen. Wie wohl wir alle!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Was zeichnet Heilige aus? Sie gehen mit offenen Sinnen durchs Leben. Sie orientieren sich an Werten und Idealen. Sie geben sich nicht ab mit faulen Kompromissen. Sie nennen Unrecht und Lüge beim Namen. Sie lassen sich nicht kaufen und verzichten auf ungerechtfertigte Privilegien. Sie setzen sich ein für Arme und Unterdrückte. Sie lassen sich nicht unterkriegen durch Pannen, Fehler und Niederlagen, Sie pflegen die Gabe der Souveränität und des Humors. Sie sprengen immer wieder die Grenzen des Hier und Jetzt. Sie schaffen es, über sich selbst hinaus zu wachsen und andere zu be-geistern.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Solche Frauen und Männer lassen grenzenlose Liebe und unendliche Freiheit erahnen. Sie erleben und vermitteln eine neue Welt des Lebens und des Lichts, der Freiheit und der Geschwisterlichkeit. Sie sind somit ein Segen für sich und für andere. In der Sprache der Religionen sind sie Gottesmittler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wenn wir an Allerheiligen und Allerseelen an den Gräbern stehen, denken wir an viele Verwandte und Freunde, die in ihrem Leben diesem Anspruch der "Heiligkeit" verpflichtet waren. Die meisten ohne Anmassung, in grosser Einfachheit und Bescheidenheit. Wir dürfen uns freuen über diese "Ahnen", die uns ein stolzes Erbe übertragen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Und somit führt das Fest aller Heiligen uns zurück zu uns selbst. Auch unsere heutige Welt ist angewiesen auf das stille Wirken vieler "kleiner" Heiligen, die nicht wegsehen und sich mit allem abfinden, die fair und kritisch werten, die offene Worte der Wahrheit und des Trostes finden, die Hand mit anlegen, die Freude ausstrahlen und die Hoffnung nicht aufgeben.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ich weiss, dies liegt durchaus auf unserer Wellenlänge. Und deshalb wünsche ich uns allen ein frohes Fest "Aller-Heiligen".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;br /&gt;Bulletin de la Ligue du Coin de Terre et du Foyer, Novembernummer 2009&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5005072203509590977?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5005072203509590977/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/11/allerheiligen.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5005072203509590977'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5005072203509590977'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/11/allerheiligen.html' title='Allerheiligen'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-412924046095226049</id><published>2009-10-26T14:45:00.000-07:00</published><updated>2009-10-26T15:53:46.418-07:00</updated><title type='text'>Bientraitance ou maltraitance?</title><content type='html'>Au Luxembourg, 5.000 seniors vivent dans des maisons de retraite ou des maisons de soins. Il y a 20 ans, le motif de l'accueil institutionnel était souvent d'ordre social: isolement, logement inadapté ou mort du conjoint. Les maisons de retraite constituaient plutôt des "résidences" pour personnes âgées.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aujourd'hui, les institutions admettent plus fréquemment des seniors dont la santé physique et/ou mentale est compromise. D'un côté, ceci s'explique par le développement de réseaux performants d'aide et de soins à domicile. D'autre part, les seniors actuels attachent une autre importance à leur liberté, leur autonomie et leur intimité.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos maisons de retraite qui depuis près de 20 ans sont étiquetées comme "centres intégrés pour personnes âgées" hébergent de plus en plus des résidents "fragilisés": très âgés, à mobilité réduite, affectés de pathologies multiples, souffrant à des degrés divers de démences. L'âge moyen des pensionnaires est en hausse. La durée moyenne du séjour institutionnel est en baisse. En 2008, selon les statistiques du Ministère de la Famille, près de 1.000 résidents sont décédés.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dans leur accueil, les CIPA et les maisons de soins sont dans l'obligation de se "spécialiser" pour répondre correctement aux besoins des personnes démentes tout comme des seniors en fin de vie. Ce n'est pas toujours évident puisque les formations initiales ne préparent guère à ces missions. De même, au niveau de leur motivation professionnelle de départ, les jeunes médecins, soignants, thérapeutes ou travailleurs sociaux ne sont pas toujours trop "disponibles" pour faire face aux défis auxquels leur emploi dans les maisons de soins les confronte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ma journée de travail de ce lundi m'a amené à parler de politique au bénéfice des personnes âgées devant deux assemblées de seniors "multiplicateurs", engagés activement dans la vie politique et syndicale. Très ouverts au message qui était le mien - veiller à ce que la politique continue à garantir un accueil gérontologique et gériatrique de qualité - beaucoup de mes "participants" ont mis en cause certaines institutions et leur encadrement: effectifs trop réduits, manque de disponibilité, indifférence, motivation défaillante, soins sans égard notamment au niveau des personnes démentes, formes diverses de maltraitement voire de violence...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le message est choquant. Comment faut-il réagir?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il me tient à souligner que toute généralisation d'une appréciation négative serait fortement abusive. De nombreuses institutions au Luxembourg se distinguent par un standard très élevé au niveau de leur accueil et de leur soin. S'il ne faut surtout pas taire voire gommer les maltraitances, il serait tout aussi inadmissible d'ignorer les exemples de bonne pratique voire de juger sans discernement.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Une des clés de la qualité constitue la formation continue des personnels. De même, les ambitions, les objectifs, les grands principes et les stratégies d'action institutionnelles méritent d'être documentés formellement, par ex. dans des projets d'orientation ("Betriebsphilosophie").&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La gestion qualité devient un nouveau défi au chef des gestionnaires et directeurs. Ce mécanisme d'auto-contrôle et de développement institutionnel doit impliquer le personnel, les "clients" tout comme leurs proches (surtout quand les clients ne sont plus en mesure de réagir eux-mêmes).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Par le biais de la loi dite ASFT, datant de 1998, le Gouvernement - le Ministère de la Famille en l'occurence - est en mesure de procéder régulièrement à des visites sur place pour vérifier que le fonctionnement du service répond aux exigences légales et réglementaires.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depuis plusieurs années, une ligne téléphonique particulière a été institutée: 247-86 000, "Seniorentelefon", ouvert du lundi au vendredi, de 8.30 à 11.30 heures. Tout citoyen peut y demander des renseignments et conseils voire déposer des "plaintes".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Est-ce suffisant? A croire mes interlocuteurs d'aujourd'hui, il faudrait aller plus loin. Peut-on envisager des contrôles plus sévères, plus fréquents, plus intensifs, non annoncés préalablement? L'ampleur des moyens financiers publics investis justifierait la procédure. Faudrait-il faire faire des enquêtes de satisfaction dont les résultats seraient publiés?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;S'il est légitime de mettre en cause les professionnels du métier, il ne faut pas pour autant omettre de responsabiliser les proches que nous sommes. Quand on passe le long des centres pour seniors, force est de constater que, souvent, les parkings réservés aux visteurs sont bien vides. Allez voir dans les halls de réception! Combien de résidents y guettent celles et ceux qui viendraient les voir? Ne risquons-nous pas, par moments, de considérer les maisons de soins comme des "dépôts" agréables  qui nous permettent de nous "dédouaner" face à nos obligations?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos visites, nos passages, nos présences contribueraient à appuyer les bonnes volontés et les compétences de celles et de ceux à qui nous confions nos pères, mères, grands-parents, oncles, tantes, marraines et parrains.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A bon entendeur salut!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 26 octobre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-412924046095226049?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/412924046095226049/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/bientraitance-ou-maltraitance.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/412924046095226049'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/412924046095226049'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/bientraitance-ou-maltraitance.html' title='Bientraitance ou maltraitance?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7462851411876124017</id><published>2009-10-19T14:05:00.000-07:00</published><updated>2009-10-19T14:52:03.398-07:00</updated><title type='text'>Spueren op engem 17. Oktober ?</title><content type='html'>De 17. Oktober - dëst Joer war dat de leschte Samschteg - ass weltwäit den Dag géint d'Aarmut. Obschons dat fir e räicht Land paradoxal schéngt, gëtt et Aarmut och bei eis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'lescht Woch huet de STATEC Zuele virgestalt, déi d'Situatioun 2008 zu Lëtzebuerg beschreiwen. Dobäi geet Rieds vum "Aarmutsrisiko". Dat ass e Critère, ob dee sech international festgeluegt gouff, fir d'Aarmut an Zuelen z'erfaassen. Als relativ arem gëlle Leit, deenen hire Revenu méi kleng ass wéi 60 % vum mëttleren Akommes am Land.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hei zu Lëtzebuerg liewen deemno iwwer 13 % vun de Biirger am Aarmutsriko. Dobäi gëtt et grouss Ënnerscheeder, je no deem, vu wiem mer schwezzen:&lt;br /&gt;-  D'Net-Lëtzebuerger sinn zu iwwer 20 % betraff.&lt;br /&gt;-  17 % vun de Stéit mat Kanner si relativ arem.&lt;br /&gt;-  Bei op mannst 3 Kanner klëmmt den Aarmutsrisiko op 25 %.&lt;br /&gt;-  Bei Alleinerzieher ass et en erschreckende Prozentsaz vu 44.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ouni d'sozial Leeschtungen wären romm 40 % vun alle Biirger betraff.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An d'Zäiten, wou et eis finanziell gutt geet, si mir gär bereet, fir ze deelen. D'Solidaritéit deet net weider wéi. Am Ablack ass Krisis. Dem Finanzminister säi Budget fir d'näechst Joer ass alarmant. D'Recetten sinn iwwer 2 Milliarden méi héich wéi déi geplangten Recetten. Mir mussen am Laf vum Joer 1,5 Miliarden Euro léine goen. Dat sinn 3.000 Euro op de Kapp.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir kënnen eis dat - wann iwwerhaapt - just ee Joer leeschten. Et sief dann, mir wëllen eise Kanner a Kanskanner eng Schold hannerloossen, déi hir Perspektiven nohalteg pervertéiert. Mir mussen - als Staat a Gemengen - spéitestens vun 2011 un drastesch spueren. Dat heescht net nëmmen, dass mer eis keng nei finanziell Chargen oplueden. Mir mussen eis Ausgaben ferrem zréckschrauwen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et besteet de Risiko, dass mer mam Spueren do ufänken, wou et de Betraffenen schrecklech wéi deet: déi "Arem" vun heiheem a vun dobaussen (cf. Entwécklungshëllef).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gemeinschaften, déi dat maachen, bedreiwen eng geféierlech Scheiklappepolitik. Si si schold un engem gesellschaftleche Klima vu Keelt, vun Entfriemung, vun Ofkapselung, Näid an Haass. Si si mat verantwortlech dofir, dass Aarmutspiralen entstinn; de Krees vun deenen, déi sozial ausgeschloss ginn an déi aus dem System vu sech aus rausklammen, déi demissionnéieren, net méi aktiv matschaffen, gëtt méi grouss. Sou Gemeinschaften si leschtlech fir kee méi attraktiv.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Solidaritéit ass net nëmmen en Akt vu selbstloser Generositéit. Si ass en noutwéidegen Investissement fir mar. Si dréit derzou bäi, dass d'Gemeinschaft vu mar a vun iwwermar méiglechst fit a liewenswäert bleiwt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir mussen also op anere Plazen spueren, Plazen, wou et eis, der "Mëttelschicht", e Stéck wäit wéi deet: Steieren um Kannergeld, Kiirzen vun den héiche Renten a Pensiounen, Ënnerbannen vun Abusën am Gesondheetssystem, Aschränkungen bei de finanzielle Wunnengsbauhëllefen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vläit stinn an de näechste Méint a Joren d'Gewerkschaftsvertrieder méi dacks bei der Chamber, fir Ambitiounen a Privilegiën ze verteidegen. Vläit gëtt am Beräich vum Sozialdialog d'Ambiance méi rau. Deputéierten, déi hir Responsabilitéit eescht huelen, mussen dat aushalen. Souguer wa Géigner da mengen, si missen op d'Schëpp ze huelen a lächerlech ze maachen. Gewerkschaftler, déi sech fir Solidaritéit engagéieren, sollten do am meeschte kämpfen, wou d'Uleies vun deenen Äermsten aus eiser Mëtt vergiess ginn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An deem Sënn brauche mer sou Deeg wéi de 17. Oktober.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 19. Oktober 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7462851411876124017?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7462851411876124017/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/spueren-op-engem-17-oktober.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7462851411876124017'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7462851411876124017'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/spueren-op-engem-17-oktober.html' title='Spueren op engem 17. Oktober ?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4773681945016662749</id><published>2009-10-12T09:51:00.000-07:00</published><updated>2009-10-12T10:22:30.353-07:00</updated><title type='text'>Commémoration nationale!?</title><content type='html'>Hier, le Luxembourg a commémoré la libération du pays de l'occupation nazie et a rappelé les sacrifices humains que coûtait la Deuxième Guerre Mondiale.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ces journées, 65 ans après les événements, restent-elles d'actualité. Le souvenir des victimes s'efface avec le décès de celles et de ceux qui avaient survécu aux aventurers et aux horreurs des années 40 à 45 et qui ne risquaient point de les oublier.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos parents et grands-parents - témoins directs et participants actifs (souvent malgré eux) - n'ont pas semé la haine. Au lendemain des horreurs, ils avaient compris que l'heure était à la réconciliation et à la coopàération. La construction - souvent lente et douloureuse - de l'Union Européenne en est un fruit de liberté et de paix.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;On qualifie volontiers de héros les "morts pour la patrie". Je suis convaincu que, en grande majorité, ils ne se portaient pas "volontaires" quand ils ont été enfermés, torturés, fusillés, déchirés par les obus des troupes alliées.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ce ne sont pas que des Luxembourgeois qui ont laissé leur santé ou leur vie pour notre pays. Des soldats venus des quatre coins du monde ont partricipé à des guerres sanglantes de libération. Et les soldats allemands qui ont laissé leur vie sur notre sol? Etaient-ils tous volontaires? Adhéraient-ils à un régime qui s'mposait par la force et la terreur?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Faut-il continuer à commémorer? Oui, à condition toutefois que le souvenir reste lié à l'engagement  au nom des valeurs citoyennes: liberté, égalité, solidarité, dialogue, coopération, responsabilité, intégration, participation. Pour chacune de ces notions, 65 ans après la guerre de 40 à 45, au Luxembourg, nous restons confrontés à des préccupations de taille et à des chantiers qui requièrent nos contributions. Si nous acceptons ce défi, nous aurons de bonnes perspectives pour prévenir de nouveaux régimes d'horreur.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxembourg, le 12 octobre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4773681945016662749?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4773681945016662749/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/commemoration-nationale.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4773681945016662749'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4773681945016662749'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/commemoration-nationale.html' title='Commémoration nationale!?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4557511283670647253</id><published>2009-10-08T01:20:00.000-07:00</published><updated>2009-10-08T08:42:44.744-07:00</updated><title type='text'>Achtzehn Kinder pro Minute!</title><content type='html'>Laut FAO (Food and Agiculture Organisation, UNO) leiden weltweit eine Milliarde Menschen Hunger. Das ist jeder sechste.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Unterernährung ist die wichtigste Todesursache bei jährlich 9,2 Millionen Kindern unter 5 Jahren. Das sind jeden Tag 25.000 Kinder, jede Stunde über 1.000, jede Minute 18. Die Zeit, die wir brauchen, um dieses kurze Message zu überfliegen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Haben wir Westeuropäer, die ein gnädiges Schicksal in den reichen Teil der Erde "verschlagen" hat, das Recht, glücklich zu sein, so lange Babys in anderen Erdteilen, einige Flugstunden weit weg, elendig an Hunger eingehen? Welche Glücklichkeit denn könnten wir uns "gönnen"?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es ist erschreckend, beschämend, erniedrigend, wenn Bürgerinnen und Bürger aus dem satten Luxemburg nun fordern, man sollte im Bereich unserer Entwicklungshilfe sparen. Unser Staat gibt 1 % des PIB. Vergleichsweise viel! Und doch nur ein winziger Tropfen auf einem glühenden Stein! Dazu kommt das grossherzige Engagement vieler Privatpersonen und NGOs. Sie alle verdienen unsere Anerkennung, unseren Respekt und unsere tatkräftige Unterstützung.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die Krise trifft Luxemburg. Ja! Sie trifft aber in weitaus dramatischerem Mass die armen Länder unserer Erde. Sie trifft somit Frauen, Männer, Kinder und Jugendliche, die teilweise pro Tag mit einem halben Dollar auskommen müssen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Warum sollten wir helfen? Christliche "Caritas", religiös untermauerte Nächstenliebe, schlichte menschliche Brüderlichkeit? Schämen wir uns nicht dieser Tugenden, auf denen unsere "Kultur" fusst!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aber selbst der nackte Egoismus sollte uns in einer mittel- und langfristigen Perspektive zum Teilen ermutigen. Wie lange, meinen wir, werden in einer globalisierten Weltgemeinschaft die Armen unserer Welt einfach passiv zuschauen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg, 8, Oktober 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4557511283670647253?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4557511283670647253/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/achtzehn-kinder-pro-minute.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4557511283670647253'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4557511283670647253'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/achtzehn-kinder-pro-minute.html' title='Achtzehn Kinder pro Minute!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-2130160049211652169</id><published>2009-10-02T14:44:00.000-07:00</published><updated>2009-10-02T15:36:30.564-07:00</updated><title type='text'>Fir de Luca</title><content type='html'>&lt;p&gt;Haut op den Dag virun 3 Joer ass zu Steesel an der Maison Relais de klenge Luca gestuerwen. E Schaf, deen als Raumteiler do stung, ass beim Spillen ëmgefall. An dobäi gouff de Jong déidlech blesséiert. E léiwe klenge Männchen, dee jidderee gär hat! "Firwat just hien? Hie war dee léiwste vun eis all!" Sou hu si kleng Frënn deen Dag drop gesot. De Luca war dat eenzegt Kand vun der Famill. Seng Mamm, säi Papp a seng Grousselteren waren a sinn ontréischtlech.&lt;/p&gt;Den Dout vun engem Kand an enger Betreiungsstruktur ass kee "fait divers". Net fir seng Famill, net fir d'Erzéierinnen an d'Erzéier an och net fir déi politesch Responsabel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wéi konnt et dozou kommen? Gëtt et Instanzen oder Leit, déi Schold hunn an dofir musse riicht stoen. An engem Rechtsstaat decidéiert heiriwwer dat zoustännegt Geriicht. Dat no laangen Enquêten, déi dacks - wéi am Fall vu Steesel - Joren Zäit brauchen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill Leit haten de Schaf do gesinn, wou e stung, an haten sech dobäi näischt geduecht. Jo, et war e grousse schwéiere Schaf. A virum 2. Oktober 2006 war keen op d'Iddi komm, dass dee Miwwel enges Daags e Kand kënnt erschloen. A mol ganz éierlech: Wivill deer Miwwelstécker stongen (a stinn nach ëmmer) a Schoulklassen, Foyerën, Internater, Veräinssäll a soss doruechter, wou Kanner oder Jonker spillen a rolzen? Dat ouni, dass ee se gesäit an/oder eppes dozou seet!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wann d'Geriicht iirgendwann dësen oder deen fir "schëlleg" erkläert an domatten implizit anerer "fräi schwezt", hu mer dann eng "gerecht" Äntfert op d'Fro no der Verantwortung fir deem klenge Luca säi Liewen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Fro a meng Skepsis heesche sécher net, dass d'Police an d'Geriichter fir näischt schaffen. Mä, déi Äntfert, déi si ginn, geet net duer. An der Verantwortung fir d'Sécherheet vun de Kanner stinn der vill: de Staat, deen de Kader setzt, Gemengen an hir Techniker, Trägergesellschaften, Erzéierinnen an Erzéier, Léierpersonal, Elteren, déi hir Kanner an d'Betreiungsstrukturen oder an d'Schoul bréngen. All zesummen brauche mir oppen An, déi méiglech Risiken gesinn. Mir brauche matenaner de fairen Dialog, fir dass mer am Interessi vun de Kanner zesumme schaffen, dat besonnesch och am Beräich vun der Sécherheet. Dat si mer dem Luca schëlleg. Dat si mer all eise Buzzen schëlleg, déi Dag fir Dag dohinner ginn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Sécherheet ass awer net deen eenzege Prinzip, deen an der Erzéiung wichteg ass. Well soss hu mer besser, eis Kanner an eis selwer a Käfeger ze setzen. Do iwwerliewe mer, mä mir erstécken lues a sécher. Kanner mussen deerfe spillen, rolzen, turnen, entdecken, lafe, sprangen, Abenteuer erliewen, sech verstoppen, verréckt sinn, heinsto och net follegen... Dat ass néideg, fir datt si frou wuessen, Selbstvertrauen entwéckelen, un d'Liewe gleewen. An all dat ass a bleiwt gekoppelt u Geforen a Risiken.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir wëssen dat als Elteren, als Erzéier (m/f) , als Schoulmeeschteren (m/f), als Animateuren (m/f) vu Kanner- a Jugendveräiner. D'Lektioun vu Steesel deerf net dozou féieren, dass mer "demissionnéieren". Och da wär de Luca fir näischt gestuerwen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dës Zeilen si fir de Luca a fir seng Elteren. Si sinn awer och fir d'Erzéierinnen an d'Erzéier aus der Maison Relais vu Steesel. Si si fir déi vill Leit, déi am Fall vu Steesel mat gehollef, mat gelidden a mat getrauert hunn. Si si fir all déi Architekten, Ingénieuren, Gemengenaarbechter, Pädagogen, Beamten an Elteren, déi mat denken, mat plangen a mat schaffen, fir dass eis Kanner frou a sécher an d' Schoul, an d'Maison Relais oder an hire Veräin kënne goen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 2. Oktober 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-2130160049211652169?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/2130160049211652169/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/fir-de-luca.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2130160049211652169'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2130160049211652169'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/10/fir-de-luca.html' title='Fir de Luca'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6400815817372172125</id><published>2009-09-30T13:42:00.001-07:00</published><updated>2009-09-30T15:05:46.041-07:00</updated><title type='text'>Le monde est indivisible</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;/span&gt;Ce soir, les soeurs Zitha du Luxembourg (Carmélites Tertiaires) ont fêté le 50e anniversaire de leurs initiatives humanitaires au Malawi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le Malawi est un État situé en Afrique australe, entre le Mozambique, la Zambie et la Tanzanie. La population compte environ 12 millions d’habitants. L’espérance de vie est de 46 ans pour les hommes et de 47 ans pour les femmes (chez nous autour de 80 ans). Le SIDA est la principale cause de mortalité. Les infections dues au VIH frappent une grande partie de la population. Malgré une augmentation forte de la croissance économique, le Malawi reste un des pays les plus pauvres de la planète. Le revenu journalier moyen par personne se situe à 0,5 dollar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Les religieuses luxembourgeoises investissent au niveau d'un hôpital, le St Gabriel's Hospital à Namitete. En 1958, les premières soeurs sont parties pour aider, soigner, former, développer. Elles ont été assistées sur place par des médecins luxembourgeois et d'autres amis fidèles de leur ONG, "Eng oppen Hand fir Malawi".  A la fin de la cérémonie, j'ai rencontré Jenny L., étudiante en médecine, qui vient d'effectuer un stage de cinq semaines à l'hôpital de Namitete. En écoutant la jeune Luxembourgeoise, je réalise que son expérience lui a donné la chance de donner et de recevoir beaucoup.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le Malawi n'est pas un des pays cibles (aujourd'hui, on préfère parler de "pays partenaires") de la coopération luxembourgeoise. Pourtant, le Gouvernement appuie généreusement les initiatives de 89 ONG agréées, ceci indépendamment du pays bénéficiaire. "Le monde est indivisible!", affirmait ce soir la nouvelle Ministre de la Coopération et de l'Action humanitaire, Marie-Josée Jacobs. Le Luxembourg est généreux par rapport à la grande majorité des autres pays riches et investit 1 % de son PIB dans sa politique d'aide au développement. Hier, lors du dépôt du budget à la Chambre des Députés, le Ministre des Finances, Luc Frieden, a souligné que le Luxembourg, en temps de crise maintenait ce seuil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'Etat luxembourgeois est confronté dès 2009 à une baisse sensible de ses recettes, alors que certaines dépenses évolueront fortement. En 2010, le Gouvernement devra emprunter 1,5 mrd d'euros. Les responsables politiques savent pertinemment qu'il faudra urgemment programmer des économies. Ce sera un exercice douloureux et qui ne manquera pas de susciter des conflits ardents.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'aucuns pensent que les économies devraient s'effectuer prioritairement au prix de la solidarité nationale et/ou internationale. De telles revendications traduisent une attitude égoïste et égocentrique simpliste. Elles bafouent les principes fondamentaux de toute communauté digne de ce nom. Elles ignorent le fait que tout acte de solidarité constitue un investissement fructueux au bénéfice de toute la communauté (y inclus au profit du "donateur").&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dans un "monde indivisible" où les peuples et nations sont de plus en plus liés - pour le bien et pour le mal - la solidarité elle aussi ne peut être qu' "une et indivisible" (je cite Charles Goerens, ancien Ministre de la Coopération).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En revenant au Luxembourg, beaucoup de visiteurs de pays pauvres éprouvent du mal à "rentrer" dans l'ambiance sociale courante. Dans le regard de ces observateurs "externes", à travers nos discours et nos attitudes, nous risquons parfois d'être confondus avec des enfants gâtés et rassasiés, qui ne savent plus partager et qui s'accrochent à des privièges non mérités. Nous savons faire mieux, et les initiatives de nos ONG en témoignent.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ce soir, au Conservatoire de la Ville de Luxembourg, le Dr Athanase Kiromera, Directeur du St Gabriel's Hospital, a fait appel à notre générosité. Nos dons sont les bienvenus: "Eng Oppen Hand fir Malawi", BIC: BCEELULL, IBAN: LU54 0019 2855 6934 7000.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 30 septembre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6400815817372172125?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6400815817372172125/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/le-monde-est-indivisible.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6400815817372172125'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6400815817372172125'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/le-monde-est-indivisible.html' title='Le monde est indivisible'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5341397551208877266</id><published>2009-09-22T14:02:00.001-07:00</published><updated>2009-09-22T15:07:20.396-07:00</updated><title type='text'>"Time Out" für Altenheimleiter</title><content type='html'>Ab Donnerstag tagen in Luxemburg 360 Altenheimleiter und Altenheimleiterinnen aus rund 20 europäischen Ländern. Dabei werden sehr ernsthafte Themen von namhaften Experten ins Gespräch gebracht: Ansprüche pflegebedürftiger Senioren, fachlich korrekte Betreuung von Menschen mit dementiellen Erkrankungen, Qualitätssicherung in den Einrichtungen, Aus- und Weiterbildung der Mitarbeiter, Finanzierung einer qualitativ hochwertigen Versorgung, Konzepte einer europäischen Seniorenpolitik...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer das inhaltlich anspruchsvolle Tagungsprogramm durchbättert, mag sich über das Kongressthema "Time Out" wundern. Den Begriff verbinden wir eigentlich kaum mit harter Konferenzarbeit. Wir denken eher an Pause, Abstand und Erholung. "Time Out", die Zeit, die wir uns gönnen, um "kurz mal auszusteigen". Nicht nur zum Rasten und Ruhen, sondern auch um auf Distanz zu gehen, den kritischen Überblick zu haben, die Dinge neu zu ordnen, vielleicht um von daher auch notwendige Kurskorrekturen in die Wege zu leiten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wenn gestresste Heimverantwortliche das Kongressthema "Time Out" wählen, dann sicherlich auch weil sie mit genau diesem Anspruch - "kurz mal aussteigen" - nach Luxemburg reisen. Damit will frau/man auf die relevanten Sachthemen und die kompetenten Fachleute keineswegs verzichten. Aber das formale und informelle Rahmenprogramm gewinnt an Bedeutung: Freunden begegnen, sich austauschen, gemeinsam feiern, Druck ablassen, Sympathie spüren, einander motivieren...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die Philosophie des "Time Out" trägt sicher auch dazu bei, die Brisanz der aktuellen Fachthemen zu "hinter-fragen". Worauf kommt es letzlich bei der Betreuung hochbetagter und pflegebedürftiger Mitmenschen an? Worum geht es, und wie können wie diese Ziele am besten erreichen? Kann man - um EU-Kommissionspräsident José Manuel Barroso zu zitieren - die "Würde in der Pflege" mit den gängigen Instrumenten der Qualitätssicherung zuverlässig erfassen? Lässt sie sich mit hohem finanziellem Aufwand wirklich absichern? Fragen, die beim Luxemburger Kongress der europäischen Altenheimleiter gewiss mit anstehen. Dies umso mehr, da die Rahmenbedingungen - Personalschlüssel, berufliche Qualifizierung, finanzielle Ressourcen, Infrastrukturen - in den vertetenen Ländern äusserst unterschiedlich sind. Es sind allerdings auch Fragen, die ohne die unmittelbar betroffenen Senioren und ihren Nächsten nicht zuverlässig beantwortet werden können.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schön, wenn die Heimleiter und Heimleiterinnen den Gedanken des "Time Out" nach Hause in ihre Einrichtungen mitnehmen. Ein tolles "Mitbringsel" für ihre Mitarbeiter! Vor allem aber auch ein reiches Geschenk für die Menschen, die dort leben. "Time Out", damit man in Seniorenheimen träumen, lachen, weinen, singen, tanzen, lieben und leben darf.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dann lohnt es, nicht nur alt zu werden, sondern auch alt zu sein!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 22. September 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5341397551208877266?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5341397551208877266/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/time-out-fur-altenheimleiter.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5341397551208877266'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5341397551208877266'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/time-out-fur-altenheimleiter.html' title='&quot;Time Out&quot; für Altenheimleiter'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7672835881910742481</id><published>2009-09-17T07:31:00.000-07:00</published><updated>2009-09-17T10:51:13.481-07:00</updated><title type='text'>BiiPii &amp; Co</title><content type='html'>8.000 Guiden a Scouten gëtt bei eis am Land. Si sinn affiliéiert an 3 Verbänn: LGS (Lëtzebuerger Guiden a Scouten mat hire 5.000 Memberen), FNEL (Fédération Nationale des Eclaireurs et Eclaireuses du Luxembourg) an AGGL (Association des Girl Guides Luxembourgeoises). Déi 3 Verbänn schaffe flott zesummen. An dësen Deeg feieren Guiden a Scouten d'Rentrée mat hiren traditionellen Chefdeeg a Kongresser.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wann een duerch d'Aarbechtsrapportën vun de Guiden- a Scoutsverbänn bliedert, da gesäit ee séier, dass sie wäertvioll Erzéiungs- a Bildungsaarbecht leeschten:&lt;br /&gt;-  Vermëttlung vun elementaren sozialen Dugenden,&lt;br /&gt;-  Zesummeliewen am Grupp,&lt;br /&gt;-  Respekt virun der Ëmwelt,&lt;br /&gt;-  Kreativitéit,&lt;br /&gt;-  Solidaritéit,&lt;br /&gt;-  Nodenken iwwer de Sënn vum Liewen,&lt;br /&gt;-  Orientatioun u Wäerter an Idealer,&lt;br /&gt;-  Valoriséierung vun &lt;em&gt;alle&lt;/em&gt; Fähegkeeten an Talenter.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass e Grondelement vun der Metoud vum Scoutismus, fir all dat net nëmmen theoretesch ze léieren. D'Guiden an d'Scouten erliewen, experimentéieren, fillen a gestalten all dat, wat se "professéieren". D'Formatioun ass net virtuell wéi um Computer oder reng kognitiv wéi sou dacks an der Schoul. Mä si geschitt gläichzäiteg iwwer de Kapp, d'Hänn, d'Ärem, d'Been, d'Féiss, d'Häerz a virun allem iwwer déi 5 Sënner. Domatten gëtt de Scoutismus zu engem Bildungspilier, deen d'Famill, d'Schoul a sécher och d'Maison Relais ergänzt a stäipt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Guiden- a Scoutsgruppen uechter d'Land leeschte méi wéi wäertvoll Aarbecht. Et ass dofir och richteg, dass de Staat an d'Gemengen dësen Engagement mat droen. Sou ass et da méiglech, Chaletën a Material ze bezuelen, Formatiounen vu Cheffen ze finanzéieren oder um nationale Plang eng Rei Permanentën z'engagéieren. Hir Aufgab besteet doran, fir Honnerte vu bénévole Cheftainen a Cheffen logistesch z'ënnerstëtzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass logesch bei de Scouten a Guiden, dass si sech net nëmmen heiheem asetzen, mä och an de méi aarme Länner vun eiser Welt präsent sinn: mat Suen an Iddiën, mä virun allem och mat Jonke vu Lëtzebuerg, déi op der Plaz eng Hand mat upaken. Och bei der Coopératioun bleiwt de Prinzip richteg, dass den Engagement am selwechte Mooss de Kapp, d'Häaerz, d'Hänn, d'Been an déi 5 Sënner brauch.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De Kongress vun den LGS, de 16. September 2009 zu Hesper, huet an enger vu senge Resolutiounen un eppes Wichteges erënnert. Bal 50 % vun de Kanner an eisem Land si Net-Lëtzebuerger. Hiren Undeel an de Reiën vun de Scouten a Guiden läit erschreckend wäit ënner deer Zuel. Alles, wat eis Verbänn sech op deem Plang afale loossen, ass am Interessi vun de betraffene Kanner. Et ass awer och zum Boni vun eiser ganzer Lëtzebuerger Communautéit.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zum Schluss, léif Guiden a Sccouten, ruffen ech - sécher zesummen mat eiser Familjen- a Jugendministesch Marie-Josée Jacobs:&lt;br /&gt;M.E.R.C.I. - Merci, Merci, Merci!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg, de 17. September 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7672835881910742481?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7672835881910742481/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/biipii-co.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7672835881910742481'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7672835881910742481'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/biipii-co.html' title='BiiPii &amp; Co'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5851779434382599705</id><published>2009-09-14T23:44:00.000-07:00</published><updated>2009-09-14T23:45:17.979-07:00</updated><title type='text'>Des jeunes qui font peur!</title><content type='html'>&lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Samedi passé, à Munich, dans une gare de banlieue, des jeunes tentent de racketter des adolescents. Un homme de 50 ans fait preuve de civisme. Il intervient pour calmer le jeu et pour protéger les ados. D’après les témoins, il est calme et essaie de raisonner les agresseurs. A la sortie de la station, ceux-ci lui tombent dessus et le battent à mort.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Cet incident qui témoigne d’une cruauté effrayante ne manque pas de nous interpeller : acteurs sociaux, responsables politiques, magistrats, journalistes, éducateurs, enseignants ou simples citoyens. Cela d’autant plus, que l’agression de samedi rappelle de nombreux crimes et délits semblables. La violence exercée par certains jeunes est à l’ordre du jour et semble entrer dans la banalité des « faits divers ».  Que nous vivions à Munich, à Paris, à Bruxelles ou même au Luxembourg, nous risquons, dans les gares, trains, parcs ou rues nocturnes,  de nous exposer à des agressions, souvent gratuites, de jeunes criminels faisant fi des conséquences potentielles de leurs actes.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;De tels incidents&lt;/span&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt; suscitent des réactions émotionnelles, spontanées, épidermiques et très véhémentes. Je renvoie aux commentaires publiés sur Internet. Faut-il  relever que la presse à sensation ne loupe pas sa chance pour semer les graines perverses d’une justice revancharde. D’aucuns – journalistes, observateurs, responsables politiques, citoyens – n’hésitent point à revendiquer des réponses politiques à tendance fondamentaliste : suspicion, xénophobie, racisme, dénonciation, surveillance omniprésente…&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Il ne peut être question ni de banaliser, ni d’excuser les faits. La mise à mort d’un homme qui agissait en citoyen responsable en assumant de façon exemplaire la mission d’un médiateur pacifique est un crime abominable. Faut-il, pour cette raison renoncer aux vertus civiques dont faisait preuve la victime de samedi : la sérénité, la souveraineté, la loyauté, le respect, le dialogue ? Et quel serait le prix affreux que nous tous, nous devrions payer ? Ne serait-ce pas l’abandon, du moins partiel, des acquis précieux de la liberté, de la tolérance, de la fraternité et de la démocratie ?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Je pense que notre réaction d’effroi résulte en partie de notre impuissance face au phénomène. De fait, les acteurs sociopolitiques que nous mandatons pour endiguer le fléau de la violence juvénile, de quels instruments d’action disposent-ils ?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Nos sociétés, depuis des décennies, investissent des moyens considérables pour développer&lt;/span&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;, au sein des quartiers et des écoles en particulier, des réseaux d’accueil, d’animation, de consultation, de guidance sociale et de médiation. Beaucoup d’observateurs considèrent qu’il est indispensable de renforcer ces politiques. De même, il faut mieux épauler les jeunes pour renforcer leurs chances de réussite scolaire et d’insertion professionnelle. Un défi délicat à une époque où le chômage, partout en Europe, fait ses ravages. Et puis, il s’agit de faire face à l’alcoolisme et à la toxicomanie, deux fléaux qui menacent en premier lieu des jeunes en marge, marqués par les expériences malheureuses de l’exclusion sociale. Et nous voilà partis dans les mille et un méandres d’un cercle vicieux désarçonnant !&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Ces considérations ont pourtant le mérite de nous faire réaliser que la solution de la punition sans pitié ne pourrait porter que des fruits pervers. Pour autant que possible, la condamnation des jeunes auteurs doit aller de pair avec des mesures de réparation, de formation et d’intégration. Si l’étude de leurs cas ne peut servir d’excuse, elle devrait nous servir de leçon pour que nous puissions adapter nos dispositifs de prévention, d’intégration et de participation. &lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;De même, nous devrions instituer des alliances fortes pour lutter plus efficacement contre la banalisation de la violence physique, psychique, sociale et sexuelle dans de nombreux médias et surtout sur Internet. De quel droit condamnerions-nous des jeunes criminels alors que certaines images sociales constituent des exhortations ouvertes  au recours à la violence ? Dans ce contexte, méfions-nous de « stigmatiser » les jeunes ? Qu’en est-il de l’exemple des adultes ? Qu’en est-il des agressions ouvertes et sous-jacentes que nous subissons et que nous exerçons au jour le jour, dans nos familles, sur les routes, dans les cours d’école ou dans nos bureaux ? &lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Il reste la leçon d’un citoyen munichois courageux. Il a su rappeler et exercer les valeurs sociales qui fondent des communautés libres, ouvertes et conviviales. Si la peur nous empêchait de suivre son exemple, il serait mort pour rien. A condition d’ouvrir nos yeux et nos oreilles, nous découvrons, au sein de nos cités, de nombreux autres médiateurs courageux. Parmi eux des jeunes et des vieux, des femmes et des hommes de toute race, de toutes origines sociales et culturelles ! Je nous souhaite d’adhérer à leur réseau. &lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;Schoos, le 14 septembre 2009.&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" lang="fr-CH"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span lang="fr-CH"&gt;Mill Majerus&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5851779434382599705?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5851779434382599705/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/des-jeunes-qui-font-peur.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5851779434382599705'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5851779434382599705'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/des-jeunes-qui-font-peur.html' title='Des jeunes qui font peur!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6511278415694399443</id><published>2009-09-09T09:32:00.000-07:00</published><updated>2009-09-09T10:03:14.396-07:00</updated><title type='text'>"Sex ist das Vorrecht der Jugend!"</title><content type='html'>Schade, lieber Udo Jürgens, dass gerade Sie einen kostbaren Anspruch der Senioren vehement in Frage stellen (cf. Spiegel ONLINE Nachrichten). Gerade Sie, weil sie in vielen Ihrer Beiträge gewissermassen das Hohelied der Liebe zelebriert haben und viele von uns zu begeistern wussten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sex ist keineswegs das Vorrecht der Jugend! Untersuchungen belegen eindeutig, dass Frauen und Männer sich bis ins hohe Alter hinein Sex wünschen. Wie die Menschen anderer Generationen auch koppeln sie an diesen Wunsch Erwartungen von Wärme, Zuneigung, Anerkennung, Freude, Lust, Aufleben und Grenzen sprengen. Es ist erwiesen, dass es Seniorinnen und Senioren, die ihre sexuellen Bedürfnisse verwirklichen dürfen, besser geht, dass sie erfüllter sind, sich seelisch wohler fühlen, weniger kränkeln, seltener auf Medikamente zurückgreifen. Wichtige Hinweise dafür, dass ein frohes Sexualleben die physische und psychische Gesundheit födert. In jedem Alter, verehrter Udo Jürgens.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schade, dass Sie Ihr Prestige nun einbringen, um entwürdigende Tabus zu verstärken, dort Angst- und Schuldkomplexe zu knüpfen, wo Worte feinfühliger Ermutigung angebracht wären. Mit der reichen Erfahrung seiner 75 Jahre und mit der tollen Gabe des grossen Künstlers würden wir Udo Jürgens weniger als Moralapostel der grauen Panther, denn als Botschafter einer frohen Liebes- und Sexualkultur brauchen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Weiss Gott, dass viele eine solche Botschaft bitter nötig haben: Einsame, Vernachlässigte, Verbitterte, Griesgrämige, Enttäuschte, Missbrauchte, Vergewaltigte... Darunter Millionen von Älteren und Alten, die ihr Leben lang im Bereich der Liebes- und Sexualkultur sich selbst überlassen blieben oder mit sexualfeindlichen Sprüchen abgespeist wurden. Nötig haben die positive Botschaft aber auch alle, die Seniorinnen und Senioren begleiten, beraten, umsorgen und pflegen. Da, Udo Jürgens, wäre ein tolles, den Einsatz lohnendes Arbeitsfeld!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Heute denken wir in Luxemburg an eine "Grande Dame", die vor zehn Jahren mit ihrem Ehemann zusammen tödlich verunglückte: Frau Dr. Marie-Paule Molitor-Peffer, medizinische Direktorin und Präsidentin des "Planning Familial". Sie war die kompetente, sensible und sehr mutige Botschafterin einer erfüllten und frohen Sexualität für alle. Von ihr, werter Udo Jürgens, könnten wir beide noch viel lernen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg, 9. September 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6511278415694399443?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6511278415694399443/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/sex-ist-das-vorrecht-der-jugend.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6511278415694399443'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6511278415694399443'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/sex-ist-das-vorrecht-der-jugend.html' title='&quot;Sex ist das Vorrecht der Jugend!&quot;'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5779016328366445749</id><published>2009-09-02T09:05:00.000-07:00</published><updated>2009-09-02T10:05:20.094-07:00</updated><title type='text'>Les défis que constituent nos Sans-Emploi</title><content type='html'>Pour la fin juillet 2009, l'Administration de l'Emploi enregistre 12.787 demandeurs d'emploi résidents. Ce chiffre mérite d'être évalué dans le contexte de notre pays.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En juillet 2008, le nombre des demandeurs d'emploi se situait autour de 9.000, donc une augmentation de 38 % en 12 mois. En juillet 2004, le Luxembourg comptait autour de 8.300 chômeurs résidents et un peu plus de 4.000 en juillet 2000.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'après les savants calculs de l'administration compétente, le taux de chômage reste "limité" à 5,5 %, situation qui suscite l'envie de la grande majorité de nos voisins et partenaires européens. Néanmoins, il faut relativiser ce score "avantageux". D'un côté, il y a lieu de le situer dans le contexte d'une évolution inquiétante au cours des derners mois (4,1 % en juillet 2008). Les pronostics pour le futur proche sont plus que pessimistes. Si d'aucuns fêtent le début de la relance économique, le marché du travail continuera à subir les effets de la crise. Enfin, au coeur de la Grande-Région, les résidents luxembourgeois ne sont pas en droit de se leurrer. Parmi celles et ceux qui perdent leur emploi au Luxembourg, il y a des milliers de frontaliers qui viennent gonfler les statistiques françaises, allemandes et belges.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Les premiers touchés sont des demandeurs d'emploi qui ne font valoir qu'un niveau faible de formation. Leur taux se situe près de 50 % sur l'ensemble des chômeurs. Un tiers des personnes concernées dispose d'un niveau moyen, soit quelque 4.400 personnes. Près de 2.000 chômeurs font valoir une  formation de type post-secondaire.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il ne faut pas croire que le phénomène touche surtout les jeunes. 27 % des chômeurs appartiennent à la classe d'âge de 41-50 ans, plus de 20 % à celle de 51-60. Pour ces derniers - 2.443 hommes et femmes - , on peut facilement entrevoir que les chances de réinsertion professionnelle sont souvent particulièrement difficiles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'engagement politique, économique et social pour l'emploi constitue une priorité. L'enjeu est multiple aux niveaux tant de la communauté sociale que des familles et des personnes directement concernées par le chômage. Faut-il rappeler da dignité et l'estime de soi que peuvent procurer l'engagement professionnel? Les acteurs politiques, sociaux et économiques devront faire des choix judicieux et responsables, ceci dans une ambiance de dialogue et de concertation. Les responsables politiques auront à assumer que ces choix ne pourront pas toujours plaire à tout le monde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le Luxembourg peut se vanter de disposer d'outils précieux au niveau de sa politique sociale. Au plan de l'insertion et de la réinsertion professionnelles, il y a lieu de citer les mesures spécifiques au niveau des jeunes demandeurs d'emploi, des personnes handicapées et des travailleurs à capacité de travail réduite. En temps de crise, il est particulièrement important de maintenir et de développer ces politiques.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dans quelques jours, les écoles luxembourgeoises feront leur "rentrée". L'adage que l'école a la mission de préparer à la vie reste d'actualité. Ne pourront y réssir que des professeurs et maîtres, des élèves et parents qui oeuvrent ensemble dans un esprit d'ouverture et de recherche, de motivation et de discipline, d'engagement et de joie. Souhaitons que nos écoles puissent s'accomplir de leur noble mission de qualification humaine, intellectuelle, culturelle, sociale et professionnelle dans un esprit de fête!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxembourg, le 2 septembre 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5779016328366445749?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5779016328366445749/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/les-defis-que-constituent-nos-sans.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5779016328366445749'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5779016328366445749'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/09/les-defis-que-constituent-nos-sans.html' title='Les défis que constituent nos Sans-Emploi'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6658475601823594467</id><published>2009-08-31T05:37:00.000-07:00</published><updated>2009-08-31T06:19:02.297-07:00</updated><title type='text'>Fläisseg Politiker !?</title><content type='html'>Si Politiker "fläisseg", wa si vill Questions parlementaires stellen? Si si "liddereg", wa se dat ënnerloossen? D'parlementaresch Froen fannen an der Presse eng gutt Resonanz, a geleegentlech moosse Journalisten den Aarbechtsäiffer vun den Deputéierten un der Zuel vun de Froen, déi si formell der Regierung stellen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Natiirlech ass d'Question parlementaire fir den Deputéierten en interessant Aarbechtsinstrument. Hie kann aktuell Froen thematiséieren, seng eege Prioritéiten artikuléieren, op sozial Schwieregkeeten opmierksam maachen, Mëssstänn ugräifen, regional Probleemer opgräifen, d'Aarbecht vu Ministeren kritesch begleeden. Wat méiglech Themaen ugeet, sinn dobäi dem Parlementarier (a senger Fantasie) kaum Grenze gesat.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Allerdéngs sinn déi allermeescht Froen liicht a séier gestalt. Dacks iwwerhuelen souguer d'Mataarbechter aus de Fractiounen dës Aufgab, an d'Madame oder den Här Deputéiert maache just hire Krop. Déi, déi geplot sinn (an also musse "Fläiss" beweisen), sinn d'Ministeren respektiv deenen hir Beamten. Bei verschiddene Questions parlementaires gi vill Stonnen Aarbecht drop, fir déi néideg Recherchen ze maachen. Dat ganzt (bal) nom Motto: Een Domme ka méi Froe stellen, wéi zeng Gescheiter der kënne beäntferten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ass den Investissement all Kéier berechtegt? Ech denken, dass déi, déi Questions parlementaires stellen, och mussen iwwerleeën, wat de Präis vun der Äntfert ass. Soss ass dat Instrument e bëllegt (pardon: en deiert) Spill fir näischt. (D'Käschten dovun iwwerhuelen d'Biirger, wa se Steiere bezuelen.)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Natiirlech gëtt d'Question parlementaire och zur politescher Waff. Et kann een domatten seng politesch Géigner (a "Frënn"?) hannerfroen, rëselen, a Verleeënheet bréngen, ugräifen, iergeren a - sécher geleegentlech och - verréckt maachen. Aus deem Grond sinn an aller Reegel Oppositiounspolitiker bei de Questions parlementaires zimlech "fläisseg". Déi aner si méi "brav". Cela étant dit, wann de Minister seng Froen gutt beäntfert, da kritt hien ganz gratis (an ouni den Opwand vun enger Pressekonferenz) e flotte Forum, fir seng Politik a säin Engagement ze weisen (oder ze "verkafen").&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et gëtt fir de Fläiss vum Deputéierten besser Critèren wéi d'Zuel vun de Froen, déi hie stellt. Um Portail vun der Chamber fënt hien qall Dag, ganz mondgerecht, eng Hellewull vu spannenden Dokumenter, ë.a. och d'Äntferten op déi Honnerte vu Questions parlementaires, déi hien a seng 59 Kolleeginnen a Kolleegen all Joer stellen. Wie sech Zäit hëlt, wéinegstens en Deel vun deenen Dokumenter liest a verschafft, deen ass wiirklech fläisseg. Mä dee Fläiss ass manner spektakulär. Ech wëll domatten net soen, d'Question parlementaire wär ee "Spektakel". Ech hu viru 14 Deeg meng zwou éischt selwer gestallt a waarde gespaant op d'Äntferten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg, den 31. August 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6658475601823594467?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6658475601823594467/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/08/flaisseg-politiker.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6658475601823594467'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6658475601823594467'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/08/flaisseg-politiker.html' title='Fläisseg Politiker !?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1425663226602050917</id><published>2009-06-05T12:57:00.001-07:00</published><updated>2009-06-05T12:57:46.896-07:00</updated><title type='text'>Das C in der Politik</title><content type='html'>Viele stören sich daran und meinen, Glaube dürfe mit Politik nichts zu tun haben. Glaube – manche verwechseln mit Religion und Kirche – sei strikt Privatsache.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In einem demokratischen Staat entscheidet jeder frei, was ihm in seinem Leben Halt gibt, Sinn vermittelt und Hoffnung schenkt. Diese „spirituelle“ Dimension ist für die meisten – wenn nicht für alle – sehr wesentlich (wenn auch häufig Worte fehlen, um sie zu artikulieren). Sie bestimmt in vielem, wie wir werten und entscheiden, was wir tun und lassen. Spiritualität bedingt Optionen und ist somit nie „neutral“.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Für ungezählte Mitmenschen mündet ihre Spiritualität in einen fest gefügten Glauben. Menschen, die einen selben Glauben teilen, organisieren sich in Religionsgemeinschaften und Kirchengemeinden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aus ihrer Spiritualität heraus werten, entscheiden und handeln Menschen. Ihr Glaube (im weitesten Sinne des Wortes) begründet und belebt soziale, kulturelle, gewerkschaftliche und politische Engagements. Dies gilt selbstverständlich auch für den christlichen Glauben. Ja, das sozialpolitische Engagement ist unverzichtbarer Bestandteil der christlichen Überzeugung.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das C in der Politik ist „pervers“, wenn es dazu missbraucht wird,&lt;br /&gt;-    politische Gegner mundtot zu machen,&lt;br /&gt;-    ungerechtfertigte kirchliche Privilegien zu legitimieren,&lt;br /&gt;-    ethische Auseinandersetzungen zu unterbinden,&lt;br /&gt;-    religiöse Intoleranz zu nähren,&lt;br /&gt;-    Fundamentalismen aller Art zu rechtfertigen,&lt;br /&gt;-    die Bürger zu gängeln.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das C in der Politik „beseelt“, wenn es dazu beiträgt,&lt;br /&gt;-    Visionen zu entwickeln,&lt;br /&gt;-    Entscheidungskriterien und Handlungsmaxime festzulegen,&lt;br /&gt;-    politische Programme anhand von Werten und Idealen kritisch zu hinterfragen,&lt;br /&gt;-    die gesellschaftliche Auseinandersetzung zu beleben,&lt;br /&gt;-    Beliebigkeit und Egoismen zu unterbinden,&lt;br /&gt;-    die Interessen der Schwächsten politisch zu vertreten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das C im Namen meiner Partei heiβt weder konservativ noch klerikal. Es verweist auf das Evangelium von Jesus Christus, seine Frohe Botschaft, seine Gute Nachricht. Das christliche Programm richtet sich aus an den Idealen der Liebe, der Freiheit, des Respekts und der Solidarität. Jesus kam, so das Evangelium, um die Menschen zu heilen, sie aufzurichten, sie zu beseelen, sie frei zu machen von lähmender Angst und erstickenden Vorurteilen. Dies ist die Sendung, der sich authentische Christinnen und Christen verpflichtet wissen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dieser Auftrag ist per se „politisch“. Er betrifft die Gestaltung der „Gemeinde“; er verlangt nach einem „politischen“ Werten, Entscheiden und Handeln.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Für mich persönlich wird mein christlicher Glaube zur Chance und zur Herausforderung.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die „Trumpfkarte“ besteht keineswegs darin, wie manche polemisierend unterstellen, die schwindende Zahl von sonntäglichen Kirchgängern zu vereinnahmen. (Für wie blöd hält man Frauen und Männer, die aus freien Stücken ihren Glauben praktizieren?) Die Chance ist das christliche Ideal, das sich radikal (zutiefst, bis in die Wurzeln hinein) am Menschen ausrichtet und an seinem „Heil“ (Glück, Wohlergehen, Wachstum, Zuversicht).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das Ideal wird zur enormen Herausforderung. Christliche Politikerinnen und Politiker müssen sich an ihren Visionen messen lassen. Mehr als viele andere stehen sie in der Pflicht. Wenn sie längst nicht immer zu überzeugen wissen, dann weil sie (gelegentlich, zu oft) ihre Ideale „vergessen“ oder „verraten“.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Christliche „Politik“ erschöpft sich keineswegs im parteipolitischen Engagement. Wesentlicher sind allein in Luxemburg Tausende von groβherzigen Initiativen in Pfarrgemeinden und christlichen Vereinen: Kinder betreuen, Sterbende besuchen, Behinderte pflegen, Entwicklungshilfe leisten, sich für die Interessen sozial Benachteiligter einsetzen…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das C in der Politik ist nur dort authentisch, wo es sich demokratischen Prinzipien verteidigt, wo es offen bleibt und der gesellschaftspolitischen Pluralität respektvoll Rechnung trägt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Als C-Politiker freue ich mich auf einen spannenden Wahlsonntag!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1425663226602050917?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1425663226602050917/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/das-c-in-der-politik.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1425663226602050917'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1425663226602050917'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/das-c-in-der-politik.html' title='Das C in der Politik'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6531749580758327823</id><published>2009-06-04T08:32:00.001-07:00</published><updated>2009-06-04T08:32:45.834-07:00</updated><title type='text'>Wahlkampf: Sou an anescht!</title><content type='html'>Mir si vill Kandidaten (F/M) an 8 verschiddene Parteien. Mir hunn eis opsetze gelooss a mir hu selbstverständlech Ambitiounen. Ech ënnerstellen eis, dass mir - déi allermeescht vun eis - wiirklech de Leit an eisem politeschen Engagement gutt Déngschter wëlle leeschten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fir dohinner ze kommen, brauche mir awer d'Stëmme vun de Leit. Mir mussen dofir suergen, dass mir gewielt ginn: mir als Partei, mir als eenzel Kandidaten. Déi, déi dat vu bausse kucken, rappe gär doriwwer hir Witzen. Déi, déi aktiv mat am Coup sinn, fänken un ze "kämpfen".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech hunn an de leschte Wochen déi "al Huese" gefrot, wat fir eng Strategieën et bréngen a wéi eng net. Soll ee vun engem Wisefest op dat näechst lafen? Muss een Honnerte Leit perséinlech d'Klensch drécken? Muss ee jidderengem Recht ginn - egal wat en zielt? Soll ee kräfteg mat den Ielebéi schaffen, fir bei all Foto gutt placéiert ze sinn? Brauch een 1000 Frënn um Face-Book? Dir laacht? A wann een dat als Kandidat net mécht, huet een dann reell eng Chance? Déi "al Huesen" wëssen d'Äntfert anscheinend och net sou richteg.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Natiirlech gëtt et an all deem och eng aner Iwwerleeung. Wat fir e Präis sinn ech prett, fir ze "bezuelen". Et gëtt Wahlkampfstrategieën, bei deenen ee vläit "gewënnt", mä sech selwer awer och e Stéck verléiert.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beispiller&lt;br /&gt;- Beschass bedreiwen an den eegene Reien,&lt;br /&gt;- polemesch Aussoen maachen iwwer aner Kanddaten an aner Parteien,&lt;br /&gt;- Leit géintenaner opwigelen (dacks genug an den eegene Reien),&lt;br /&gt;- sech hemmungslos profiléieren,&lt;br /&gt;- exklusiv an de Schäin investéieren,&lt;br /&gt;- falsch Versprieche maachen...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng Rei Kandidaten (M/F) wëlle virun allem domatte glänzen, dass se hir Géigner denigréieren. Sou laang, déi net do sinn fir ze äntferten, ass dat jo e liicht Spill. Et ass awer en Zeechen dofir, dass ee selwer näischt ze bidden huet. Soss kënnt ee jo positiv soen, wat ee selwer erreeche wëllt a wéi een dës Ziler ëmsetze kann. Da bitt een Alternativen. Da kann de Wieler e positive Choix maachen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Beispiller:&lt;br /&gt;- Wéi analyséiere mir d'Situatioun zu Lëtzebuerg an an Europa?&lt;br /&gt;- Wéi eng Visiounen hu mir?&lt;br /&gt;- Watmuss geschéien?&lt;br /&gt;- Wou sinn eis Prioritéiten?&lt;br /&gt;- Bei wat soe mir jo a bei wat soe mir neen?&lt;br /&gt;- Wou kënne mer eis politesch Kompromisser virstellen a wou net?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dat steet a Wahlprogrammer a ka no gelies ginn. Mä heinsto hunn ech d'Impressioun, dass souguer Kandidaten (M/F) hir Programmer net kennen oder sech net domatten identifizéieren. Beispill? D'Diskussioun Päischtsamschteg op der Plëss beim Gay-Mat.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E Sondeg si mer alleguer - och mir Kandidaten - Wieler. Ech perséinlech wëll net nëmme sympathesch Binette stëmmen. Et deerf sech net op d'Show reduzéieren. Ech si net interesséiert, wien am beschte schläimen, intrigéieren a polemiséiere kann. Et geet e Sondeg fir mech un éischter Stell ëm politesch Visiounen, Analysen, Prioritéiten an Handlungsoptiounen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um Wahlsondeg si mir all als responsabel Wieler gefuerdert. Ech freeë mech doriwwer, dass ech an engem Land wunnen, wou ech an aller Hinsicht e Stëmmrecht an eng Wahlméiglechkeet hunn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, 4. Juni 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6531749580758327823?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6531749580758327823/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/wahlkampf-sou-anescht.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6531749580758327823'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6531749580758327823'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/wahlkampf-sou-anescht.html' title='Wahlkampf: Sou an anescht!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5139885309612566419</id><published>2009-06-04T08:30:00.001-07:00</published><updated>2009-06-04T08:30:46.423-07:00</updated><title type='text'>Bénévolat multicolore!</title><content type='html'>Lundi passé, à Kockelscheuer, c'était la fête des jeunes pompiers. Une fête aux mille couleurs: le ciel bleu, le soleil brillant, les engins au rouge vif, la gamme des verts déployés par le parc et ses bois, les peux blanches et brunes des participants, un programme d'animation multicolore...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fêter, camper, jouer, manger, danser:&lt;br /&gt;pour faire connaissance,&lt;br /&gt;pour se rencontrer,&lt;br /&gt;pour s'apprivoiser,&lt;br /&gt;pour se donner des perspectives communes...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Les "Jeunes Pompiers" du Luxembourg avaient invité la communauté capverdienne pour présenter leurs initiatives et pour ouvrir les portes de leur fédération à de nouveaux amis. L'enjeu est de taille. Le bénévolat de notre pays ne peut se passer de l'apport généreux des citoyens qui ne sont pas de souche traditionnelle luxembourgeoiose. D'autre part, l'engagement bénévole constitue un vecteur précieux d'intégration et de participation responsable.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cet engagement commun, si riche en perspectives soit-il, se bute à des obstacles: la langue, les us et coutumes différents, des réticences, des préjugés, des distances formelles et informelles...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La fête de Kockelscheuer était organisée conjointement par des acteurs divers: l'Agence du Bénévolat, le Ministère de la Famille et de l'Intégration, la Communauté du Cap-Vert et son Ambassade, la Fédération nationale des Corps de Sapeurs-Pompiers et sa commission des jeunes. Ces acteurs ne venaient pas les mains vides. Ainsi, des centaines de jeunes, leurs familles et leurs animateurs dégustaient des plats riches et variés: cuisine, animation, musique, jeux, exercices...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je ne sais pas, si le nombre des jeunes pompiers augmentera dans les semaines à venir. Mais je confirme que les jeunes ont partagé des moments de grande joie. Une joie aux mille couleurs! C'est déjà pas mal pour un lundi de Pentecôte. Et c'est sans doute un très bon début.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 4 juin 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5139885309612566419?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5139885309612566419/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/benevolat-multicolore.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5139885309612566419'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5139885309612566419'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/06/benevolat-multicolore.html' title='Bénévolat multicolore!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5399418400554064872</id><published>2009-05-30T22:29:00.001-07:00</published><updated>2009-05-30T22:29:38.496-07:00</updated><title type='text'>Mehr Geist in unserer Zeit!</title><content type='html'>Wir feiern morgen Pfingsten, das Fest des Heiligen Geistes. Klingt etwas absonderliuch in unserer "modernen" Zeit. Doch, ehrlich, ist nicht gerade heute manches - vieles - eher geist-los? Werbung, Songs, Witze, "geile " Sprüche... Richtig, zur Geist-losigkeit tragen in Vorwahlzeiten auch Politiker ihren Teil bei.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Man muss nicht unbedingt zu den Kirchenleuchten zählen, um sich mehr Geist in unseren Tagen zu wünschen: den Geist der Offenheit und Ehrlichkeit, den Geist der Auseinandersetzung und Fairness, den Geist der Wahrheit und Gerechtigkeit, den Geist der Wärme und Zuneigung.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Der Gott der Liebe sendet seinen Geist, damit wir Menschen aufleben, zu unserer Mitte finden, aufstehen, Angst überwinden, Partei ergreifen, handeln, lieben...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gott sendet uns, damit wir seinen guten Geist in unsere Welt zu tragen. Wir sind Boten des guten Geistes, damit alle leben, Mut fassen, ihren Platz einnehmen, sich einbringen, das Wort ergreifen, stützen, tragen und heilen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer Partei ergreift für mehr Geist, hat es es in der Hand, in den Beinen, im Herzen, in den Gedärmen, im Kopf, unsere Welt - ein Stück weit wenigstens - voranzubringen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wer sich berufen weiss, darf und soll morgen Pfingsten fröhlichen Herzens feieern. Auch wenn er Gott nicht auf sein Etikett schreibt!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, Pfingstsamstag, 30. Mai 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5399418400554064872?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5399418400554064872/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/mehr-geist-in-unserer-zeit.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5399418400554064872'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5399418400554064872'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/mehr-geist-in-unserer-zeit.html' title='Mehr Geist in unserer Zeit!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-2926365691225753941</id><published>2009-05-28T00:50:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:50:26.704-07:00</updated><title type='text'>E staarkt Stéck Lëtzebuerg!</title><content type='html'>Sou nennt de Verteidegungsminister Jean-Louis Schiltz eis Arméi. Eis Arméi huet sech gemaach a ka sech weisen. Et gouff vill investéiert: d'Effektiver, de Recrutement, d'Aus- a Weiderbildung, d'Equippementer, d'Specialisatioun. Vun der Zuel vun den Zaldoten hir si mer bescheiden; am Rescht awer fuere mir am internationale Vergläich am Spëtzeploton mat.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dat ass och batter néideg, wa mir déi komplex a sensibel Missioune kucken, déi eis Arméi am Cader vun eisen internationalen Obligatiounen huet. Ëmmer méi dacks sinn eis Jongen a Meedercher aktiv engagéiert a wichtege Friddensoperatiounen an Europa, am Proche-Orient oder an Afrika.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et gëtt Bierger, Politiker an och Parteien, déi mengen, mir bräichte keng Arméi. Jo, et géiff eis zu Lëtzebuerg gutt zu Gesiicht stoen, wa mer se méiglechst séier géngen ofschafen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer eis militäresch Force leng quantitativ kucken, da wäre grouss Prétentiounen beschtefalls lächerlech. Mir mussen eis dofir net un den 10. Mä 1940 erënneren. Eng Lëtzebuerger Arméi mécht nëmme Sënn am Cader vun internationalen Allianzen. Déi hu mir an der UNO, der NATO a méi a méi och an der Europäescher Unioun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lëtzebuerg kënnt sech do sécher "fräikafen" - nom Prinzip: op eis puer Männercher kënnt et am Noutfall net un! Dat wär e geféierlecht Räsonnement fir e Land, dat grouss Stécker hält op seng Onofhängegkeet an Eegestännegkeet, op seng Roll an der internationaler Politik. Et ass schéin, dass vill vun eisen "auslännesche" Matbiergerinnen a Matbierger dës Ambitioun fir Lëtzebuerg mat eis deelen. (Dass eis Arméi iwwregens vill zu enger flotter Integratiounspolitik bäidréit, sief just tësche Klamere gesot!)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Munnech Friddenskämpfer sinn iwwerzeegt, dass mir de Fridden an Europa an uechter d'Welt am beschten erreechen, wa mer all Arméien ofschafen an all Waffe vernichten. Mir sollten déi militäresch Investissementer huelen, fir méi Cooperatioun, Dialog, Gerechtegkeet an Toleranz z'erreechen. Dës Argumentatioun huet villes fir sech. Krijer entstinn ë.a. doduerch, dass Leit, Classen, Gruppen, Ethnien, Länner a ganz Kontinenter ongerecht behandelt, verfollegt oder ënnerdréckt ginn. Rassesch, culturell a reliéis Intoleranz ass e schrecklech efficacen "Kriegstreiber".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ka net sinn, dass fräi an demokratesch Staaten an hir militäresch Verteidegung investéieren, ouni sech am selwechten staark z'engagéieren um Plang vun der Aussepolitik an der Entwécklungshëllef. Jo, déi dräi D - diplomatie, développement, défense - si poltesch Handlungsfelder, déi sech ergänzen an déi optimal vernetzt musse ginn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et wär - wéinegstens am Ablack - eng onverantwortbar Illusioun, fir dobäi de Pillier vun der Défense opzeginn. Mir deerfen d'An net zoumaachen virun dem rücksichtslosen Egoismus, dem blannen Haass oder dem total respektlosen Fundamentalismus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir brauchen also dat "staarkt Stéck Lëtzebuerg", vun deem eisen Arméiminister mat grousser Begeeschterung schwetzt. Dat kascht eis e finanziellen Invest. Et verlaangt awer och eise Respekt fir déi Meedercher a Jongen, déi Fraen a Männer, déi sech do mat hirer Kraaft, hirer Gesondheet, hirer Sensibilitéit an hiren Idealer engagéieren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 28. Mä 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-2926365691225753941?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/2926365691225753941/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/e-staarkt-steck-letzebuerg.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2926365691225753941'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/2926365691225753941'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/e-staarkt-steck-letzebuerg.html' title='E staarkt Stéck Lëtzebuerg!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6038383754114426392</id><published>2009-05-27T00:49:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:49:48.037-07:00</updated><title type='text'>Voisins</title><content type='html'>On ne les choisit pas, les voisins. Et pourtant, ils sont proches. Pour des années, parfois des décennies, sinon des vies entières. Souvent, dans les villages comme dans les quartiers des métropoles, ils continuent à porter un nom et un visage familiers. Dans beaucoup de tours à cots, ils sont devenus anonymes, alors qu'on entend leur pas, qu'on reconnaît leurs habitudes matinales, qu'on repère à l'odeur leur plat principal et qu'on s'énerve devant leurs préférences musicales.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le voisinage, tissé de relations interhumaines, a beaucoup de facettes vivement colorées: la solidarité discrète, l'amitié sans éclat, l'entraide sans façon, l'acceptation sans joie, la tolérance mal assumée, l'espionnage tenace, la "guerre des tranchées", le jeu des alliances hostiles...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le voisinage est redécouvert comme une ressource potentielle très riche. Il est un facteur vivant et efficace de communication, de convivialité, d'intégration, de participation et de solidarité.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hier, c'était la journée européenne du voisinage. Dans beaucoup de quartiers et de villages, c'était l'occasion de se retrouver, de (re)faire connaissance, d'inviter les "nouveaux", de passer un bon moment. Le "Blannenheem" de Berschbach avait saisi cette belle opportunité pour inviter une cinquantaine de voisins. Ils ont répondu à l'appel. Chic!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Le voisinage - comme l'amitié - échappe aux politiques. Quelle aubaine! Et pourtant, le politique a des chances de le promouvoir. Ne fût-ce qu'en initiant des formules de médiation sociale. Ou, à l'exemple de la Commune de Mondercange, en participant à l'organisation technique des fêtes des voisins.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je nous souhaite de bons voisins. Et j'ose espérer la même chose pour mes voisins à moi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 27 mai 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6038383754114426392?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6038383754114426392/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/voisins.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6038383754114426392'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6038383754114426392'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/voisins.html' title='Voisins'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8546951045587222451</id><published>2009-05-25T00:48:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:49:12.984-07:00</updated><title type='text'>Enrôlés de Force</title><content type='html'>1942. Lëtzebuerg ass zanter dem Mä 1940 besat an integréiert an dat däitscht Nazi-Räich. Eigentlech misst ech schreiwen: dat "preisescht" Nazi-Räich. Well et si just déi Lëtzebuerger Matleefer, déi vun den "Däitsche" schwezzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1942 verléiert de Nazi-Régime militäresch all Illusiounen. An deem Kontext gëtt decidéiert, dass och déi Lëtzebuerger Jongen an d'Wehrmacht rekrutéiert ginn. Et ass dat ongeheierlech: Lëtzebuerg war bis de Mee 1940 een onofhängegt a neutraalt Land. Zanter der Okkupatioun setze vill Leit alles drun, fir de Nazi-Régime ze bekämpfen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Déi betraffe Jongen - an enger éischter Etape d'Joergäng 1920-1925 - sti virun engem fir eis onvirstellbaren Dilemma. Wa si sech stellen, da kämpfe si an de Reihen vum "Feind" géint d'Alliéiert vun hirer Heemecht. Wa si desertéieren, da stelle si net nëmmen hiirt Liewen op d'Spill, mä bréngen all déi a Liewensgefoer, déi hinnen hëllefen. Hir Familjen musse mat schlëmme Sanctiounen - Deportatioun - rechnen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Den "Enrôlement de force" vun "Eise Jongen" ass en dramatescht Kapitel an der Geschicht vun eisem Land. Jonk Lëtzebuerger verbludden un de russescher Front, si bedeelegt un der Säuberung vu Juddeghettoen, geroden a russesch, englesch oder franséisch Gefaangeschaft... All dat géint hire Wëllen, géint hir Idealer, géint hir Iwwerzeegung! D'Sënnlosegkeet ass dobäi net ze toppen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill vun hinnen desertéieren - direkt oder méi spéit. Si gi verstoppt: a Scheieren, op Kiirchentiirm, am Bësch, an de Minièren... Si ginn erbaarmungslos gejot. Et ginn an deem Kapitel Lëtzebuerger Geschicht grouss Helden, deenen hir Nimm kaum ee kennt. Et ginn dobäi och Verréider - aus Feigheet, aus Opportunismus a geleegentlech och aus Iwwerzeegung. En Deel vun de Jongen ginn iwwer d'Grenzen, kämpfen an der belscher Armée blanche, an der franséischer Résistance oder packen et souguer bis an England.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De leschte Samschteg hat d'Federatioun vun den Enrôlés de Force hire Nationalkongress zu Steesel. D'Zuel vun deene Betraffenen geet natiirlech all Joer zréck. Si sinn haut all iwwer 80. Vill blouffen hiirt Liewe laang kierperlech a séilesch staark markéiert. Fir si war 1945 de Leidenswee net feerdeg.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass wichteg, dass mir dës Geschicht, e Kapitel vun eiser aller Geschicht, net vergiessen. Dat si mir fer d'éischt mol deene schëlleg, déi direkt betraff waren. Et erkläert dann awer och villes, vun deem wat no 1945 geschitt ass an eisem Land an an eise Familjen. Schlieeslech erënnert et eis awer och drun, dass de Fridden, d'Fräiheet, d'Selbständegkeet an d'Toleranz fragil Cadeauën sinn, fir déi mir eis ëmmer rëm bewosst engagéiere mussen. Wa mer sollten Argumenter fir Europa brauchen, da fanne mir se an eiser ganz rezenter Vergaangenheet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et ass gutt, dass mir zanter kuerzem e Centre de Documentation et de Recherche hunn, dee vun engem jonken Historiker gefouert gëtt. Et ass richteg, dass antëschent méi Jonker sech op de Säiten vun den Enrôlés de Force engagéieren. Wa mer eis Geschicht richteg kennen an daiten, dann ass sécher méi liicht, eis Zukunft op en zolitt Fundament ze setzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, 25. Mä 2009&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8546951045587222451?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8546951045587222451/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/enroles-de-force.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8546951045587222451'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8546951045587222451'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/enroles-de-force.html' title='Enrôlés de Force'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-7766965437048682245</id><published>2009-05-23T00:48:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:48:37.358-07:00</updated><title type='text'>Gerechtegkeet am Job</title><content type='html'>Op eiser Aarbecht vergläiche mir eis dacks mat aneren: Wivill musse mer schaffen? Wat ass eis Responsabilitéit? Wéi eng Privilegiën stinn eis zou? Wat fir eng Verpflichtungen hu mer? An dat Wichtegst natiirlech: Wéi ass et mat der Pai?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir vergläichen a kucken dobäi, wat fir eng Conditiounen eis Noperen hunn. Wie kann eis et verdenken, dass mer natiirlech virun allem dohinner luussen, wou mer mengen, dass Leit besser wegkommen. Ech hätt gär dem Schoulmeeschter seng Aarbechtszäit, dem Bankdirekter seng Pai, dem Staatsbeamten seng Sécherheet an dem fräischaffende Patron seng Fräiheet. Dobäi si mer lo schons voll an de Clichéën. An all Préjugé vergëft de Gespréichsklima.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer vergläichen, da misste mer no alle Säite kucken. Och dohinner, wou Leit schaffen, déi eng Rei Virdeeler net hunn, iwwer déi mir eis freeën. Et gëtt der hei zu Lëtzebuerg, déi méi gescheit sinn, méi schaffen a méi Responsabilitéit droen, an déi trotzdeem manner gutt Conditiounen hunn. Sou Iwwerleeungen droen derzou bäi, dass mer den natiirlechen Egoismus am Grëff behalen. Jo, an da sollte mer duerchaus och mol iwwer d'Grenze luussen. Ass et richteg (a mëttelfristeg nach virstellbar), dass e Beamten mat Première oder en Infirmier (M/F) zu Lëtzebuerg méi verdéngt wéi en Universitéitsproff bei eise direkte Noperen an der Belsch?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dat gesot ass et richteg, dass mir vergläichen an eis fir gerecht Aarbechtsconditiounen engagéieren.Mir hunn eng Rei Carrièren hei zu Lëtzebuerg, déi sech zu Recht benodeelegt fillen. Eng dovunner ass déi vum Educateur gradué. Entsprécht d'Pai - am Cader vu Lëtzebuerg an am Verglach mat ähnleche Carrièren beim Staat - der Ausbildung, dem Aarbechtspensum an der Verantwortung?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng nei Regierung weert sech an engem wirtschaftlech schwirege Kontext mat enger Gehälterreform am ëffentlechen Déngscht mussen ausenanersetzen. Eppes schéngt mer lo schons - virum 7. Juni - glaskloer. Aus engem reduzéierte Staatsbudget eraus kann ee net einfach jidderengem méi ginn. Et wär schons net schlecht, wann een de Gesamtkredit behale géiff a net méi oder manner drastesch - wéi a ville Privatbetriber - kiirze misst. Méi gerecht verdeelen, ouni méi ze hunn, verlaangt, fir ëmzeverdeelen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Si mer am grousse Cader vum ëffentlechen Déngscht - dozou gehéieren natiirlech all déi Privatbeamten, deenen hir Pai de Staat garantéiert - bereet, fir doriwwer fair an éierlech matenaner ze diskutéieren? Oder ass et wéi sou dacks: Chacun pour soi et Dieu contre tous! Ech wënschen, dass eis Gewerkschaften eis bei deem Dialog op eng responsabel Manéier ënnerstëtzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wa mer streiden, wéi mer Suë verdeelen, dann awer och, wéi mer dat mat der Aarbecht maachen. Dobäi deerfen Schoulmeeschteren, Educateuren, Infirmieren a Staatsbeamten (M/F) sech gär matenaner vergläichen. An d'Educateuren aus der Schoul sollten dat och maachen mat hire Kollegen vun Dräibuer-Schraaseg, vum Kräizbierg oder aus dem CHNP.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mir all zesummen hätte jo gär méi Gerechtegkeet. Eng Viraussetzung an deem Engagement ass Fairness. E flotte "politeschen" Engagement! Affaire à suivre, comme qui dirait!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 23. Mä 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-7766965437048682245?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/7766965437048682245/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/gerechtegkeet-am-job.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7766965437048682245'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/7766965437048682245'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/gerechtegkeet-am-job.html' title='Gerechtegkeet am Job'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4855250446952312255</id><published>2009-05-16T00:47:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:48:01.668-07:00</updated><title type='text'>Homophobie</title><content type='html'>Dans la foulée de bien d'autres événements, nous aurons demain la journée internationale contre l'homophobie. L'homophobie consiste à rejeter les personnes homosexuelles. Le registre des formes d'expression de l'homophobie est bien large: aggressions ouvertes, condamnations morales, dénigrements, préjugés, désavantages professionnels, exclusion sociale, blagues méchantes, gestes moqueurs... Et j'en passe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Riche en couleurs, l'homophobie est ouverte ou latente, grossière ou subtile. Dans tous les cas de figure, elle est discriminatoire, elle blesse, elle vexe, elle exclut, elle juge et condamne. L'homophobie ne se justifie pas. Les personnes concernées ne choisissent pas leur orientation sexuelle, mais sont bien obligées de l'assumer. Dans un contexte de rejet et d'exclusion, en voilà une tâche difficile - surtout pour des jeunes en recherche d'identité et de repères fiables.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'homophobie au Luxembourg? Chez nous? Dans nos quartiers? Dans nos familles?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayons le courage et l'honnêteté d'écouter celles et ceux qui sont les premiers concernés. Oui, les choses ont bougé, mais bien des témoignages ne peuvent que nous bouleverser. Que penser d'un père qui, tous les jours à table, part en croisade contre les "pédés" en présence d'un fils gay que ces tirades ne peuvent que paralyser et étouffer? Et puis, sans aller chercher très loin, que penser de certaines histoires diffusées dans l'émission des "grosses têtes" luxo?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'entourage social se dit et se croit plus tolérant - avec souvent le clin d'oeil qui en dit long. Méchanceté ou insouciance? D'aucuns vont dire ou penser: On n'est pas concerné - Dieu soit loué.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A propos: Dieu dans tout cela? En son nom, beaucoup de religions ont condamné et "excommunié" sans compréhension et sans pitié. L'homophobie catholique - ou mieux: celle de l'Eglise institutionnelle - ne constitue point une page de gloire. En tant que catholique pratiquant je n'en suis pas fier. Mais je considère que l'enseignement et l'engagement de l'Eglise n'appartiennent pas à la seule Curie romaine. Assumons donc nos responsabilités pour témoigner du Dieu de vie et d'amour.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je rends hommage aux femmes et aux hommes qui refusent de "surfer" sur les vagues sociales faciles des préjugés courants, qui dans leur attitude et leur discours restent des "libres penseurs". Pour y arriver, au Luxembourg et ailleurs, il nous faut de l'intelligence, de la sensibilité et du courage.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 16 mai 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4855250446952312255?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4855250446952312255/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/homophobie.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4855250446952312255'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4855250446952312255'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/homophobie.html' title='Homophobie'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8723715254139573106</id><published>2009-05-15T00:47:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:47:24.144-07:00</updated><title type='text'>Sexologe!?</title><content type='html'>Als Kandidat bei den Parlamentswahlen am 7. Juni 2009 werde ich häufiger als sonst formell vorgestellt: Name, Familienstand, Ausbildung, Aufgabe… Doch halt! Ausbildung von Mill Majerus? Jurist, Agronom, Pfleger, Ingenieur, Arzt, Lehrer (F/M, selbstverständlich): kommt alles glatt rüber! Aber Sexologe! Dazu noch in einer ernsthaften Partei mit dem groβen C!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Freundliches Grinsen, schalkhafte Kommentare… Was die Leute (potentielle Wähler und angehende Abgeordnete aus den eigenen Reihen) sich jeweils dabei denken, entzieht sich – möglicherweise Dank sei Gott – meiner Kenntnis. Mein Parteifreund Lory behauptet, er möchte lieber nicht zu genau wissen, was denn Sexologen so treiben. Da läuft es einem kalt (oder doch eher prickelnd warm) über den Rücken. Freund Paul sagt, man müsse nicht Sexologe sein, um sich „dabei“ auszukennen. Wobei denn genau, lieber Paul?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Also, da ich ja eher wie ein biederer Opa ausschaue, werden viele gleich richtig vermuten, dass Sexologen (F/M, selbstverständlich) nicht unbedingt sittenlose Sexualprotze (F/M) sind, die mit atemberaubenden Sexual-„Palmarès“ betören sollten / müssten / könnten. Trotz meiner reichen Kinderschar mit einem sehr ausgeglichenem Mädchen-Jungen-Verhältnis sind Sexualkundler, Sexualärzte, Sexualtherapeuten oder Sexualpädagogen auch keineswegs von Berufs wegen stürmischere Liebhaber, potentere Erzeuger oder zärtlichere Eltern. (Eigentlich Schade! Aber bekanntlich tragen auch Schuster nicht immer die tollsten Stiefel; von Pädagogen und ihrer praktischen Erziehungsgabe wollen wir erst gar nicht reden!)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Also: wie kommt frau/man dazu, sich als Sexologe auszugeben? Persönlich habe ich an der „Université Catholique de Louvain“ ein entsprechendes Studium absolviert und mit einer „licence en sciences familiales et sexologiques“ abgeschlossen (entspricht einer französischen Maîtrise, einem deutschen Diplom und einem österreichischen Magister). Unsere Lehrfächer: viel Psychologie, klinische Psychologie, Paarpsychologie, Psychotherapie und Sexualtherapie, Sexualbiologie, Kenntnisse in Sexualmedizin und Psychiatrie, Sexualpädagogik, Familiensoziologie, Demographie, Familienrecht, Sexual- und Familiengeschichte, Sexualethik u.v.a.m. Dazu interdisziplinäre Seminare so wie eine therapeutische Zusatzqualifizierung. Ein multi- und interdisziplinares Studium, das ein erstes Grundstudium voraussetzt. Bei mir war es der Lehrerberuf.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Was „treiben“ Sexologen? Sie begleiten Menschen jeden Alters auf ihrem sexuellen und affektiven Entwicklungsweg. Dass man dabei Sexualität nicht unbedingt mit Genitalität (lies Geschlechtsverkehr) verwechseln darf, liegt auf der Hand. Selbstwertgewühl, Kommunikationskompetenz, Partnerschaftsfähigkeit, Kultur des Genieβens und der Sinn-lichkeit, Liebesglück und Liebeskummer, Erfahrung sexueller Gewalt, Leben schenken, Trauerarbeit leisten: dies sind u.a. Themen die Sexologen in ihrer Bildungs-, Beratungs- und Therapiearbeit „beschäftigen“. Ich versichere, dass der Job spannend, erfüllend und sehr aufreibend sein kann.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Natürlich schaffen diese Arbeit auch motivierte Psychologen, Pädagogen, Therapeuten, Seelsorger, Ärzte oder Pfleger. Wichtig sind in jedem Fall Weiterbildung und Supervision.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vermutlich werden Lory und Paul jetzt nachhaken (die beiden sind gelegentlich etwas hinterhältig): Was tut ein Sexologe in einem Ministerium? Er arbeitet mit im Team seiner Kollegen (F/M), die alle sehr unterschiedliche Ausbildungen geltend machen, und bringt bei der administrativen Arbeit seine spezifische Kompetenz mit ins Spiel. Ich freue mich sehr, dass meine Chefin zulässt, dass ich mich als Sexologe gelegentlich in der beruflichen Weiterbildung engagieren darf, so z.B. bei OMEGA 90 (Thema: sexuelle und affektive Bedürfnisse am Lebensende. Eine sehr lohnende Aufgabe!) oder beim Master in Gerontologie an der Universität Luxemburg.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zum guten Schluss: Es gibt inzwischen mehrere Exemplare unserer Zunft im schönen Luxemburg! Wir stehen euch allen gerne zu Diensten! Auch euch, lieber Lory und lieber Paul! (Selbstverständlich nur, falls es dann mal nötig sein sollte!)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 15. Mai 2009&lt;br /&gt;Übrigens: internationaler Familientag. Trifft sich gut, oder?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8723715254139573106?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8723715254139573106/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/sexologe.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8723715254139573106'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8723715254139573106'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/sexologe.html' title='Sexologe!?'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-995243255817143788</id><published>2009-05-08T00:46:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:46:42.590-07:00</updated><title type='text'>Pilgeren?!</title><content type='html'>Jo, mir hunn rëm Octave. An dëse Wochen - sou eis al Lëtzebuerger Traditioun - pilgere mir bei d'Muttergottes an d'Stad. Vill vun eis weerten bei deem Thema éischter süffisant reagéieren a mengen, dass een d'Kathedral gär duerch de Mäertchen ersetze kënnt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pilgeren - an zwar an der Octave - ass fir mech perséinlech eppes ganz Wichteges. Et huet, fir unzefänken, mat mengem Papp ze dinn. Hien hat versprach, dass hien - wann en d'Chance hätt, fir de Krij z'iwwerliewen - all Joer géiff pilgeren. Dat heescht: ze Fouss vun doheem an d'Stad goen. Hien huet effektiv de KZ vun Hinzert, d'Wehrmacht an d'Stopp als Réfractaire iwwerliewt a Wuert gehal. Ech mengen zwar, dass dobäi weder den Herrgott nach d'Maria hir Fanger am Spill haten. A mengen An wär sou e Glawen soss näischt wéi Gotteslästerung. Mä mäi Papp huet mir - ouni vill Wierder - säi Pilgerwee all Joer an d'Octave verierwt. Fer d'éischt hunn ech deerfen duerch d'Nuecht matlafen, wéi ech am 3. Schouljoer war. Mir hunn zu Ëlwe gewunnt, si mam leschten Zug owes op Miersch gefuer an dunn géint 1 Auer an der Nuecht iwwer d'N7 an d'Stad getrëppelt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng Ierwschaft bréngt nëmmen dann eppes, wann ee se lieweg hält, also eppes fir sech a säi Liewen doraus mécht.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pilgeren heescht fir mech:&lt;br /&gt;-  Ech huele mer Zäit.&lt;br /&gt;-  Ech loosse mech drop an.&lt;br /&gt;-  Ech maache mech op e laange Wee.&lt;br /&gt;-  Et kascht mech eppes.&lt;br /&gt;-  Ech sinn ënnerwee - eleng oder mat gudde Frënn.&lt;br /&gt;-  Albekanntes entdecken ech nei.&lt;br /&gt;-  Ech sinn awer och op, fir Neies ze gesinn an z'erliewen.&lt;br /&gt;-  Ech fannen um Wee nei Perspektiven an nei Horizonter.&lt;br /&gt;-  Ech spire mech - mat neie Potentialitéiten an ale Grenzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dat eleng wär et schon der Méi weert.&lt;br /&gt;Mä et ass och d'Chance, fir dat nei ze gesinn, wat den Alldag sprengt.&lt;br /&gt;Dat oder deen nennen ech Gott.&lt;br /&gt;Dee Gott, un deen ech gleewen, ass grouss, mä Hie mécht keng Angscht.&lt;br /&gt;Hien impressionnéiert mech, mä Hie quëtscht mech net.&lt;br /&gt;Hie kann alles, mä wëllt näischt ouni mech.&lt;br /&gt;Hien offréiert mir eng Allianz vu Frëndschaft.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E bescheident Meedchen aus Israel huet sech virun 2000 Joer op déi Offer agelooss an de "Kontrakt" mat ënnerschriwwen. Säi Numm ass Miriam (Maria).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An dësen Deeg maachen sech vill Gruppen op de Wee. Mir zu Schous e Samschteg, de 16. Mä 2009, moies um 6 Auer bei der Kapell. Du bass wëllkomm!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 8. Mä 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-995243255817143788?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/995243255817143788/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/pilgeren.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/995243255817143788'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/995243255817143788'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/pilgeren.html' title='Pilgeren?!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4080421509756228809</id><published>2009-05-06T00:45:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:46:05.243-07:00</updated><title type='text'>Vorwahlsplitter: Sorry, Mill, aber es geht um mehr!</title><content type='html'>Am Wahlfieber kranken in diesen Tagen höchstens Kandidatinnen und Kandidaten. Dies ist überraschend - wenn nicht gar Besorgnis erregend. Am 7. Juni geht es schliesslich um sehr viel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Äusserst wichtige Anliegen steghen mit auf dem Spiel oder - besser gesagt - stehen zur Wahl:&lt;br /&gt;-  der Kampf gegen die steigende Arbeitslosigkeit,&lt;br /&gt;-  die Absicherung unseres Bankenplatzes,&lt;br /&gt;-  der drohende Klimawandel,&lt;br /&gt;-  die breite Nutzung erneuerbarer Energien,&lt;br /&gt;-  Zukunftsperspektiven für unsere Kinder und Enkel,&lt;br /&gt;-  die Gestaltung eines multi-kulturellen Lebensstils,&lt;br /&gt;-  die Integration und Partizipation benachteiligter Mitmenschen,&lt;br /&gt;-  der Ausbau unserer Entwicklungshilfe,&lt;br /&gt;-  fairer Handel besonders mit Ländern in Afrika,&lt;br /&gt;- der gesellschaftliche Konsens in sozialethischen Fragen - z.B. Werte- und Religionsunterricht, Abtreibung, Euthanasie oder Gentechnologie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ja, es geht gerade jetzt um viel, um neue Wege, um unsere Zukunft!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schade, dass frau/man das Gefühl nicht los wird, dass es manchen Kandidatinnen und Kandidaten nur um sich selbst geht, um ihre persönlichen neue Wege, um ihre höchst persönliche Zukunft.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gewiefte Wahlkampfstrategen - sie "gewinnen" (bei) Wahlen in jedem Fall - belegen, dass Inhalte allein nicht zu überzeugen vermögen. Es braucht die gute Verpackung: Slogans, Plakate, Gadgets, Video-Clips und Shows (warum nicht auch Autos mit knalligem Porträt?). Mit in diesem "package": schlagfertige "têtes de liste" sowie attraktiv-sympathische KandidatInnen: nett, lächelnd, dynamisch, verschmitzt, freundlich, gestilt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Wahlkandidaten (M/F) lernen, in das Outfit zu investieren. Allerdings besteht dabei das Risiko, dass sie die Verpackung mit dem Inhalt verwechseln; dann sind sie eitel. Oder aber sie unterstellen ihren Wählern, dass sie den Unterschied ohnehin nicht merken; dann sind sie schlicht arrogant.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Also, werter Mill, verzichte in diesen Wochen auf eitle Arroganz. Stelle dein Programm zur Wahl! Es geht dabei wirklich um die Zukunftsperspektiven unserer kleinen Luxemburger Gemeinschaft.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;NB1: Eitel-arrogante KandidatInnen haben immerhin die Entschuldigung, dass sie - wie oben bereits unterstrichen - am Wahlfieber leiden. Aber wie steht es um WählerInnen, die sich von ihnen bluffen lassen?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt; NB2: Der Vorname Mill ist selbstverständlich austauschbar. Tschüss, werte Face-Book-MitstreiterInnen&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;wbr&gt;&lt;span class="word_break"&gt;&lt;/span&gt;!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 6. Mai 2009&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4080421509756228809?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4080421509756228809/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/vorwahlsplitter-sorry-mill-aber-es-geht.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4080421509756228809'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4080421509756228809'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/vorwahlsplitter-sorry-mill-aber-es-geht.html' title='Vorwahlsplitter: Sorry, Mill, aber es geht um mehr!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-386326893781622122</id><published>2009-05-03T00:44:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:45:15.745-07:00</updated><title type='text'>Face à la crise</title><content type='html'>Nous les fonctionnaires, les salariés des secteurs public et conventionné, les pensionnaires et rentiers, les héritiers, les privilégiés de père en fils et de mère en fille...,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;... confrontés au licenciement récent de dizaines de milliers de salariés européens,&lt;br /&gt;... confrontés à la détresse de nombreux jeunes diplômés sans perspective d'emploi,&lt;br /&gt;... plongés dans une ambiance sociale d'incertitude et d'angoisse,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;oui, nous,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;... nous ne pouvons plus nous payer le luxe d'ignorer la crise qui touche nos pays "riches", la crise dans laquelle plongent depuis de troip longues années les pays en voie de développement,&lt;br /&gt;... nous n'avons plus le droit de rester indifférents, de continuer notre train-train usuel, de "consommer" la vie comme si de rien n'était.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il serait trop facile, il serait lâche, il serait irresponsable d'inculper les seuls banquiers, les seuls chefs d'entreprise, les seuls politiciens et autres grands pontifes sociaux.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nous sommes interpellés. Oui, nous aussi!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pour nous méfier des bénéfices rapides.&lt;br /&gt;Pour nous associer à la production et non selement à la consommation de biens.&lt;br /&gt;Pour renoncer aux gains qui se font aux dépens d'autrui.&lt;br /&gt;Pour investir d'autres ressources que notre seul fric.&lt;br /&gt;Pour payer des prix fair-play pour les produits en provenance des régions pauvres.&lt;br /&gt;Pour soutenir des produits obtenus dans le respect de l'environnement.&lt;br /&gt;Pour réorganiser le monde du travail à une échelle interpersonnelle basée sur le contact direct entre patrons et salariés.&lt;br /&gt;Pour déglobaliser le commerce de l'argent.&lt;br /&gt;Pour être solidaires avec celles et ceux que la crise affecte de plein fouet.&lt;br /&gt;Pour mettre en cause tous privilèges injustifiables.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C'est le message de la journée du 1er mai!&lt;br /&gt;C'est l'enjeu qui doit nous fédérer au-delà de nos différends, qu'ils soient philosophiques, religieux, politiques, culturels ou ethniques.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 3 mai 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-386326893781622122?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/386326893781622122/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/face-la-crise.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/386326893781622122'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/386326893781622122'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/05/face-la-crise.html' title='Face à la crise'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6824143935562225819</id><published>2009-04-27T00:43:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:44:53.220-07:00</updated><title type='text'>Zoé</title><content type='html'>Zoé heescht Liewen. Et ass de Numm vun engem neie Foyer um Kréintgeshaff bei Contern, deen haut offiziell opgaangen ass. An deem Foyer ass Plaz fir jugendlech Mammen ënner 18 Joer mat hire Kanner. Déi jonk Fraen, déi hei opgeholl ginn, brauchen zweemol Hëllef.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fer d'éischt fir sech selwer. Si kënnen aus ënnerschiddleche Grënn net an hirer Famill mat hiren Elteren liewen. Si gehéieren selwer zu deenen iwwer 900 Kanner a Jonker, déi "placéiert" sinn, déi an engem Foyer oder an enger Pfleegefamill wunnen. Vill vun hinnen si mat e sëlleche Probleemer konfrontéiert: hir Gesondheet, Konflikter an der Famill, e negatiivt Selbstweertgefill, Schwieregkeeten an der Schoul, Erfahrung mat Gewalt, Konsum vun Drogen. De neie Foyer, deen d'Lëtzebuerger Rout Kräiz geréiert, ass gefuerdert, fir senge Pensionnairen eng Zäit laang en Doheem ze ginn, fir si psychesch ze stäipen, fir si op d'Erwuessenewelt virzebereeden a fir si als autonom Biergerinnen an d'Gesellschaft z'integréieren. Dat ass am iwwregen och d'Missioun vun all aner Kanner- a Jugendheim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Kand, wat déi betraffen jonk Mammen erwaarden a wat si aus ganz ënnerschiddlechen Uursaachen net ofdreiwe wëllen oder kënnen (wollten oder konnten), arrangéiert déi eege Probleemer net. Ganz am Géigendeel! Och wann déi jonk Fraen heinsto heemlech eppes anescht gewënscht a gedreemt hunn. Mä sou Dreem erweise sech séier als traureg Illusiounen. Aus der Sozialaarbecht eraus wësse mer, dass mannerjähreg Mammen, déi souwéisou schons mat soziale Probleemer konfrontéiert sinn, dacks genug eleng do stinn, vum Ëmfeld (eege Famill, Frënd, Famill vum Frënd) ënner Drock gesat ginn, séier selwer kee Choix hunn. An deem Context hu si wéineg Chancen, fir "gutt" Mammen ze sinn. Ganz dacks si si séier total iwwerfuerdert. Dat ass negativ fir si selwer. Et ass inakzeptabel fir de Puppelchen. Op deem Wee entstinn schlëmm Däiwelskreesser an Aarmutsspiralen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De Foyer Zoé huet déi nobel Aufgab, fir jonke Mammen ze hëllefen, gutt Mammen ze sinn a gläichzäiteg fir sech selwer positiv Zukunftsperspektiven opzebauen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De Foyer huet eng motivéiert Equipe vu kompetente Mataarbechterinnen a Mataarbechter. An de leschte Méint gouff en Aarbechtskonzept ausgeschafft, deen dem ambitiéise Projet dee néidege berufleche Kader gëtt. D'Rout Kräiz huet sech doriwwer raus Partner gesicht, déi bereet sinn, fir eng Hand mat unzepaken. Dat ass virun allem d'Initiativ Liewensufank. Dat sinn awer och Therapeuten aus aneren Servicer wéi de Fsamiljencenter CPF oder de Centre socio-éducatif de l'Etat. Dass de Familjeministère sech moralesch a finanziell matengagéiert, ass selbstverständlech. Flott ass den Appui vun der Gemeng Contern. Sympathesch ass d'Hëllef vu private Sponsoren. Exemplaresch ass awer och déi positiv Astellung vu Noperen, déi Jo soen zum Projet an domatten e Bausteen ginn vu sengem Erfolleg&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zoé: eng nei Plaz an eng nei Equipe, fir dass Liewen eng Chance huet! De Foyer um Kréintgeshaff huet säi Numm verdéngt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 27. Abrëll 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6824143935562225819?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6824143935562225819/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/zoe.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6824143935562225819'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6824143935562225819'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/zoe.html' title='Zoé'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6895729949401772932</id><published>2009-04-07T00:39:00.000-07:00</published><updated>2009-05-30T00:40:48.685-07:00</updated><title type='text'>Emilie mit Herz</title><content type='html'>Emilie, 11 Jahre, ist eine tolle Künstlerin. Sie gestaltet sehr farbenfrohe Bilde. Eines ihrer Lieblingsmotive sind Katzen mit grossen Köpfen und weiten Augen, die uns, die wir die Bilder bewundern, ins Herz schauen. Die Katzen auf ihren Bildern hat Emilie "getauft". Sie geben den Bildern ihren Namen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A propos Herz. Das Herz - viele bunte Herzen in allen Grössen - sind das zweite Markenzeichen der lebensfrohen Künstlerin Emilie. Mit ihrem unbesrteitbarem Talent und der optimistischen Ausstrahlung ihrer Werke gewinnt Emilie unsere Herzen, bevor wir ihr selber begegnen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Am Samstag luden die Eltern, Geschwister und Freunde von Emilie ein zu einer Ausstellung ihrer Werke in Colmar-Berg. Die Veranstaltung hatte zugleich das Ziel, Spenden für die Vereinigung "Save Emilie Lahr" zu sammeln.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Emilie sitzt im Rollstuhl, kann kaum noch gehen, hat Sprachprobleme, trägt Mundschutz. Seit 2005 ist sie schwer krank. Sie leidet an einer höchst seltenen Pilzinfektion mit dem Namen "Candida Dubliniensis". Sie ist weltweit das einzige Kind, das betroffen ist. Emilie muss alle 5 Stunden Medikamente einnehmen, fast 30 unterschiedliche Mittel jeden Tag. Die Nebenwirkungen sind sehr gravierend. Besonders Nieren und Leber sind stark betroffen. Emilie leidet an Osteoporose und Diabetis. Die Infektionsgefahr ist sehr gross, ein Risiko, das den Alltag Emilies und ihrer Familie zusätzlich stark beeinträchtigt. Ein Schulbesuch ist zum Beispiel ausgeschlossen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In den Vereinigten Staaten gibt es ein neues Medikament. Zurzeit wird getestet, ob es für Emilie geeignet ist. Wenn eine Heilung kaum möglich ist, so besteht zumindest die Hoffnung, die Nebenwirkungen besser in den Griff zu bekommen. Somit, eine neue Perspektive für Emilie und ihre Familie!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Die Familie Lahr freut sich über jeden Tag mit Emilie und hofft, dass Emilie möglichst lange möglichst gut leben darf. Emilie und ihre Bilder vermitteln Lebensfreude. Weil sie irgendwann nicht mehr essen wollte, hat ihre Mutter sie dazu motiviert, mit ihr zusammen ein Kochbuch zu gestalten. Darin - ich zitiere Frau Lahr - "gibt es nicht nur gesunde Rezepte", aber viele Menüs, die Emilie zusagen. Auch dieses Buch strahlt Zuversicht und Mut aus. Emilie macht gerne Fotos und freut sich über klassische Musik. Ein kleines Mädchen und doch schon eine "grande dame". Sie sagt Ja zu ihrem Leben - trotz ihrer Hürden und Grenzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Emilie braucht kein Mitleid. Sie und ihre Familie freuen sich aber über jede Unterstützung. Dabei sind wir alle herzlich zum Internet-Besuch eingeladen: www.saveemilielahr.lu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Emilie und viele andere Menschen in unserer Mitte brauchen "Botschafter der Herzen". Damit alle in unserer Gesellschaft einen Platz haben! Damit auch unsere Gemeinschaften menschenfreundlich bleiben!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 7. April 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6895729949401772932?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6895729949401772932/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/emilie-mit-herz.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6895729949401772932'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6895729949401772932'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/emilie-mit-herz.html' title='Emilie mit Herz'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-620941155172238551</id><published>2009-04-06T21:46:00.000-07:00</published><updated>2009-04-06T21:47:17.031-07:00</updated><title type='text'>Maisons Relais pour Enfants</title><content type='html'>E neit Buch iwwer eng relativ nei Institutioun! Eng Maison Relais ass e Foyer de Jour, dee Kanner bis 12 Joer op eng méi flexibel Aart a Weisw ophëlt. Vill Kanner komme just an der Mëttesstonn fir z'iessen. Anerer si schons moies virun der Schoul do, iwwerdeems hir Elteren op d'Schaff fueren. D'Maison Relais ass och mëttes op no der Schoul: Hausaufgaben, flott Atelierën, spillen a rolzen, awer och raschten an dreemen. Selbstverständlech si vill MRE och an der Vakanzenzäit disponibel. Et ginn och MRE, déi sech op Puppelcher "spezialiséiert" hunn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et gi bal 250 sou Haiser a 96 Gemengen. Kapazitéit: ëm déi 16.500 Plazen. Gutt am Rennen ass d'Stad Lëtzebuerg, déi an all Quartier eng MRE huet. 8.000 weider Plazen si queesch duerch d'Land geplangt an am Bau. An e puer Joer sinn dann all Gemengen zu Lëtzebuerg mat "am Boot". Fir de Staat an d'Gemengen ass de finanziellen Impakt zimlech grouss. Am Bau kascht eng Plaz minimal 20.000 EURO. Eng Betreiungsstonn pro Kand kascht minimal 7-8 EURO. Trotzdeem, et ass een Invest, dee sech rentéiert!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bauen a Plaze schafen ass eng Saach. D'Qualitéit ass eng aner. Si hänkt vu villem of: genug a kompetent ausgebilten Mataarbecdhter, gutt Betreiungskonzepter, Weiderbildung a Supervisioun, Mataarbecht vu Schoul a Famill, déi richteg Infrastrukturen an Equipementer...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All dëst sinn d'Themaen am Handbuch, wat d'lescht Woch bei der Edition Le Phare publizéiert gouff. Responsabel fir d'Buch sinn de Familjeministère, d'Uni vu lëtzebuerg, de SYVICOL an d'Entente des Foyers de Jour. 90 Autueren hu matgeschafft: Proffen vun der Uni., Responsabel vu MRE, Architekten a Pädagogen, Dokteren a Sozialaarbechter. Ënner hinnen de Manuel Achten, d'Christel Baltes-Löhr, d'Coryse Blaise, de Marc Crochet, den Dieter Ferring, d'Anouk Franck, de Jean-Paul Jerolim, den Yves Kirps, d'Gaby Liefgen-Schank, de Sandy Marth, d'Nadine Nosbusch, den Yves Oestreicher, de Serge Olmo, de Gilbert Pregno, den Aloyse Ramponi, den Alex Reuter an d'Laura Zuccoli.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Buch huet bal 400 Säiten an ass mat ville Fotoen illustréiert. An enger DVD, déi am Buch läit, kommen d'Kanner aus de MRE zu Wuert. Et kann een d'Buch an all Bichergeschäft kréien. Präis: 28 EURO.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 6. Abrëll 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-620941155172238551?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/620941155172238551/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/maisons-relais-pour-enfants.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/620941155172238551'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/620941155172238551'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/04/maisons-relais-pour-enfants.html' title='Maisons Relais pour Enfants'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1334448345565484832</id><published>2009-03-23T22:19:00.000-07:00</published><updated>2009-03-23T22:20:12.525-07:00</updated><title type='text'>Kondomer fir Afrika</title><content type='html'>Gëschter Moien hu sozialistesch Politikerinnen a Politiker am Kordall Kondomer gesammelt fir Afrika. Eng sympathesch Aktioun, déi sécher och e Kontrapunkt war fir dem Poopst Benoît seng rezent Aussoen zum Thema Kondomer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill Leit - och vill Chrëschten - si schockéiert, dass de Poopst just um Ufank vu senger Afrikarees sech mat der Fro vun de Kondomer sou kritesch ausenaner gesat huet. A Schwaarzafrika sinn erschreckend vill Leit mat Aids infizéiert. Expertën wësse net méi, wat se maache kënnen, fir d'Epidemie ze kanaliséieren. Deelweis geet et dobäi ëm d'Iwwerliewenschancen vun engem Kontinent, deen am iwwregen och nach duerch aner Krankheeten, duerch Hongersnout, Aarmut, Krij an Terror gebeidelt gëtt. Et ass fiirchterlech, dass Zéngdausende vu Puppelcher op d'Welt kommen, déi schons am Bauch vun der Mamm mam HIV infizéiert gouffen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bis haut - an dobäi si sech ës all Wëssenschaftler eens - ass de Kondom fir Leit, déi Geschlechtsverkéier hunn, deen enzege séchere Schutz géint den Aids. Et kann also net sinn, dass een et géng wëllen drop ukomme loossen. Et ass fir mech richteg, fir Kondomer fir Afrika ze sammelen. Dozou ka bestëmmt jidefereen vun eis mat senger Spend e Beitrag leeschten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kondomer léisen awer bestëmmt net all Probleemer. An Afrika net an och zu Lëtzebuerg net. An hirer Sexualitéit sichen déi meeschte Leit méi wéi e séiere Kick. Si verlaangeren no Léift, no Zäertlechkeet, Unerkennung a Gebuergenheet. Vill Leit an all Alter maachen an hirer Sexualitéit batter Erfahrungen, fille sech gebraucht an ausgenotzt. D'Probleemer mat der Léift léise mer net mam Verdeelen vu Kondomer. Sou gesinn war et der Méi weert, beim Benoît XVI. déi ganz Ausso iwwer d'Kondomer ze liesen a sech net mat de Journalisten hirer Schlagzeil ze begnügen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trotzdeem huet de Poopst et verpasst, fir den Happening vu senger Rees am Interessi vun deenen Aarmen an Afrika ze notzen. Op deem Plkang kënnt hien bei sengem Virgänger nach munneches léieren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, de 24. Mäerz 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1334448345565484832?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1334448345565484832/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/kondomer-fir-afrika.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1334448345565484832'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1334448345565484832'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/kondomer-fir-afrika.html' title='Kondomer fir Afrika'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1155137856284658059</id><published>2009-03-23T01:04:00.000-07:00</published><updated>2009-03-23T22:18:53.074-07:00</updated><title type='text'>Münteferring und Steinbrück sind keine Nazis!</title><content type='html'>&lt;div class="note_content text_align_ltr direction_ltr clearfix"&gt; &lt;div&gt;Trotzdem tun sich die "kleinen" Nachbarn schwer damit, wenn deutsche Politiker - und sei es auch zum Spass - mit ihren Truppen drohen. Peer Steinbrück sollte die Schweizer nicht als Indianer verunglimpfen, die Angst vor der deutschen "Kavallerie" haben. Ein Politiker vom Kaliber Franz Münteferrings hat es nicht nötig, Luxemburg als lästigen Nachbarn herunterzukanzeln, den Deutschland zu früheren - wohl nostalgisch betrauerten - Zeiten militärisch zur Räson gebracht hätte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Obschon man abgestandene Suppen nicht immer wieder neu aufbrühen sollte - Sorry, werte Herren Münteferring und Steinbrück - deutsche Truppen in den besetzten Nachbarländern, daran erinnern sich noch etliche bei uns. Die Erinnerung ist eher sehr hässlich. Aber wir sind überzeugt, so war es euch ganz bestimmt nicht gemeint!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dies gesagt, waren wir im übrigen anscheinend doch recht naiv bei der Annahme, wir Luxemburger hätten Freunde im gemeinsamen Europäischen Haus. Nicolas Sarkozy hat uns schon länger eines besseren belehrt. Deutsche Spitzenpolitiker hauen nun in die gleiche Kerbe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Das europäische Barometer steht auf "herzlich rau". Wir sollten darum wissen, wenn wir miteinander - und als politische Gegner teilweise auch gegeneinander - in den kommenden Wochen politische Aktionsprogramme gestalten und zur Wahl stellen resp. zur Wahl haben. In einer Zeit, die alle Länder Europas wirtschaftlich sehr hart trifft, werden uns Luxemburgern seitens unserer Nachbarn und Partner kaum Geschenke zugestanden, werden eventuelle Privilegien radikal hinterfragt. Es gilt umso mehr, echte Trumpfkarten ins Spiel zu bringen und strategisch clever zu "vermarkten". Wir sind gefordert - wir, Menschen aus vielen unterschiedlichen Ethnien und Kulturen, die wir heute zusammen Luxemburg gestalten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Peer, Franz und Nicolas nehmen den Miund sehr voll. Wer dies tut, versucht in aller Regel von sich selber abzulenken. Die eigenen Probleme an anderen - besonders an den "Kleinen" - festmachen zu wollen, ist eigentlich kein Zeichen von Stärke und Souveränität. Also, Peer, Franz und Nicolas, ihr seid keine Nazis, ihr solltet euch trotzdem was schämen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 24. März 2009.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1155137856284658059?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1155137856284658059/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/munteferring-und-steinbruck-sind-keine.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1155137856284658059'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1155137856284658059'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/munteferring-und-steinbruck-sind-keine.html' title='Münteferring und Steinbrück sind keine Nazis!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-1922107089630454617</id><published>2009-03-12T22:14:00.000-07:00</published><updated>2009-03-23T22:15:32.835-07:00</updated><title type='text'>Les humains: la voie de l'Eglise!</title><content type='html'>"Dans vos options et dans vos initiatives, je me réjouis de découvrir les humains - avec leurs angoisses et leurs joies, leurs préoccupations et leurs ambitions, leurs échecs et leurs réussites. Les humains constituent la voie de l'Eglise. Les humains interpellent le Dieu d'amour." Tel a été le message de Monseigneur Fernand Franck, ce lundi 9 mars 2009, aux assises annuelles du "Familjencenter CPF".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;L'Archevêque de Luxembourg a ainsi validé sans équivoque l'engagement assidu d'une équipe performante de professionnels et de bénévoles au service de l'Eglise au Luxembourg. Cette équipe, depuis 1980, assure des prestations de formation, de consultation, de médiation, d'appui et d'encouragement. Elle s'adresse aux couples et aux familles dans le bonheur tout comme aux personnes en souffrance, confrontées à des échecs affectifs amers, vivant mal leur solitude, victimes malheureuses d'abus et de violence.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fidèle à ses principes de convivialité empathique, d'écoute authentique et d'interpellation respectueuse, le "Familjencenter CPF" répond aux exigences d'un engagement précieux des points de vue professionnel et déontologique. Monseigneur Franck a rappelé que cet engagement témoigne en même temps de l'esprit de bonté et de liberté propre aux évangiles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En suivant le message de Monseigneur Fernand Franck, on doit affirmer que celles et ceux qui servent les humains, sont les amis privilégiés d'une Eglise qui plaide la cause des humains. D'une Eglise qui, en tout premier lieu, parle et agit au nom des femmes et des hommes blessés, d'une Eglise dont l'ambition évangélique première est de relever et de guérir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parmi ces humains en souffrance, il y a lieu de rappeler le drame d'une petite fille brésilienne, âgée de 9 ans, enceinte de jumeux, qui, à la demande de sa maman, a été avortée. Le quotidien Le Monde appelle cette enfant VV: victime de viol. Son beau-père abusait d'elle tout comme de sa soeur de 14 ans en proférant des menaces exécrables.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A moins d'adhérer à un légalisme pervers des points de vue humain et chrétien, on ne peut ni comprendre ni accepter la sanction de l'excommunion prononcée par un évêque brésilien et approuvée par un "grand" dignitaire du Vatican. D'ailleurs, l'excommunion frappe la mère et l'équipe médicale; l'abuseur y échappe!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Je souhaite rejoindre des communautés d'Eglise qui, avant de professer, de juger voire de condamner, rejoignent "les frères et soeurs" blessés pour les accueillir, les consoler, les aider, leur rendre leur dignité. Sans cet engagement fervent, personne ne peut prétendre avoir ni la qualification ni la compétence de combattre l'avortement.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dès lors, il faut se demander qui de fait mériterait l'exommunion.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 12 mars 2009.&lt;br /&gt;Mill Majerus&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-1922107089630454617?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/1922107089630454617/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/les-humains-la-voie-de-leglise.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1922107089630454617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/1922107089630454617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/03/les-humains-la-voie-de-leglise.html' title='Les humains: la voie de l&apos;Eglise!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-5400529845466198845</id><published>2009-02-21T09:22:00.001-08:00</published><updated>2009-02-21T09:22:56.169-08:00</updated><title type='text'>Engagement ouni vill Gedeessems</title><content type='html'>Den Titel passt gutt bei de Nico Barthel vu Rolleng. Seng Pompjeeskolleegen hunn hien e Freideg Owend, den 20. Februar 2009, gefeiert, well hien mat 65 Joer "a Pensioun geet". Am Bénévolat huet hien a ville Joren d'Pompjeesjugend bei sech doheem an am Kanton Miersch opgebaut.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;D'Responsabel vum Pompjeesverband am Kanton Miersch an um Niveau vun der Jugend hun hirem Frënd gëschter Owend en "1. Präis" ginn fir säin Asaz. Den Engagement vum Nico Barthel léisst sech mat e puer Schlësselkompetenzen gutt beschreiwen: perséinlech Motivatioun, Ambitiounen fir sech an déi aner, Disziplin an Ausdauer, Weiderbildung, Vertrauen an déi Jonk, Teamgeescht a vill Humor. Eng Visitekaart, déi iwwregens och all haaptberuflechem Erzéier gutt deet!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De Nico Barthel bréngt et bis haut feerdeg, fir op jonk Leit zouzegoen, si matzerappen, mat hinnen zesummen ze wudderen, vill vun hinnen ze verlaangen a sech mat hinnen zesummen iwwer Resultater ze freeën. Hie gehéiert zu deene Bichen (oder Eechen), déi anerer kënne stäipen an déi och net ëmfalen, wann ee mat hinne streit.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Virun der Zäit war de Nico Barthel a senger Jugendaarbecht multi-kulti: Jongen a Meedercher, all gesellschaftlech Schichten, all Natiounen, all Ethnien... D'Erënnerungsfotoen vu sengem Asaz weisen e faarwegt Bild vun enger Gesellschaft, wéi mer se gären fir eis Kanner (an Enkelkanner) hei zu Lëtzebuerg hätten.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A senger Laudatio huet de Nofolger vum Nico Barthel sengem Meeschter bescheinegt, dass hie vill vun him geléiert huet - an dat och als Mënsch a fir de Beruff. Ech hätt mer gewënscht, dass der vill dee Message héieren hätten. Besonnesch all dé, déi bestänneg iwwer alles knadderen a jéimeren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An engem anere Punkt gëtt de Nico Barthel eng sympathesch Lektioun. Hie weess, dass et wichteg ass, op engem bestëmmte Punkt "opzehalen". Et ass déi néideg Viraussetzung, dass eng Cause ka weider goen a weider wuessen. Et ass keng "Verabschied(b)ung" vun deenen Alen. Et schenkt och hinnen d'Fräiheet, fir nei Weeër ze goen a sech selwer weider z'entwéckelen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;An der Persoun vum Nico Barthel sollen sech vill aner Fraen a Männer gefeiert fillen, déi sech grad wéi hien ouni all Gedeessems - gewëssermoossen an der zweeter Rei - mat Kapp an Häerz engagéieren an dobäi an aller Bescheidddenheet Grousses leeschten. Ouni all Pai! Mä wéi de Nico Barthel gëschter Owend: Avec le Sourire! Merci.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 21. Februar 2009&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-5400529845466198845?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/5400529845466198845/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/engagement-ouni-vill-gedeessems.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5400529845466198845'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/5400529845466198845'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/engagement-ouni-vill-gedeessems.html' title='Engagement ouni vill Gedeessems'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-621791109804121905</id><published>2009-02-10T23:12:00.000-08:00</published><updated>2009-02-10T23:13:29.126-08:00</updated><title type='text'>Mäi Monni Willy</title><content type='html'>De Willy Majerus ass e Samschteg, de 7. Februar 2009, am Alter vu 87 Joer gestuerwen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1921 gebuer, huet hien zur Krijsgeneratioun gehéiert. Wéi de Gauleiter Simon 1942 d'Wehrpflicht fir d'Lëtzebuerger Jongen proklaméiert huet, stunge si virun enger onméiglecher Wiel. Entweder si hu sech gestalt an hu mussen an der verhaasstener Arméi vum Géigner kämpfen. Oder awer si ware fahneflüchteg. Domatten hu si hiirt eegent Liewen a Fro gestalt an all déi exponéiert, déi si verstopt hunn. Hir Familjen gouffe verschleeft. Vill vun eis kënnen dat haut kaum nach novollzéien.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill vun den Enrôlés de Force hu spéider hir Congéën an d'Heemecht genotzt, fir awer nach ze desertéieren. Si hunn iwwerliewt a koppege Stoppen: a Scheieren, op Kiirchentiirm, bei Privatleit doheem (wéi mäi Papp) oder a Bunkeren am Bësch (wéi mäi Monni Willy). Lëtzebuerger Patrioten (deen Ausdrock kléngt haut friem) hu fir si gesuergt: si hu schwaarz geschluecht an de Risiko op sech geholl, fir d' "Jongen" an der Stopp mat deem Néidegsten ze versuergen. Déi, déi sech dobäi erwësche gelooss hunn, gouffen zum Deel op der Plaz erschoss.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vill direkt Betraffener hu nom Krij - an dat bis haut - wéineg erzielt. Si hunn zum Deel awer schwéier un all deem gedroen. Et huet si belaascht an hiirt Liewen staark markéiert. De Monni Willy gehéiert zu deer Generatioun.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ech freeë mech, dass ech selwer a meng Kanner haut an engem oppenen a fräien Europa deerfe liewen. Vläit vergiesse mir geleegentlech, wat fir ee formidaable Cadeau de Fridden ass. Vläit engagéiere mir eis ze wéineg géint de Krij an den Terror, déi a Lännerrandaléieren, déi knapps virun eiser viischter Dir leien.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, den 10. Februar 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-621791109804121905?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/621791109804121905/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/mai-monni-willy.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/621791109804121905'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/621791109804121905'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/mai-monni-willy.html' title='Mäi Monni Willy'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6932556399540362544</id><published>2009-02-07T22:55:00.000-08:00</published><updated>2009-02-07T22:56:38.959-08:00</updated><title type='text'>Chanter Dieu...</title><content type='html'>... c'est la devise des chorales paroissiales à travers les 116 communes de notre pays. Leurs représentants se sont rencontrés hier, 7 février 2009, autour du président de l'Union St Pie X, Roby Zenner, pour leur 40e assemblée générale. Invités de marque: Octavie Modert et Fernand Franck.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Difficultés:&lt;br /&gt;-  Le nombre des membres est en baisse.&lt;br /&gt;-  Les jeunes (voix) font défaut.&lt;br /&gt;- Les non luxembourgeois sont largement sousreprésentés (ce n'est, d'ailleurs, pas seulement le problème des chorales paroissiales).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Forces du mouvement des chorales:&lt;br /&gt;-  l'engagement bénévole de milliers d'hommes et de femmes,&lt;br /&gt;-  l'ambition artistique et culturelle,&lt;br /&gt;-  le partage d'une spiritualité commune et la fidélité au message de l'Evangile.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Elles/ils animent les célébrations liturgiques des dimanches ordinaires, rehaussent d'innombrables fêtes à caractère familial, animent les communautés de leurs paroisses. Elles/ils consacrent beaucoup de temps libre à la formation et à l'entraînement. Elles/ils bénéficient de l'appui d'animateurs efficaces qui,en toute simplicité, rendent des services indispensables: secrétariat, trésorerie, archivage, rangement, intendance...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Qu'elles/ils continuent à rayonner la joie inhérente à leur noble mission!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, 8 février 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6932556399540362544?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6932556399540362544/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/chanter-dieu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6932556399540362544'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6932556399540362544'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/chanter-dieu.html' title='Chanter Dieu...'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-4009900512761941473</id><published>2009-02-07T01:50:00.000-08:00</published><updated>2009-02-07T01:51:04.633-08:00</updated><title type='text'>Williamson: eine Schande für die Kirche!</title><content type='html'>&lt;div class="story_content note_story"&gt;&lt;div class="story_content_data note_content"&gt;&lt;div&gt;Ich teile die allgemeine Entrüstung und schäme mich, mit dem so genannten Bischof Williamson Mitglied derselben Kirche zu sein. Wie ein "gebildeter" Mensch im Jahre 2009 die Nazigräuel zu leugnen vermag, ist nicht nachvollziehbar. Dazu kommt bei Williamson ein abscheulicher Zynismus, wenn er über die Tatsache spottet, seiner Aussagen wegen in Deutschland gerichtlich belangt zu werden. Williamson säht Menschen verachtenden Hass.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Er hat sicher keinen Platz in einer Gemeinschaft, die Liebe predigt. In der Affäre Williamson hat sich die römische Kurie - und mit ihr Papst Benedikt - wahrhaftig nicht mit Ruhm bekleckert. Unser Premierminister Juncker spricht zu Recht von "Dysfonctionnement".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Im Gegensatz zu meinem Freund Paul Hammelmann (cf. RTL Radio Lëtezebuerg) erkläre ich nicht meinen Austritt aus der Kirche. In dieser Kirche gab und gibt es ungezählte Menschen, die sich auch aus ihrem Glauben heraus für Wahrheit, Freiheit, Gerechtigkeit und Solidarität einsetzen. Dies auch in unserer Kirche Luxemburgs.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vier Menschen, die mich persönlich sehr beeindrucken sind Jean Bernard (Pfarrerblock 25487, so der Titel seines Buches über seine KZ-Erfahrung als Priester), Jean Heinisch (Gründer der Fondation Maison de la Porte Ouverte), Sr Willibrorda Kremer (u.a. frühere Leiterin des Centre socio-éducatif in Schrassig), Sr Assumpta Molling (langjährige Leiterin eines Foyers für Jugendliche in Not). Wer der Kirche wegen der Affäre Williamson den Rücken kehrt, sollte so konsequent sein, auch andere Einrichtungen anderer Affären wegen zu verlassen. Wer dies tut, verliert die Chance, innerhalb dieser Einrichtungen gegen den Strom zu schwimmen!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mit anderen zusammen möchte ich, dort wo ich Mitglied bin, diese Chance nutzen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luxemburg, 6. Februar 2009.  &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-4009900512761941473?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/4009900512761941473/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/williamson-eine-schande-fur-die-kirche.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4009900512761941473'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/4009900512761941473'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/williamson-eine-schande-fur-die-kirche.html' title='Williamson: eine Schande für die Kirche!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-6845627852947861661</id><published>2009-02-03T22:54:00.001-08:00</published><updated>2009-02-03T22:54:58.389-08:00</updated><title type='text'>S'emballer pour une cause!</title><content type='html'>Depuis quelques mois, l'introduction au 1er mars 2009 du "chèque-service" constitue une priorité dans ma vie professionnelle. Rien d'étonnant que la préparation de cette mesure remplit mes journées. Ce n'est pas toujours que plaisir. Il y a les journées galère.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aujourd'hui, dans mon boulot, j'ai eu la chance de rencontrer surtout des "partenaires" qui comme moi sont capables de s'emballer pour une cause: mes collègues Pierre, Patrick et Rol, un opérateur fougeux et ingénieux, Carlo, un communicateur sensible et engagé, Nathan, un bourgmestre et des échevins respectueux, des pédagogues motivées et chaleureuses, des parents souriants et intéressés... Du coeur et de la tête, la motivation tout comme l'esprit critique, le travail et l'humour, l'affirmation de soi et la capacité de se fédérer... Bref, de quoi faire un monde! Por moi: de quoi réussir l'aventure du "chèque-service".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il y a de tels jours, et il faut les savourer.Donc: Merci.&lt;br /&gt;On verra de quoi demain sera fait!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schoos, le 3 février 2009&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-6845627852947861661?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/6845627852947861661/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/semballer-pour-une-cause.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6845627852947861661'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/6845627852947861661'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/semballer-pour-une-cause.html' title='S&apos;emballer pour une cause!'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-3384832220630004650</id><published>2009-02-01T22:36:00.001-08:00</published><updated>2009-02-01T22:36:58.046-08:00</updated><title type='text'>Pompjeeën</title><content type='html'>Ech war haut op hirer Generalversammlung zu Hiefnech. 20 Corpsën, 520 aktiv Pompjeeën am Alter tëschent 17 a 65 Joer, 170 Kanner a Jonker, 1.588 Asätz d'lescht Joer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eng gewalteg Aufgab fir bénévole Leit, déi d'Woch duerch zum groussen Deel net an den Uertschaften vum Kanton schaffen. Nei erausfuerderungen: 2 Autobunnstunnellen, Industriezonen, vill Autobunnsverkéier op der A7...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Et mussen nei Weeër gesicht hinn:&lt;br /&gt;-  deelweis Professionaliséierung vum Rettungswiesen,&lt;br /&gt;-  interkommunal a regional Zesummenaarbecht (Uelzecht- an Atertdall),&lt;br /&gt;-  ëmmer méi Formatioun a Formation continue.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mat den Deputéierten, buergermeeschteren a Wahlkandidaten war ech beandrockt.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Félicitatiounen un de Kantonalpräsident Heng Schuller a seng Leit.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Schous, 1. Februar 2009.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-3384832220630004650?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/3384832220630004650/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/pompjeeen.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3384832220630004650'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/3384832220630004650'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/pompjeeen.html' title='Pompjeeën'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4159566360752711178.post-8704680020255750750</id><published>2009-02-01T03:14:00.000-08:00</published><updated>2009-02-01T03:15:06.093-08:00</updated><title type='text'>test</title><content type='html'>test&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4159566360752711178-8704680020255750750?l=millmajerus.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://millmajerus.blogspot.com/feeds/8704680020255750750/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/test.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8704680020255750750'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4159566360752711178/posts/default/8704680020255750750'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://millmajerus.blogspot.com/2009/02/test.html' title='test'/><author><name>Mill</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13101512302959836648</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
